Thursday, 10 September 2015


പ്രവാസികൾ സ്വപ്നം പണയം വെച്ചു ജീവിക്കുന്നു എന്നെവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ട് ,,, അപ്പോൾ തോന്നി അത് ശരിയാണെന്ന് ,,

പക്ഷെ പ്രവാസി സ്വന്തം ഇഷ്ട്ടങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുന്ന അനുഭവമാണ് എന്റേത് ....

 എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് അവളെ സ്വന്തമാക്കാൻ ,,... ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുവാൻ ..


പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചത്‌ എന്റെ തെറ്റല്ല ,,,എന്നിട്ടും എനിക്ക് വലിയ മോഹങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു ,,, 

സന്തുഷ്ട്ടമായ കുടുംബം ,,,ചെറിയ ജോലി ആണെങ്കിലും കഷ്ട്ടപെടാൻ എനിക്കൊരു മടിയുമില്ലായിരുന്നു ....ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും അതായിരുന്നു എന്റെ ലോകം ...

പിന്നെ എപ്പോഴാണ് അവളെന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത് ,,, എന്നും കാണുന്ന ആ തട്ടമിട്ട സുന്ദരിക്കുട്ടിയോടു തോന്നിയ ആരാധന ,,, 

പിന്നീട് എന്നും അവളെ കാണാതെ വയ്യെന്നായി ,,,, അവൾ എന്നും കൂടെ വേണമെന്നായി ... ഒരുപാട് കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ദൈര്യം സംഭരിച്ചു അവളോട്‌ പറഞ്ഞു ,,, 

ആദ്യമൊക്കെ ഒന്നും മിണ്ടാതെയും എന്നെ നോക്കാതെയും പോയെങ്കിലും പിന്നീട് എപ്പോഴെക്കെയോ അവളെന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ....

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ച ദിനങ്ങൾ ... എന്നും അവളെ കാണുമായിരുന്നു ,,പിന്നെ ഫോണ്‍ നമ്പർ വാങ്ങി .... പിന്നെ പതിയെ പതിയെ ഒരു ജീവിതം ഞങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുത്ത് തുടങ്ങി ...

ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്ക് നേരിൽ സംസാരിക്കുക പതിവായിരുന്നു ,,,അവളുടെ മുടിയിൽ നിന്നു ഉതിർന്നു വീഴുന്ന തട്ടം പിന്നെയും നേരെ ഇട്ടു അവൾ സംസാരിക്കും ,,, സുറുമയെഴുതിയ കണ്ണുകൾ എന്നെ ഒരുപാട് മോഹിപ്പിച്ചു ....

പിന്നീട് അവളുടെ വീട്ടില് കല്യാണം നോക്കി തുടങ്ങി എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ പേടിയായിരുന്നു ,,,എന്റെ പെണ്ണിനെ ആരെങ്കിലും കൊണ്ടുപോകുമോ എന്ന് .... 

എത്രെ എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാനും അവൾ തയ്യാറാണ് ..പക്ഷെ അവളെ ചൊർന്നൊലിക്കുന്ന ഈ വീട്ടിലേക്കു അര പട്ടിണിയിലേക്ക്‌ കൊണ്ട് വരാൻ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു ,,,

അവൾ വളർന്ന അതെ സുഖത്തോടെ ജീവിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു ... ഒരുപാട് കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു കടം വാങ്ങിയും ഞാൻ പ്രവാസ ലോകത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു ,,, എനിക്കിഷ്ട്ടപെട്ട ഉമ്മ വെക്കുന്ന ചോറും മീങ്കറിയും ഒക്കെ മറന്നു ,,

,എന്റെ ഉമ്മാനെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കി ഞാൻ പോയി ,,മനസ്സ് മുഴുവൻ അവളോടൊത്തുള്ള ജീവിതമായിരുന്നു ...

വലിയൊരു പണക്കാരനായി വന്നിട്ട് അവളുടെ വീട്ടില് ചെന്ന് പെണ്ണ് ചോദിക്കാം എന്ന വ്യവസ്ഥയിൽ അവളോട്‌ യാത്ര പറയുമ്പോൾ അവളും കരയുകയായിരുന്നു ,,,ആദ്യമായാണ് ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു ,,,,

എന്തെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാക്കി മിക്കവാറും എല്ലാ ദിവസവും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കാണുമായിരുന്നു ....

ഗൾഫിൽ എത്തിയിട്ടും അവളെ വിട്ടു വന്നതായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല ,,,ഇപ്പോഴും എന്റെ ഫോണിൽ കാൾ ആയും മെസ്സേജ് ആയും അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ,,, ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഓരോന്നായി പൂവണിയുന്ന നാളിനായി ഞങ്ങൾ കാത്തിരുന്നു ,,, 

എന്റെ വീട് നന്നാക്കി ,,, അത്യാവശ്യം കടങ്ങൾ ഒക്കെ വീട്ടി ,,,, പണം ചെലവാക്കാൻ അവിടെ ഒരുപാട് വഴികൾ ഉണ്ടായിട്ടും അവളുടെ മുഖം എന്നെ അതിൽ നിന്നെല്ലാം പിന്തിരിപ്പിച്ചു ....

പിന്നീട് എപ്പോഴൊക്കെയോ അവളുടെ കോളുകൾ കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി ,,, മെസ്സേജ് നു മറുപടി ഇല്ലാതായി ... അന്ന് വരെ അനുഭവപ്പെടാത്ത ഉഷ്ണവും ശൈത്യവും എനിക്കനുഭാവപ്പെട്ട്ടു .... 

ജോലിയുടെ കഷ്ട്ടവും മരുഭൂമിയുടെ വിജനതയും ....പിനീട് എപ്പോഴോ ഒരു വിവരവും ഇല്ലാതായി ... നാട്ടിലെ കൂട്ടുകാരെ അയച്ചെങ്കിലും ഒന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ,,,, ലീവേടുത്തോ ജോലി മതിയാക്കിയോ വരാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ത്ത ,,,എഴുതിക്കൊടുത്ത എഗ്രീീമെന്റ് ......

അന്നെന്റെ അവസ്ത്ത എന്തെന്ന് എങ്ങനെ ഞാൻ വിവരിക്കും ,,,, മനസ്സറിഞ്ഞു പ്രണയിച്ചാൽ ആ വിരഹം മരണം വരെ ഉണ്ടാകും എന്ന് പറയുന്നത് സത്യമാണ് .... സന്തൊഷമില്ലാതെ ,.,,, സമാധാനം ഇല്ലാതെ ... 

അവൾ എവിടെ എന്ന ആധിയിൽ ഞാൻ കാലാവധി തികച്ചു ഓടിവരുകയായിരുന്നു എന്ന് പറയാം .. ഒരുപക്ഷെ പതുക്കെ പോകുന്ന വാഹനങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ അവിടുന്ന് ഓടി വന്നാലോ എന്നെന്ക്ക് തോന്നിപ്പോയി ....

വീട്ടില് എത്തിയതും ഞാൻ ആദ്യം ഓടിയത് ഞങ്ങൾ എന്നും കാണുന്ന വഴിയിൽ ആയിരുന്നു ,,,പിന്നെ അവളുടെ വീടിനു മുന്നിലും ,,അകത്തു കയറാൻ എന്തോ ദൈര്യം തോന്നിയില്ല ..അതുകൊണ്ട് തിരികെ വന്നു ... 

എന്റെ കൂട്ടുകാർക്കും വീട്ടുകാർക്കും ടെൻഷൻ ആയിരുന്നു ,,ഇത്രേ കാലം ആയിട്ട് വന്നിട്ട് ഇവനെന്താണ് ഇങ്ങനെ അലയുന്നത് എന്ന് തോന്നിക്കാണും.... എന്റെ ഉമ്മയുടെ മനസ്സിൽ ആരെങ്കിലും ഇനി കൂടോത്രം ചെയ്തോ മകന് എന്ന പേടിയും ....

രണ്ടു ദിവസത്തോളം ഞാൻ കാത്തിരുന്നു ,,,പിന്നെ ക്ഷമ ഒട്ടും ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു കയറിച്ചെന്നു ... അല്ലെങ്കിലും ജീവനായി കൂടെ നടന്നവൾ ... ജീവിതമായി മുന്നില് നിന്നവൾ ഇല്ലാതെ പോയ വേദന ആർക്കു മനസ്സിലാകും ... 

കാത്തിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ അയച്ചു വിട്ടിട്ടു ... എന്നെ തനിച്ചക്കിയ വിഷമം .... മനസ്സിൽ ആർത്തിരമ്പുന്ന കടലുപോലെ ഓരോ ചിന്തകൾ ആയിരുന്നു .... അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കൂൂട്ടുകാരൻ ഓടി വന്നു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു "ഡാ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ".. 

നീ എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാതതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ലെന്നെ ഉള്ളൂ ....

അകത്തേക്ക് പോകണോ ...പുറത്തേക്ക് പോകണോ എന്ന് വിഷമിച്ചു നിന്നപ്പോൾ അറിയാതെ ഞാൻ വീടിനു മുന്നിലേക്ക്‌ നോക്കി ,,, 

എന്റെ പെണ്ണ് ... എന്റെ ജീവനായിരുന്നവൾ..... മഫ്ത ഇട്ട ആ മുഖം പെട്ടെന്ന് പ്രസന്നമായോ ..അതോ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടോ ...?????? താഴെ നിന്ന കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു ഒക്കത്ത് വെക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു എന്നെ കാണാതിരിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന ആ മുഖം .....

പെട്ടെന്ന് അവൾ അകത്തേക്ക് ഓടി ... ഞാൻ പകച്ചു നിന്നുപോയി ,,, എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പിടിച്ചു വലിച്ചു പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് വരുമ്പോഴും വീടിനു മുന്നില് അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടി വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു .... 

കാലങ്ങള്ക്കു ശേഷം എന്നെ കാണുമ്പോൾ ഓടിവന്നു എന്നെ ചുംബിക്കുമെന്ന സ്വപ്നം കണ്മുന്നിൽ തകരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു ...എന്റെ മനസ്സിൽ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മുഖവുമായി എന്നെ യാത്രയാക്കിയ മുഖമായിരുന്നു ......

എന്റേതെന്നു മാത്രം വിശ്വസിച്ചിരുന്ന മുഖം ....

എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഓടിമറഞ്ഞത്‌ ഓർത്ത്‌ ....... വേണ്ട ഞാൻ പറയുന്നില്ല

യാതാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ കുറച്ചു സമയമെടുത്തു .. അവൾക്കായി വാങ്ങിയ സമ്മാനങ്ങൾ... എന്റെ വിയർപ്പിന്റെ വില .....

അവളെക്കുറിച്ച് എഴുതിക്കൂട്ടിയ വരികൾ ... എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ അവശിഷ്ട്ടം

ഒക്കെ നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു ,,,വാശിയോടെ ഓരോന്നും വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ അവൾ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും പടിയിറങ്ങിപ്പോകും എന്ന് കരുതിയ എനിക്ക് തെറ്റി ,,കൂടുതൽ കൂടുതൽ അവൾ എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു ....

ഞാൻ കേൾക്കുന്ന പാട്ടുകളിൽ ,,, ഞാൻ കാണുന്ന ചിത്രങ്ങളിൽ ... എന്റെ വരികളിൽ എല്ലാം അവളാണ് .... 

എന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ അവൾക്കു പെണ്‍കുട്ടിയല്ലേ അന്ന് കണ്ടത് ,, സുന്ദരിക്കുട്ടി ... അവളെപ്പോലെ .... ഞങ്ങൾ അന്ന് കണ്ട കിനാവുകളിലെ മാലാഖ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്നു മറയുന്നത് ഞാനറിയുന്നു ....

എല്ലാവരും പറയും പ്രണയം ആനയാണ് ചേനയാണ് എന്നൊക്കെ ,,,പക്ഷെ മനുഷ്യനെ ഇത്രേ ദ്രോഹിക്കാനുള്ള ശക്തി അതിനുണ്ടെന്നു എനിക്കപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്‌ ,,, ഇന്ന് എന്റെ വീട്ടില് കല്യാണം ആലോജിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്മുന്നിൽ ആദ്യം തെളിയുന്നത് അവളുടെ മുഖമാണ് ,,, ഓരോ എഴുത്ത് വായിക്കുമ്പോഴും ആദ്യം അവളാണ് ഓർമയിൽ .....
പകരം വെക്കുന്നില്ല ഞാൻ ഒന്നും നിനക്ക് മുന്നിൽ .... എനിക്കറിയാം അന്യന്റെ കൂടെ കഴിയുമ്പോഴും ഇന്നും നിന്റെ മനസ്സിന്റെ കോണിൽ ഞാനുണ്ട് ,,, നമ്മുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഉണ്ട് ,,,,,,, 

എതിർക്കാൻ കരുത്തില്ലാത്ത ഈ ഉമ്മച്ചിക്കുട്ടിയുടെ നിസ്സഹായത ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു ഇന്ന് .... ബന്ധങ്ങളും ബന്ധുത്വങ്ങളും അല്ലെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം തീരുമാനിക്കുന്നത് ,,,

നാളെ എന്റെ മുന്നിലെത്തുന്ന മണവാട്ടിക്കും ഉണ്ടാകും ചിലപ്പോൾ ഇതുപോലെ കടലിനക്കരെ കരളുരുകുന്നൊരു പ്രണയം പറയാൻ ...അല്ലെ ?????


പ്രണയം മായ്ച്ചു കളയാൻ കഴിയില്ല ,,,മറന്നെന്നു വരുത്തി ജീവിക്കാം നമുക്ക് ,,,,

ഇന്നും അവൾ ഇല്ലെന്നുള്ളത് എനിക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല .... ജീവിതം മറ്റൊരു ദിശയിലേക്കു നീങ്ങുമ്പോഴും അവൾ ഓർമയിൽ തെളിയാറുണ്ട് ..... കുഞ്ഞു വാവകളെ കാണുമ്പോൾ എങ്കിലും ......

എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്ക്

നജീബ്



നാളെയെന്‍റെ നിറമെല്ലാം മായും... 

എനിക്കുണ്ടെന്ന് നീ പറയാറുള്ള ചന്തവും പോകും... 

ഇന്നില്ലെ എന്‍റെ വർണത്തെയാണ് നീ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതെങ്കിൽ നാളത്തെ എന്‍റെ വാർദ്ധക്യം നിനക്ക് അസഹ്യമായിരിക്കും... 

എന്‍റെ വീട്ടുകാരുടെ പണമാണ് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ നാളെ ഞാൻ അനാഥയായാലോ... 

എന്‍റെ മെയ്യിലെ പൊന്നാണ് നിനക്ക് വേണ്ടതെങ്കിൽ വിവാഹവിപണിയിലെ വിൽപന ചരക്കായി നിൽക്കുവാൻ ഞാനില്ല... 

എന്‍റെ ജാതിയേയോ മതത്തിനെയോയാണ് നിനക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ എനിക്ക് മനുഷ്യനെയാണ്‌ ഇഷ്ടം...

ഞാനെന്ന വ്യക്തിയെ ആണ് നിനക്കിഷ്ടമെങ്കിൽ "കൂടെ ഉണ്ടാകും ആ കൈ പിടിച്ചെന്നും"...

"ഇതെന്‍റെ വാക്കാണ്‌... നെറുകയിലെ സിന്ധൂരവും നെഞ്ചിലെ താലിയുമായി വരുന്നവനുള്ള ഈ പെണ്ണിന്‍റെ വാക്ക്...


heart emoticon
വിദ്യ


രാവിലെ ഇത്തിരി സമയം കിട്ടിയപ്പോൾ പത്രം തുറന്നു

*മാതൃഭൂമി സാഹിത്യ പുരസ്കാരം "ടി . പദ്മനാഭന് " - നല്ല കാര്യം ...മഹാനായ സാഹിത്യകാരന് അർഹിക്കുന്ന പുരസ്കാരം

* മനോരമയിൽ ആ വാർത്ത കണ്ടില്ല പകരം 32 വർഷത്തിനുശേഷം മനോരമയുടെ ശ്രെമഫലമായി മകളെ അമ്മയ്ക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടിയതാണ് .. പിന്നെ സി പി എം കുറ്റങ്ങൾ .. യു ഡി എഫ് കുറ്റങ്ങൾ

* ദേശാഭിമാനിയിൽ ആർ എസ് എസ് ഭീകരത മാത്രം

* ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ,ഹിന്ദു, മാധ്യമം തുടങ്ങിയവ ആണ് കൂട്ടത്തിൽ കുറച്ചെങ്കിലും നന്നായി വാർത്തകൾ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നി

***അടുത്ത വാർത്ത "നായകളുടെ ലോകം " --- ഇപ്പോൾ എവിടെപ്പോയോ ഈ നായ സ്നേഹികൾ ????? പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ ? ഇത്രെയും ചെറു പ്രായത്തിൽ വേദന അനുഭവിക്കാൻ അവർ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു ? വലിയ നായ സ്നേഹികൾ ഉണ്ടല്ലോ കൊണ്ടുപോയി വളർത്തിക്കൂടെ ഇവർക്ക്?


*** പിന്നെ തദ്ദേശ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വോട്ടർ പട്ടികയിൽ പേര് ചേർക്കൽ ഇതാണ് എല്ലാവരും വിശദമായി എഴുതിയിരിക്കുന്നത് എന്തായാലും ശബരിമല സീസണ്‍ നു മുൻപ് ഉണ്ടാകും ട്ടോ --- എത്രെ വോട്ട് ചെയ്തു ? എന്നിട്ടെന്തായി .... സമാധാനമായി മനുഷ്യന് നടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ ? ഓരോരുത്തര് വന്നു ഭരിച്ചു പോകും അത്രേ തന്നെ ,,വേറെ പണിയില്ല ആ വാർത്ത നിർത്തി

*** പാലക്കാട്‌ സിന്തെറ്റിക് ട്രാക്ക് നിർമാണം ഉൽഘാടനം ചെയ്യാൻ വന്ന മന്ത്രി പറഞ്ഞു "ഒരു കോടി രൂപ കൊടുക്കും ഒളിമ്പിക്സ് മെഡൽ നേടുന്നവർക്ക് - -- പിന്നെ ഇവന്മാരുടെ പോക്കെറ്റിൽ നിന്നല്ലേ കൊടുക്കുന്നത്

*** ഓണപ്പരീക്ഷ തുടങ്ങി --- ടെക്സ്റ്റ്‌ ബുക്ക്‌ വൈകിയപ്പോൾ പരീക്ഷയും വൈകി ഇനി "ഓണപരീക്ഷ എന്ന് പറയണോ "... ( ഓണം നേരത്തെ വന്നത് നമ്മുടെ മന്ത്രിമാരുടെ കുറ്റമല്ലാലോ ..

*** ബിജിമോൾ എം എൽ എ ഒളിവിലാണെന്ന് --- ഇവളൊക്കെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് തന്നെയാ നല്ലത്

*** സർവ്വകലാശാല വി സി യ്ക്ക് നിശ്ചിത യോഗ്യത വേണം --- യോഗ്യത കൂടിയവർ ഭരിച്ചതോണ്ടാണ് ഞങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത്

*** സെറീന വീനസ് QUARTER ഫൈനലിൽ --- പത്രത്തിൽ വരുന്നതല്ല പാട് ഇവന്മാരുടെ ഫോട്ടോ എടുപ്പാണ് എന്ന് തോന്നും

****ആദിവാസി സ്ത്രീയുടെ കുട്ടികളുടെ മരണം :മുഖ്യമന്ത്രി ഇടപെടണം --- ഇനി അവിടെയും കേറി ഇടപെടാത്ത കുറവേ ഉള്ളൂ .... എന്തുണ്ടാക്കാനാണ് ... അട്ടപ്പാടിയിൽ ചെയ്തൊതെക്കെ കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പൊയത...

*** ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെ കുരിശ്ശിൽ ഏറ്റിയ തരത്തിൽ ദൃശ്യം നടപടിയ്ക്ക് --- പിന്നെ ഗുരുദേവൻ പറയുന്നുണ്ടാകും ഈ നേരത്ത് നിങ്ങള് പോയി നാല് വാഴയ്ക്ക് തടം എടുക്കാൻ ... എന്തെങ്കിലും കിട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുവാ ചർച്ച ചെയ്തു കൊളമാക്കാൻ ... ഗുരു വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാകും "കഷ്ട്ടകാലത്തിനു ഞാൻ ഇവരെ നന്നാക്കാൻ പോയത് എന്ന്

ഇതൊക്കെ ആണ് പത്ര ധർമ്മം.... എല്ലാ പത്രത്തിനും ഒരേ വാർത്ത പല വിധത്തിൽ.....
സമ്മതിക്കണം ലെ ...

ഇനിയും വായിക്കാൻ നിന്നാൽ എന്റെ തല വേദനിക്കും ...നിർത്തി

 "നിനക്ക് പിന്നെ എങ്ങനത്തെ ചെക്കൻ വരുമെന്നാണ് ??????"

കുറച്ചു കാലമായി എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടുമ്പോൾ എന്റെ നേർക്ക്‌ നീളുന്ന ആദ്യ ചോദ്യം ഇതാണ്  . ഈ ഇരുപതു കഴിഞ്ഞാൽ പെൺപിള്ളാർക്ക് വീട്ടിലിരിക്കാൻ അവകാശമില്ലെന്ന് കണ്ടു പിടിച്ചവരെ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാലുണ്ടല്ലോ ....

ഓരോ കാരണം പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒഴിയുമ്പോഴും അവർ ആ കുറവ് നികത്തി മറ്റൊന്ന് കൊണ്ടുവരും , ഇതൊക്കെ എവിടുന്നു സംഘടിപ്പിക്കുന്നു എന്തോ ...ഇന്നലെയും ഉണ്ടായിരുന്നു ചോദ്യോത്തര മത്സരം . പക്ഷെ ആത്യന്തിക ജയം എനിക്കു തന്നെയാണ് എപ്പോഴും


"നിനക്ക് ഇങ്ങനത്തെ പണിയുള്ളവൻ വേണം ?"


എന്ത് പണിയായാലും കുഴപ്പമില്ല, ഞാൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാ ..... പക്ഷെ  വാചകമടി മാത്രം പണിയായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നവൻ വേണ്ട .

(കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരു ആലോചന വന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടതാണ് ..ചെക്കനു കെട്ടുപണി  എന്ന് പറഞ്ഞു ഇവരൊക്കെ തന്നെ ആണ് വേണ്ടെന്നു വെച്ചത് .... കെട്ടുപണി എന്നാൽ അത്ര മോശമൊന്നുമല്ലാലോ ....

അതിനു മുൻപ് വന്നത് പത്താം ക്ലാസ് തോറ്റതാണ്...മുഴുവൻ ആയില്ലെങ്കിലും പാതി എം എ പഠിച്ച  മകളെ കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കില്ലെന്ന് ഇവരെല്ലാം ചേർന്നാണ് പറഞ്ഞത്    .....അതും എനിക്കിഷ്ട്ടമായിരുന്നു ...പഠിക്കുന്നത് അത്ര വല്യ കാര്യമൊന്നുമല്ല .......


പിന്നെത്തേതിന്  വയസ്സും കൂടുതലായിപ്പോയത്രേ ... മൂന്നു പെങ്ങൾമാരെ കെട്ടിച്ചയച്ചു,പ്രസവിച്ചയച്ചു ,അനിയന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു , അച്ഛനെ ചികിൽസിപ്പിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും ചെക്കന് പ്രായമേറിയത് അയാളുടെ കുറ്റമൊന്നുമല്ലാലോ ....എനിക്കതു മതിയെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ആരും കേട്ടില്ല ....പ്രായത്തിലൊക്കെ എന്തുണ്ട്


മറ്റൊന്ന് വന്നത് കൂട്ടുകുടുംബം ആണെന്ന് കേട്ടപ്പോഴേ വീട്ടുകാർ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ... സത്യമായിട്ടും അതു ഞാൻ ഏറെ ആഗ്രഹിച്ചതാണ് ... എപ്പോഴും ആളുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്ന സുഖം ഒരു മകനും+മകളും +അമ്മയും+ അച്ഛനും പാക്കേജിൽ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് എന്താണാവോ ഇവർക്ക് അറിയാതെ പോയത് ....

കല്യാണമാണെങ്കിലും ,പിറന്നാളാണെങ്കിലും എന്തിന് ഒരു പുതിയ ഡ്രെസ്സ് എടുത്താൽ കൂടെ എല്ലാവരെയും കാണിക്കുന്ന സുഖം ...നശിപ്പിച്ചില്ലേ ..... അണുകുടുംബത്തിലെന്തു സുഖം .....നാലു ചുവരിൽ അടച്ചിട്ട വിരഹം .... നാലാൾക്കു അപ്പുറം ഒന്നിനോടും കമ്മിറ്റ്മെന്റ്സ് ഇല്ലാതെ ....എന്തു പറയാനാണ് അതും പോയി


പിന്നെ എനിക്കു കുഴപ്പമില്ല തോന്നിയ ഒരാള് വന്നു , എല്ലാം കൊണ്ടും വീട്ടുകാർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു വന്നതാണ് അപ്പോഴേക്കും പ്രശ്നമായി വന്നത് നാളിന്റെയാണ് അടുത്ത അടുത്ത നാളുകൾ തമ്മിൽ ബന്ധം പാടില്ലാത്രേ ..

പിന്നെ വീട്ടിൽ ചർച്ചയിലെത്താത്ത എത്രെ പേര് ജാതകത്തിലെ പേരിൽ മടങ്ങി .... കണിയാൻ കൂട്ടി കെട്ടുന്ന താളിയോലയിൽ കുത്തിക്കുറിച്ചതും കുറിപ്പടിയിലെ ചതുരത്തിൽ സ്ഥാനം തെറ്റി കിടക്കുന്നതും ആയ പ്രശ്നങ്ങൾ പോരാതെ അആകാശത്തു നിന്ന് ഗ്രഹങ്ങളുടെ അപഹായരാവും ഉണ്ടേ ...മനപ്പൊരുത്തമാണ് വലുതെന്ന് എനിക്കറിയാം ..

 പിന്നെ നമ്മള് എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും സ്വന്തം ജാതിയും മതവും വിട്ടൊരു കളിയില്ല ... അതോണ്ട് വരുന്നതിൽ നിന്നും ആദ്യം മതത്തിന്റെ പേരിലും പിന്നെ ജാതിയുടെ പേരിലും ഉള്ള തിരച്ചിലിൽ ബോധിക്കുന്നതെ നമ്മടെ അടുത്തെത്തൂ ...പക്ഷെ  അതും എനിക്കു പ്രശ്നല്ലാ ട്ടോ നമ്മടെ വീട്ടുകാർക്കെ .....നമ്മൾ ഒരേ ഒരിന്ത്യ ഒരൊറ്റ ജനത എന്നല്ലേ

അതും പോട്ടെ മനസ്സിൽ തട്ടി പറഞ്ഞതാണ് വികലാംഗരായാലും രണ്ടാം വിവാഹം ആയാലും കുഴപ്പമില്ല , ഈ ജീവിതത്തിൽ അവർക്കെങ്കിലും തുണയായി തൃപ്തി എന്നും ഉണ്ടാവുമെന്ന് .... അതുകേട്ടപ്പോൾ എന്നെ തല്ലിയില്ല എന്നേയുള്ളൂ .... അല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെത്തെ ആഗ്രഹം പറയുമ്പോൾ പെണ്ണിനെന്തോ കൊഴപ്പം ഉണ്ടെന്നേ എല്ലാവരും പറയൂ ....അവരുടെ തെറ്റുകൾ കൊണ്ടല്ലാതെ സംഭവിച്ചത് മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമായിരുന്നു ...

പിന്നെ ആരും ഇല്ലാത്തവർ ആണേലും ഇവർക്ക് വേണ്ട ,,,പക്ഷെ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല ,,ആരും ഇല്ലാത്തവർക്ക് എല്ലാമായി ഒരാൾ.. അങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നതിലും ഒരു സുഖമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ...


പിന്നെ ചന്തം ആണ് പ്രശ്നം ...അല്ലെങ്കിലും ഈ ഭംഗിയൊക്കെ എന്തിനാണ് നോക്കുന്നത് ? ഈ ചന്തം ഒക്കെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കാൻ ആണോ കല്യാണം കഴിക്കുന്നെ ....എന്റെ നിറം പോകും ഞാൻ പണി ചെയ്യില്ല....എന്റെ നെയിൽ പോളിഷ് പോകും ഞാൻ പാത്രം കഴുകില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഇവർക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെടുമോ ???പിന്നെ നമ്മടെ ഭംഗിയൊക്കെ ഒരു കാലം വരെയേ ഉണ്ടാകു അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒന്നുമില്ല ... ഇത് പറഞ്ഞാലും ആാരും കേട്ടില്ല


കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന വെള്ള കോളർ ജോലിയുള്ള ഒരേ ജാതി - മതമുള്ള കൊറച്ചു കാശൊക്കെയുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തൻ വരും ... അതിനെ എല്ലാവരും സമ്മതിക്കൂ ...


 അവർക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ആഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ ഇവളെ പഠിപ്പിക്കാൻ വിട്ടത് തെറ്റായി എന്നാണ് പറയാറുള്ളത് .... അന്ന് പഠിക്കാതെ ഉഴപ്പി നടന്ന കുറ്റം ,ഇപ്പോൾ പഠിച്ചു കൂടിയെന്ന കുറ്റം ... അക്കാഡമിക് കോളിഫിക്കേഷൻ ഒക്കെ "പേരിനു  പറയാൻ " മാത്രം കൊള്ളാവുന്ന ഒന്നാണ് എന്നെനിക്ക് ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് 


 പക്ഷെ മറ്റൊരു പ്രധാന  കാര്യമുണ്ട്  ഇതൊക്കെ പറയും മുൻപ് എന്റെ യോഗ്യത ആരും നോക്കിയില്ല കാരണം എനിക്ക് വീട്ടുകാർ സ്ത്രീധനം കൊടുത്ത് നല്ല ചെക്കനെ വാങ്ങി തരുകയല്ലേ ,,,,



പണ്ട് മുതലേ കുത്തിയിരുന്നു പഠിക്കാൻ ഒന്നും ഇഷ്ട്ടമാല്ലായിരുന്നു ... എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും  ഉണ്ടായിരുന്നു പഠിക്കാൻ എന്നിട്ടും വെറുതെ തേരാ പാര നടന്നു .... പിന്നെ ഒരു വിധം അക്ഷരപരിചയം ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം ഡിഗ്രി വരെ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സ്‌ നിലനിർത്താൻ പറ്റിയെങ്കിലും ,,, ഡിഗ്രി ആദ്യ വർഷം രണ്ടാം സെമസ്റ്ററിൽ തോറ്റത് ഞാൻ മറച്ചു വെക്കുന്നില്ല ...അതെന്റെ കുഴപ്പം തന്നെ ആണ് ,,,


അപ്പോൾ തോന്നും പേടിക്കണ്ട പ്രായത്തിൽ വായിനോക്കി നടന്നെന്നു , അങ്ങനെയൊന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ല പക്ഷെ ഒരു സിനിമയും ,സീരിയലും വിടാതെ രാത്രി പതിനൊന്നു മണിവരെ ടി വി യുടെ മുന്നിലായിരിക്കും.

പിന്നെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട വിഷയത്തിന്  വയനാട് അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയിട്ടും ദൂരം കൂടിപ്പോയെന്നു പറഞ് അയച്ചില്ലെന്ന സങ്കടവും ഒക്കെ കൂടി  ആയപ്പോൾ പഠനത്തോട് വല്യ വിരക്തിയായിരുന്നു .

പിന്നെ തോറ്റത് ,അന്ന്  പരീക്ഷ ആണെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു ...സംഭവം ഞാൻ ഹാൾ ടിക്കറ്റ്‌ വാങ്ങാൻ പോയതാണ് നോക്കുമ്പോൾ പരീക്ഷ തുടങ്ങി ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ ആയിക്കാണും .. നമ്മടെ ടീച്ചർമാർ കടത്തിവിട്ടു "ഇവളുടെ കാര്യം പോക്കാണ് "എന്നവരും കരുതിക്കാണും

ജയിക്കേണ്ടതായിരുന്നു  പക്ഷെ അപ്പോഴും തോറ്റത് ഇന്റെർണൽ ന്റെ മാത്രം കുറവ് കൊണ്ടായിരുന്നു ,പിന്നെ അറ്റെൻഡൻസും . എന്നാലും തോറ്റ സങ്കടം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ എൻ  എസ് എസ് ന്റെ ഗ്രേസ് മാർക്ക് വാങ്ങി പാസായി .പിന്നെ ജോലിക്കു പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ എം എ ക്കു വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസം വഴി ചേർന്നു .ഇതാണ് എന്റെ  പഠിപ്പ്‌ എന്ന് വരുന്നവർക്ക് അറിയില്ലാലോ .....


ഈ സമയത്തൊക്കെ അവർ കഷ്ട്ടപെടുകയായിരുന്നു .... രാവിലെ നേരത്തെ മുതൽ രാത്രി വൈകിയും ജോലിയെടുക്കുന്നു അവർ ... പഠിക്കാൻ സാഹചര്യം ഇല്ലാതെ ...

ചിലയിടത്ത് പഠിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവരും ഉണ്ട് ട്ടോ ,,പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം പണിയെടുക്കാൻ നമുക്കറിയില്ല ...പഠിക്കാൻ അവർക്കും ....

ഞാൻ ഇട്ട വസ്ത്രം മുതൽ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ,,, ഇപ്പോൾ കയ്യിലുള്ള ഫോണ്‍ വരെ ഓരോരുത്തരുടെ സംഭാവന ആണ് (അച്ഛന്റെ ,അമ്മയുടെ ,സഹോദരന്റെ )...

പക്ഷെ അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളുടെ കയ്യിൽ ഉള്ളത് അവരുടെ സംഭാവന ആണ് ......അവരുടെ വിയർപ്പാണ് അവരുടെ ഭക്ഷണം....... അവരുടെ ചുമലിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും പരിചയിച്ചിട്ടു പോലുമില്ലാത്ത ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളാണ് .....

പിന്നെ ഒരു ഭാഗം ആളുകൾക്ക് പി എസ് സി ക്ലാസ്സിനും അല്ലെങ്കിൽ ഉന്നത നിലവാരത്തിൽ എത്തുന്ന വരെയും പഠിക്കാനും നല്ല ജോലി കിട്ടാനും കഴിയുമ്പോൾ അവരുടെ കഴിവിനെ മാനിക്കുന്നതിനോട് ഒപ്പം തന്നെ  അതിനൊന്നും  കഴിയാതെ  കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവരോട് എനിക്ക് ബഹുമാനമാണ് .......എപ്പോഴും ....നാണക്കേട് പറയാൻ ഒന്നുമില്ല ആദ്യം ശമിപ്പിക്കേണ്ടത് വയറിന്റെ വിളിയല്ലേ


അതൊന്നും അവരുടെ മാത്രം കുറ്റമല്ല ,,, ആദ്യമായി സ്കൂളിൽ പോകുന്ന കാലം മുതൽ മാതാപിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിച്ചു  വളർത്തുന്നവരും... മക്കളുടെ വയറു നിറഞ്ഞോ എന്ന് മാത്രം നോക്കി വളർത്തുന്നവരും തമ്മിൽ ഉള്ള വ്യത്യാസം ...മക്കളെ "ഉണ്ടാക്കി "മാത്രം വിടുന്നവരും ഉണ്ടല്ലോ നമ്മുടെയിടയിൽ


എനിക്കു വേണ്ടതും സാധാരണക്കാരനായ ഒരാളെയായിരുന്നു .... ഈ പറഞ്ഞ നിബന്ധനകൾ ഒന്നുമില്ലാതെ മനസ്സിന് ഇണങ്ങുന്നത് പോലെ ....

അങ്ങനെ ഉള്ളവർ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരും കേൾക്കില്ല... പിന്നെ ആകെ ഒരു ഡിമാൻഡ് ഉണ്ടാരുന്നത് വീടിനടുത്ത് പുഴയോ തോടോ എന്തെങ്കിലും വേണമെന്ന് മാത്രം .. അതു പറഞ്ഞാൽ വട്ടാണ് എന്നും പറഞ് കളിയാക്കും ...


ഇപ്പോഴും എനിക്കു മനസ്സിലാകാത്ത കാര്യം  ഒന്നു മാത്രമാണ് ജീവിക്കാൻ പണവും വിദ്യാഭ്യാസവും ചന്തവും ചെറിയ കുടുംബവും ..നല്ല ജോലിയും മാത്രം മതിയോ ...? ഇനി ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ല അവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ആവട്ടെ ഉള്ളതെല്ലാം വിറ്റിട്ടാണ് എങ്കിലും "നല്ലൊരു ചെക്കനെ " വാങ്ങി തരുകയല്ലേ എനിക്ക് അപ്പോൾ നല്ലതെന്ന് വേണല്ലോ ...അല്ലെ ...?


NB  : ന്യൂ ജനെറേഷൻ പിള്ളാരുടെ ഫ്രീക് പോസ്റ്റാണ് ... നമ്മളൊക്കെ പഴയ ആളുകളാണ് എന്നു പറഞ് കണ്ണടച്ചു ഇരുട്ടാക്കുന്നവർക്കു  വേണ്ടി മാത്രം സമർപ്പണം





യാത്ര .....

മണ്ണും മനസ്സും വിട്ടകന്നൊരു യാത്ര
വിജനമായ പാതകൾ മാത്രം തേടി

അപരിചിതമായ ചിത്രങ്ങൾ കോറിയിട്ടു-
വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിന്നും
വിമോചനം തേടി ....


വഴി വെട്ടാൻ വരുന്നവരോട്
തോൽവികൾ പങ്കുവെച്ച്

തോറ്റുപോയവരുടെ പാതയിലൂടെ
ഇടുങ്ങിയ വിജനതയിലൂടെ ....

വീണ്ടും ഒരു യാത്ര

അസ്ഥിത്വം പണയം വെച്ച്
പ്രതിഷേധം മനസ്സിലൊതുക്കി

പ്രത്യാശകൾ വാക്കുകളിലൊതുക്കി
പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പാതയിൽ
നിന്നൊരു ഒളിച്ചോട്ടം ....

നേട്ടം

തകർത്തെറിയാൻ ഇരംബിയ കടലിനെ
താലിച്ചരടിൽ ബന്ധിച്ചവനാരോ ......

താരാട്ട് പാടാൻ പഠിപ്പിച്ചതെന്തിനോ..

തകർന്ന് പോകുന്ന ജീവിതങ്ങൾ നോക്കി
തൻ കുഞ്ഞിനെ മാത്രം ചേർത്തണയ്ക്കാൻ
ശീലിപ്പിച്ചത് ആരോ ....

തോറ്റു തോറ്റു ജീവിച്ചു മരിച്ചവരിൽ
ഭീരുവത്രേ ഞാൻ !

ധർമവും കർമ്മവും രണ്ടാണ് ,,,

ഒരുമിച്ചു ചേർത്തി വെച്ച് തച്ചുടച്ച
സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട് ....

നാളെയുടെ ആകാശത്ത്‌ പാറി പറക്കേണ്ട
നന്മയുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ ....

നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ തളച്ചിട്ട
സമൂഹമേ ഞാൻ യാത്ര പോകുന്നു

വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിന്ന് ,,,,
ആസ്ത്തിത്വം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു-
നിഴലായി മാത്രം ...

വെളിച്ചം വരുമ്പോൾ ഓടിയോളിക്കുകയും
ഇരുട്ടിൽ ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്ന
ആരുടെയൊക്കെയോ നിഴലായി
യാത്ര .... അത് തുടരട്ടെ !!!!!!!!

നിരർത്ഥയാമങ്ങൾ ഇനിയും ഉണ്ട്

നിമിഷങ്ങൾക്കിന്നു തോളിലെ
കുഞ്ഞിന്റെ ഉറക്കത്തിന്റെ വിലമാത്രം...

പ്രതിഷേധങ്ങൾ രാവിന്റെ
വിയർപ്പിൽ തണുത്തു പോയി ...

പ്രത്യാശകൾ അടുക്കളപ്പുകയുടെ
മൂടാപ്പണിഞ്ഞു മാറി .....


വിദ്യ

Thursday, 23 July 2015

7 7 7 7
---------ജനിച്ചത്‌ കൊണ്ട് ഞാൻ ജീവിച്ചു തുടങ്ങി ...ജീവിതത്തിനിടയ്ക്ക് നടന്ന പാതകൾ ഓർമകളായി..നടന്ന വഴിയിൽ ഓർമ്മകൾ സൂക്ഷിച്ച സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞുചിതയിലെരിഞ്ഞ ഓർമയിൻ താളുകൾ നഷ്ട്ടമെന്നു ..തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ചിതലരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ മാത്രംപെറുക്കികൂട്ടുമ്പോൾ ചിതറി പോകുന്നവ ...ഇരുപത്തൊന്നു വർഷങ്ങൾ ...ഏഴായിരത്തി എഴുനൂറ്റി എഴുപത്തി ഏഴു ദിവസം ...(നാളെ 7777)എണ്ണം മറന്ന ദിനങ്ങളെ ..കളഞ്ഞുപോയ സമയത്തെ ...തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത ഓർമകളെ...തിരിച്ചറിയാൻ പഠിപ്പിച്ച സുഹൃത്തിനു നന്ദി ....കളഞ്ഞു പോയ കണക്കു പുസ്തകം തുറന്നപ്പോൾനഷ്ട്ടക്കണക്കുകൾ....കൂട്ടിയാലും കുറച്ചാലും ഗുണിച്ചാലും കുറച്ചാലുംതിരികെ കിട്ടാത്ത "സമയം " എന്ന നഷ്ട്ടംതീരാ നഷ്ട്ടം ....


നിന്റെ ചുണ്ടിലെ തക്ബീറും വേണ്ട 
എന്റെ കയ്യിലെ ഗീതയും വേണ്ട 
നമ്മുടെ കുഞ്ഞിന്റെ കഴുത്തിൽ-
കൊന്തയും വേണ്ട ..!

തട്ടമിടാൻ ഞാൻ വരില്ല
ചന്ദനം നീ തൊടണ്ട ..
നമ്മുടെ മക്കൾ
ബൈബിളും വായിക്കണ്ട ..!

മണ്ണിലും മനസ്സിലും ഒരുമിക്കാം നമുക്കു-
മനുഷ്യനായി മാത്രം പിറക്കട്ടെ മക്കൾ ....!!!!




കണ്ണിൽ കണ്ടെതെല്ലാം കനവായിരുന്നു 
മുന്നിൽ നീ വന്നതും നിനവായിരുന്നു 
കാണാതെ നീ പോകിലും 
കരയുന്നതെൻ മനമാണ്...
കണ്ടു നീ നിന്നാലും ...
കൂട്ടിനു വന്നാലും ...
കിട്ടില്ലെയെന്നതും ...
കിട്ടിയ നേരത്ത് വേണ്ടെന്നു ചൊന്നതും
കാണാതെ മെല്ലെ കണ്ണൊന്നു തുടച്ചതും
കൂട്ടാതെ പോയതും ...
കൂട്ടിൽ കാത്തതും...
കിട്ടാതെ കിടക്കിലും ..
എന്നും ഞാൻ കാണുന്നു ...
അറിയാതെയറിയുന്നു ...
നീയാണെൻ കൂട്ടെന്നു




മാനം മുട്ടെ കാണണം സ്വപ്‌നങ്ങൾ ...
മനസ്സ് നിറഞ്ഞുകാണണം ....
മതിവരുവോളം കാണണം ...

എന്നിട്ട് വേണം 

മഞ്ഞ ചരടിന്റെ നീളത്തിൽ
സിന്തൂരത്തിന്റെ വെട്ടത്തിൽ
വലതു കാലു വെച്ച് ,സ്വപ്‌നങ്ങൾ
ചീന്തിയെറിഞ്ഞു ജീവിക്കാൻ ...

അപ്പോൾ തിരിച്ചറിയും

ആകാശത്തിലെ ദേശാടന പക്ഷികളും
ഭൂമിയിലെ കൂട്ടിലടച്ച കിളികളും ഒന്നല്ലെന്ന് ...

എങ്കിലും പ്രിയമാണ് ....
സീമന്ത രേഖയിലെ ചുവപ്പ് ....

സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിതയൊരുക്കി
സ്വർഗങ്ങൾക്ക് കൂടൊരുക്കി
ഒന്നും ആവാതെ
ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്ന
കരിപുരണ്ട ജീവിതങ്ങൾക്ക്.....
ഓർമയിലെ കുപ്പിവളപ്പോട്ടുകൾക്കു
സമർപ്പിക്കുന്നു....

വിദ്യ ജി സി സി

ശവപ്പറമ്പിലെ മണ്‍കൂനകളെ മാന്തിപ്പറിക്കുന്ന കുറുക്കനും കഴുകനും
കാണും ഇതിലും മനുഷ്യത്വം ... മണ്ണിനടിയിൽ ഒന്നും അറിയാതെ
ഉറങ്ങുന്ന നേരത്തും ആ കുട്ടികൾ പേടിച്ചിരിക്കും,,
പാഞ്ഞു പോകുന്ന തീവണ്ടിച്ചക്രങ്ങളെ അല്ല -
തൂലികതുമ്പിനാലും വാക്ശരങ്ങളാലും
കീറിമുറിക്കുന്ന സഹതാപത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ
പരിഹാസങ്ങളെ ... ആ ആത്മ്മാക്കളെ എങ്കിലും
വെറുതെ വിട്ടുകൂടെ ...
കഥകൾ എഴുതാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവർ ആദ്യം
സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പുകളെ കുറിച്ച് എഴുത് ..
നിങ്ങൾക്ക് നല്കാനാവുമോ ആ കുട്ടികൾ
ആത്മഹത്യ ചെയ്തതാണ് അത് എഫ് ബി പ്രണയ ന്യരാശ്യം
ആണെന്ന് ??? നിങ്ങൾക്ക് നൽകാനാവുമോ അവരുടെ
കാമുഖനെ കുറിച്ചുള്ള തെളിവുകൾ ?????
പിന്നെന്തിനു നിർമിക്കുന്നു ഇതുപോലുള്ള
പൈങ്കിളി കഥകൾ ,,,
അക്ഷരാഭ്യാസം ഉണ്ടെന്നു വെച്ച് അത്
എന്തും എഴുതാനുള്ള ഒന്നല്ല ...
നാളെ അപകടങ്ങളിൽ പോലും ആരേലും
മരിച്ചാൽ കല്ലറ കീറി മുറിക്കും തരത്തിൽ
കഥകൾ മെനയുമല്ലൊ ????????
അറിയാത്ത സത്യം ,,,ഊഹാക്കഥകൾ കൊണ്ട്
മറയ്ക്കരുത്‌....അവരും മനുഷ്യരായിരുന്നു
നമ്മളെപ്പോലെ മജ്ജയും മാംസവും മനസ്സും ഉള്ള
മനുഷ്യർ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആണ് ..
ഇനിയും കീറിമുറിക്കരുത്...
വെറുതെ വിടുക ആ ആത്മാവുകളെ എങ്കിലും ...
ഇനിയവർക്ക് വേണ്ട നിങ്ങളുടെ സഹതാപങ്ങൾ ...
ഇനി വേണ്ടത് ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു പോകുന്ന
വേദനയിൽ കഴിയുന്ന കുടുംബങ്ങൾക്ക്-
ആശ്വാസം ആണ് ... നിങ്ങളുടെ ഭാവനകൾക്ക്
ചിറകു മുളയ്ക്കുമ്പോൾ അവരുടെ നെഞ്ചിൽ നീറ്റലാണ്..
എക്സ്ക്ലൂസിവുകൾ തേടി പോയി
വീണ്ടും വീണ്ടും വേദനിപ്പിക്കരുത് ആ ഹൃദയങ്ങളെ ..
ഇത് അഭ്യര്ത്ഥന ആണ് ,,,
കെട്ടുകഥകൾ കണ്ടു മടുത്ത ,,ചിലപ്പോൾ നാളെ
എനിക്കും ഈ അവസ്ഥ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ
ഇതുപോലെ പ്രതികരിക്കുമ്പോൾ വേദനിക്കുന്ന
എന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുഖം ഓർക്കുമ്പോൾ ഉള്ള വേദനയാണ് ...


വിദ്യ ജി സി സി


(ഈ ചിത്രങ്ങളിൽ ഉള്ള വ്യക്തികളെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചല്ല ഈ പോസ്റ്റ്‌ )
Like   Comment   
നിഷേധിക്കപെട്ടവരുടെ നീതിശാസ്ത്രം
--------------------------------------------------
ആശുപത്രി വരാന്തയിൽ പരിഭ്രമം കലർന്ന പേടിയോടെ നടക്കുമ്പോൾ അകത്തു നിന്ന് വാതിൽ തുറന്നു നേഴ്സ് വന്നു ,,അവരുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ പേടി കൂടി ,,എങ്കിലും അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു

"എന്തായി സിസ്റ്റർ "

സിസ്റ്റർ :നിങ്ങൾ ഇത് എത്രാമത്തെ തവണയാണ് ചോദിക്കുന്നത് ,,ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല ഡോക്ടർ വന്നു സ്റ്റിച് ഇട്ടതും പോകാം ,,


(മുന്നിലൂടെ ഒരു ദയയുടെ നോട്ടം പോലും ഇല്ലാതെ പോയ അവരെ വെറുപ്പോടെ നോക്കി ഞാൻ ചാരുബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു
,,അടുത്ത് ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നു സ്ത്രി ഒരു പേപ്പറും പിടിച്ചു, .,,നേഴ്സ് തിരികെ വരുന്നു ),,

റൂമിൽ കയറുന്നതിനു മുൻപ്


"നിങ്ങൾ ഇനിയും അത് പൂരിപ്പിചില്ലേ ..വേഗം കൊണ്ട് വരൂ"

(ആ പേപ്പറിൽ നോക്കി അവർ കരയുകയാണോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി ,,പെട്ടെന്ന് അവർ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി)

"ആരെങ്കിലും സീരിയസ് ആണോ ?"

"വരുന്ന വഴിക്ക് ഞങ്ങളുടെ ബൈക്ക് മറ്റൊരു ബൈക്കിൽ ഇടിച്ചു വലിയ പരിക്കൊന്നും ഇല്ല ,,എങ്കിലും എനിക്ക് ഇവിടെയിരുന്നൊരു സമാധാനം ഇല്ല "

(അവിടെ ദയയോടെ ഞാൻ കണ്ട മനുഷ്യജീവിയോടു എന്റെ വിഷമം പറഞ്ഞു )

"ആരാണ് അകത്ത് "

"എന്റെ ഭർത്താവാണ്‌"

"ഹും ,,,പേടിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ലാലൊ ,,,"

"ഇല്ല ,,സ്റ്റിച് ഉണ്ട് ...അതോർക്കുംബോഴാണ്"

"സ്റ്റിച് ഒക്കെ പെട്ടെന്ന് കഴിയും ദൈര്യമായിരിക്കൂ "

(എനിക്ക് ഇച്ചിരി സമാധാനം തോന്നി )

"നിങ്ങളുടെ ആരാണ് അകത്ത്"

"ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ,,,അല്പം ക്രിട്ടിക്കൽ ആണ് "

"എന്നിട്ട് ബന്ധുക്കളെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലാലോ ,,"

"ഞങ്ങൾക്ക് ബന്ധുക്കൾ ഇല്ല "

"ഓ... അപ്പോൾ പ്രണയിച്ചു വീട്ടില് നിന്ന് വന്നവരാണോ ,,ഞങ്ങളെപ്പോലെ"

"അല്ല ,,ഞങ്ങൾക്ക് പ്രണയമില്ല ,,,"

"അപ്പൊ ?"

"പേടിക്കണ്ട ഞങ്ങൾ അനാഥർ ആണ് ,,ആർക്കും വേണ്ടാത്ത കുറെ ,,,"

"ഞങ്ങളും അതുപോലെ തന്നെയാണ് ,,,ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ചേട്ടനും ചേട്ടന് ഞാനും മാത്രം പിന്നെ ഒരു കൊച്ചു വാവ കൂടി വൈകാതെ വരും ,,,"

"സന്തുഷ്ട്ട കുടുംബം അല്ലെ"

"അതെ ,,, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ലോകം ,,,, കുടുംബം ???"

"എനിക്ക് കുടുംബം ഇല്ല "

"സന്യസിക്കുവാണോ "

"ഞാൻ സന്യാസിയുമല്ല "

"പിന്നെ"

"എനിക്കറിയില്ല "

"എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല ..."

"നിങ്ങളെ എന്ത് വിളിക്കണം ഞാൻ "

"എന്റെ അനിയത്തിയുടെ പ്രായമേ നിനക്ക് തോന്നുന്നുള്ളൂ ,,ചേച്ചി ന്നു വിളിച്ചോളൂ "

"ചേച്ചിയെ പോലെ എനിക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ട് കുടുംബം ,,കുട്ടികൾ ,,ഭർത്താവ്,,പക്ഷെ ഞങ്ങൾക്ക് അതിനുള്ള ഭാഗ്യം ഇല്ല"

,,,"കാരണം"

"ആർക്കും വേണ്ടാത്ത മനുഷ്യ രൂപമുള്ള ജന്തുക്കൾ ആണ് ഞങ്ങൾ എന്ന് പലരും പറയാറുണ്ട്‌ ,,,ഭിന്നവർഗം...

(അപ്പോഴാണ്‌ ഞാൻ അവളുടെ വസ്ത്ര ധാരണം ശ്രെധിച്ചത് മുഖവും ,ഞാൻ കുറച്ചു നീങ്ങിയിരുന്നു ,,,അവൾ എന്നെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു ,,,എനിക്ക് എന്തോ വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി,..അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു)

"ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത് വെറും മനുഷ്യ രൂപം ഉള്ള ജന്തുക്കൾ ആണ് ഞങ്ങൾ എന്ന് ,,, മനുഷ്യരായി ആരും കാണാറില്ല ഞങ്ങളെ"

.............................................


(എനിക്കൊന്നും പറയാൻ ഇല്ലായിരുന്നു )


,",,അർദ്ധരാത്രി കാമം തീർക്കാൻ വരുന്ന മനുഷ്യനായ്ക്കൾ മാത്രം ഞങ്ങൾക്ക് ആ പരിഗണന തരുന്നു ,,,"

(നീങ്ങിരിക്കെണ്ടായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി ..അവൾ തുടർന്നു..)

"ആണായി ജനിച്ചു പെണ്ണായി ജീവിക്കുന്നുന്നു ഞാൻ ,,ഞാൻ മാത്രം അല്ല ഞങ്ങളിൽ പലരും ,,,

പണം ഉണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെ തിന്നാൻ പറ്റുള്ളൂ ,,,


വിശപ്പ്‌ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ വിശപ്പുമാറ്റി ,,,


,(അവൾ കരയുകയായിരുന്നു ..ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു )

ചേച്ചി എന്റെ അടുത്തിരിക്കണ്ട ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഇനി കുറ്റം എനിക്കാവും ...

(ഞാൻ കുറച്ചു കൂടി അവളോട്‌ ചേർന്നിരുന്നു ...സാരി ത്തലപ്പുകൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു കൊടുത്തു )

"എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയാണ് ചേച്ചി ഞങ്ങളോട്

...വിവേചനം ,,,ഞങ്ങൾ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ് ,,,,അല്ലെങ്കിലും സദാചാരത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞ കുറുക്കന്മാരെ ഒരുപാട് കണ്ടതാണ് ഞാൻ ,,പകലിൽ നിഷേധിക്കും രാത്രി അന്വഷിക്കും ,,എതിർക്കാൻ കരുത്തില്ല ,,,കൂടെ നില്ക്കാൻ ആരുമില്ല ,,എങ്ങും അവഗണന മാത്രം ,,,"


"ജോലിക്ക് "

"ആര് ജോലി തരും ചേച്ചി .... ഞങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കുന്ന ചുറ്റും കൂടുന്ന പരിഹസിക്കുന്ന മുഖങ്ങളെയെ കണ്ടിട്ടുള്ളു ...ഒരുത്തൻ ഫോണും പിടിച്ചു പുറകിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസം ,,

സഹികെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മാറിപ്പോവാൻ പറഞ്ഞു ,,അതിനു അവിടെ കൂടി നിന്നവർ എല്ലാം കൂടി പരിഹസിക്കുനത് കേട്ടപ്പോൾ തോന്നി മരണം ആണ് നല്ലതെന്ന് അവിടെ അവഗണന ഇല്ലാലൊ ...പക്ഷെ പേടിയാണ് മരിക്കാൻ ,,അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങളിൽ പലരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ "


,,,


"അപ്പോൾ വീട്ടുകാർ "


"ഉണ്ടായിരുന്നു ,,പണ്ട് ,,പഠിക്കാൻ മോശമല്ലായിരുന്നു ,,ആദ്യത്തെ കുട്ടി ,,അന്നെന്റെ പേര് "സന്തോഷ്‌ " എന്നായിരുന്നു ,,പേരില് സന്തോഷം നിറഞ്ഞത്‌ കൊണ്ടാവാം ,,,ദൈവം ജീവിതത്തിൽ ദുഖം മാത്രം തന്നത് ,,,

"പത്താം ക്ലാസ് കഴിയുന്ന സമയത്താണ് ,,ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്

,,,വിദൂരതയിൽ കേട്ട് തുടങ്ങിയ പരിഹാസങ്ങൾ അടുത്തെത്താൻ ഒരുപാട് കാലം വേണ്ടി വന്നില്ല ...വീട്ടുകാർക്കും മടുത്തു തുടങ്ങിയതിനാലാവാം അവർ എന്നെ ഈ ചുവന്ന തെരുവിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു മടങ്ങിയത് ,,,

എന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണില ഞാൻ അന്ന് അവസാനമായി സമാധാനം കണ്ടു ,,പിന്നെ നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകാൻ തോന്നിയില്ല ,,,എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു "ചാന്തുപോട്ടെന്നും ""ഒൻപതെ"എന്നുമൊക്കെ വിളിക്കുന്നത്‌ കേൾക്കാൻ,,

ഇവിടെ വെച്ച് ഞാൻ എന്നെപ്പോലെ ഒരുപാടുപേരെ കണ്ടെത്തി ,,,അധ്വാനിച്ചു ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ശരീരം വിറ്റ് ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി ,,,എന്റെ മുജ്ജന്മ പാപം ആണെന്ന് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത് സത്യമായിരിക്കും അല്ലെ ചേച്ചി ...

(ഇത്തവണ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് എന്റെ കണ്ണുകൾ ആയിരുന്നു ,,ഞാൻ "അവന്റെ " കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു..)

"പേടിക്കണ്ട ചേച്ചി ,,,ഞാൻ ആണല്ല ഇന്ന് പെണ്ണാണ് ,,,അല്ല ഞാൻ പെണ്ണുമല്ല,,ഞാൻ ..."

"നീ മനുഷ്യനാണ് "

"പറയാൻ കൊള്ളാം ,,കേൾക്കാൻ സുഖമുണ്ട് "

........................................................

"മനുഷ്യർ നിങ്ങളല്ലേ ...ആണും പെണ്ണും ,,,ഞാൻ ഇതിലേതാണ് "

"നീ എന്റെ അനിയത്തി അല്ലെ ?"

ഞാൻ ചേച്ചിന്റെ അനിയനുമല്ലേ ????

.............................


"

ചേച്ചിക്ക് മറുപടി ഇല്ലാലെ .... "

(ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല)

", ചേച്ചി ഈ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം പൂർണ്ണമാവുന്നത് നാളത്തെ തലമുറയെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ആണ് ,,അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമല്ലാലോ ,,, ജനിതക ശാസ്ത്രം ചതിച്ച ചില ജന്മങ്ങൾ ,,,, എന്താണ് ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം ഇങ്ങനെ ... എന്താണ് ഞങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റ് ? "

"ഇല്ല ,,നിങ്ങൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ല ,,"

"എനിക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ട് ചേച്ചിയെപ്പോലെ ഒരു വീട്ടമ്മയായി ,,,ഭാര്യയായി ,,,അമ്മയായി ,,,അല്ലെങ്കിൽ ചേട്ടനെപ്പോലെ "

...................................

",,,പക്ഷെ കഴിയില്ലാാലൊ ,,,ശരിക്കും ഞങ്ങൾ എന്തിനാണ് ??? സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ മോഹം നല്ലൊരു കുടുംബ ജീവിതം ആണ് അതൊരിക്കലും ഞങ്ങള്ക്ക് സാധ്യമല്ല ,,പിന്നെ എന്തിനു ഈ ജീവിതം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരമില്ല ,,,പകലിനെ പേടിച്ചു ജീവിക്കാം ,,,

.........................................

"ചേച്ചി എന്താണ് ഒന്നും പറയാത്തത് ,,,??? അല്ലെങ്കിലും എന്തുപറയാൻ അല്ലെ ??? "

"ശരിയാണ് ,,,എനിക്കറിയില്ല മോളെ ,,,അല്ല മോനെ "

"ചേച്ചി മിനി എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി ഇല്ലാത്ത ലിംഗ വ്യത്യാസം വേണ്ട ... "

"എന്ത് വിളിക്കണം എന്ന് അറിയുന്നില്ലല്ലേ ചേച്ചിക്ക് ,"

", കണ്ടോ ഈ ഫോം ഞാൻ പൂരിപ്പിച്ചു അതിനുള്ള അറിവുണ്ട് പക്ഷെ ഇവിടെ "ജെൻണ്ടർ" കോളത്തിൽ ഞാൻ എന്തെഴുതും എന്നെനിക്കറിയില്ല ,,എഴുതാതിരുന്നാൽ അവർക്ക് രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ല ,,കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്ന പ്രോഗ്രാമുകൾക്ക് പോലും ഞങ്ങളോട് അവഗണയാണ്,,,

...............................................


പഠിക്കാൻ സാധിക്കില്ല ,,പണിയെടുക്കാൻ സാധിക്കില്ല ,,ജീവിക്കാൻ അനുവാദം ഇല്ല ,,സ്വപ്നങ്ങളില്ല ,,,ഒന്നുമില്ല വെറും പഴ്ജന്മങ്ങൾ ,,,പരിഹാസങ്ങൾ മാത്രം...

"ഉം ..."

(എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു )

"ചേച്ചി എന്തിനാണ് കരയുന്നത് ??? സഹതാപം അല്ലെ ?"

"അല്ല ..സഹതപിക്കാൻ എനിക്ക് യോഗ്യതയില്ല ഇത്"കുറ്റബോതമാണ്"

"ഞങ്ങളല്ലേ കുറ്റക്കാർ "

"ഒരിക്കലും അല്ല ,,ഇവിടെ ഞങ്ങളും നിങ്ങളും ഇല്ല മിനി നമ്മൾ ,,നമ്മൾ മനുഷ്യർ"

"ഇല്ല ചേച്ചി അത് നിങ്ങളുടെ നല്ല മനസ്സ് ..."

"മനുഷ്യരെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ പോയ ദുഷിച്ച മനസ്സ് ,,ദയയും സഹതാപവും നീയാണ് നൽകേണ്ടത്,,, മാപ്പ് ചോദിക്കേണ്ടത്‌ പരിഹസിച്ചവരും ...അതിൽ ഒന്ന് ഞാനും ,,

(ഞാൻ അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു ,,അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ എന്റെ തോളിൽ വീഴുന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ,,,,)

അന്നാദ്യമായി ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി എന്റെ കഴുത്തിലെ താലിമാല എന്റെ ഭാഗ്യമാണെന്നും കുടുംബം എന്നതിനപ്പുറത്ത്

ഞാനൊരു "വ്യക്തി " ആണെന്നും...

ആണും പെണ്ണും അല്ലാത്ത മനുഷ്യൻ ആണെന്നും .......



വിദ്യ ജി സി സി

(ഒരു കയ്യിലെ അഞ്ചു വിരലും ഒരുപോലെ ആവണം എന്നില്ല ,,അതൊരിക്കലും നമ്മുടെ തെറ്റല്ല ,,, വിധി ആണ് ,,,പക്ഷെ നമ്മൾ കേമന്മാർ ചമയുംബോൾ അവഗണിക്കപെടുന്നവർക്ക് വേണ്ടി സമർപ്പിക്കുന്നു... നമ്മൾ ഒന്നാണ് ,,മനുഷ്യരാണ് ,,നിങ്ങൾ കരയുമ്പോൾ എന്റെ ചിരി പൂർണ്ണമല്ല)

Monday, 20 July 2015

ആത്മാവിൽ ഒരു ചിത
തന്റെ യൌവ്വനം പിതാവിന് നൽകി ജരാനരകൾ
ഏറ്റുവാങ്ങിയ മകൻ പുരാണാത്തിൽ... ഇത് -
തന്റെ കൌമാരം പിതാവിന് നൽകി 
ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുടെ ചുമടെറ്റിയവരുടെ വിലാപം .


അക്ഷരം പഠിച്ചുതുടങ്ങിയ നാളുകളിലാദ്യം
വായിച്ചു തുടങ്ങിയത് ഒഴിഞ്ഞ മദ്യകുപ്പിയിൻ-
പൊതിയിൽ മിന്നിയ എഴുത്തിൽ നിന്ന്
കണക്കുകൂട്ടി തുടങ്ങിയത് കടയിലെ -
ഹാൻസിനും പുകയ്ക്കും കൂടി

തിരിച്ചറിവിന്റെ പ്രായത്തിൽ ഭാരമായി
തോളിലെ പുസ്തക സഞ്ചി- എറിഞ്ഞു കൊണ്ടാവ -
നാദ്യം ചെന്നത് അടുക്കള പുകയ്കാനോരല്പം
അരിയ്ക്കായി...നീണ്ടുവന്ന സഹതാപ -
കരങ്ങൾ തൻ മുഖത്തുറിനിന്ന പരിഹാസചിരിയിൽ
വിയര്പ്പിനുപ്പിന്റെ രുചിയെന്നറിഞ്ഞ നാളിൽ-
കൂട്ടുകാരന്റെ കുപ്പായത്തിൻ അത്തറിൻ-
മണത്തിനുമുന്നിൽ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു
അച്ഛന്റെ "മദ്യത്തിൽ" കുതിർന്നു തൻ ജീവിതമിനി-
യമ്മയുടെ കവിളിൽ കൈപ്പാടുകൾ ഇല്ലാത്ത
നാളുകൾ...കൊച്ചനുജന്റെ കാഴ്ചയിൻ നിറമായിടാൻ
സഹോദരിതൻ മുന്നിലഷ്ട്ടമങ്ങല്യം തെളിയുന്ന
നേരത്തവൾ തൻ കവിളുകൾ ഉപ്പുചാലുകളിൽ
കുതിരാതിരിക്കുവാൻ ....

പിതാവേ നിന്റെ യൌവ്വനം കടം തരിക
എന്റെ കൌമാരം മണ്ണിലലിയട്ടെ ,

എന്റെ ആത്മാവിനു മീതെ ചിതയോരുക്കുന്നു
എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ അതിൽ എരിഞ്ഞടങ്ങട്ടെ
നിങ്ങളുടെ ലഹരിയിൽ തളർന്ന
കുടുംബത്തിനു തണലെകുവാൻ...

വിദ്യ ജി സി സി


കണാരേട്ടൻ എന്നുപറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ പ്രമുഖനായ വ്യക്തിയാണ് . അമ്മയും അച്ഛനും മുതൽ മുതുമുത്തച്ഛന്മാർ വരെ കണാരേട്ടന്റെ കുടുംബത്തിലെ പണിക...