ആദ്യം നാലുകാലിൽ ഓടി നടക്കുന്ന കുരങ്ങായിരുന്നത്രേ 

പിന്നീട് എപ്പോഴോ കുറച്ചുപേര് മാത്രം കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും മാറി രണ്ടു കാലിൽ നടന്നു തുടങ്ങിയത്രേ 

ആദ്യം കഷ്ട്ടപ്പെട്ടും പിന്നീട് നേരെ ഓടിയാതെ വളയാതെ നട്ടെല്ലും ഉണ്ടായെന്ന്

ആദ്യം ഒറ്റയ്ക്കും പിന്നീട് കൂട്ടമായും താമസിച്ചു

ആദ്യം കായ്കനികൾ പിന്നെ പച്ച മാംസ്യം ...പിന്നെയും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേവിച്ചും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി

ആദ്യം കണ്മുന്നിൽ കണ്ടത് പിന്നീട് സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കിയത് അവർ ശീലിച്ചു തുടങ്ങി

ആദ്യത്തെ കൃഷി അവർ ആരംഭിച്ചു ....

പിന്നെ ആദ്യം ഇലകൾ കൊണ്ടും തോലുകൾ കൊണ്ടും വസ്ത്രം ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി ...

പിന്നീട് എന്നോ അത് ശീലകളിലെക്കും പരുത്തിയിലെക്കും പിന്നെ കംബിളിയിലെക്കും ഒക്കെ വഴിമാറി ....

ആദ്യം നീട്ടി വളർത്തിയ പല്ലുകൊണ്ടും നഖം കൊണ്ടും പിന്നീട് കല്ലുകൾ കൊണ്ടും ലോഹം കൊണ്ടും ആയുധം ഉണ്ടാക്കി

കൃഷിയിടങ്ങൾ നശിച്ചു പോവാതിരിക്കാൻ അവർ അതിനടുത്തു തന്നെ കൂട്ടമായി താമസിച്ചു

അവർക്ക് ഭയമുണ്ടായിരുന്ന പ്രകൃതിയെ അവർ സ്നേഹിച്ചു ,അതിനോട് ഇങ്ങങ്ങി ജീവിച്ചു

കാറ്റിനെയും മഴയും വനത്തെയും അവർ ആരാധിച്ചു

പിന്നീട് അവരുടെ ഇടയിൽ മതങ്ങൾ ഉണ്ടായി

വിശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ടായി

നിറ-പ്രാദേശിക ഭേദങ്ങൾ ഉണ്ടായി

അവർ ഒരുമിച്ചു എങ്കിലും അകന്നു ജീവിച്ചു ...

പിന്നീട് അവരുടെ ഇടയിൽ അധികാരങ്ങൾ വന്നു ...കൂടെ ഉള്ളവർ തന്റെ കീഴിൽ എന്ന സ്ഥിതി വന്നു

അവരുടെ ഇടയിൽ പോരാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായി

അവരുടെ ഇടയിൽ രാഷ്ട്രീയം ഉണ്ടായി

അവരുടെ ഇടയിൽ അതിജീവനത്തിനു എന്നതിന് അപ്പുറം ആർഭാടത്തിന് എന്ന അവസ്ഥ വന്നു

അവർ മോഹിച്ചു

ആദ്യം വായുവും

പിന്നെ വെള്ളവും

അതുമായപ്പോൾ ഭക്ഷണവും

പിന്നെ അതിജീവനം (വന്യ മൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രകൃതിയിൽ നിന്നും )

പിന്നെ സമാധാനമായി ഉറങ്ങാനോരിടം (പാർപ്പിടം)

പിന്നീട് വസ്ത്രം

അതുമായപ്പോൾ അവർ അനാവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മുറവിളി കൂട്ടി

ചോറ് കിട്ടിയപ്പോൾ വീടിനും വീട് കിട്ടിയപ്പോൾ നാടിനും നാട് കിട്ടിയപ്പോൾ എല്ലാം സ്വന്തം കാൽക്കീഴിൽ ആണെന്നും

അവർക്കിടയിൽ തമ്മിൽത്തല്ലുകൾ ഉണ്ടായി

മണ്ണിനും

പെണ്ണിനും

പണത്തിനും

ജാതിക്കും

മതത്തിനും

ഇല്ല കാരണങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല

അത് തുടരുന്നു ...ഇന്ന് അതിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകര മുഖം "രാഷ്ട്രീയം " തന്നെ ...

ചിന്തിക്കുക എന്തായിരുന്നു നമ്മൾ എന്ന്

നമ്മുടെ അച്ഛനെ നമുക്കറിയാം

മുത്തശ്ശനെ അറിയാം

മുതു മുത്തശ്ശനെ അറിയാമായിരിക്കും

അതിനും മുൻപുണ്ടായിരുന്നു നമ്മുട തലമുറയുടെ വേരുകൾ

എല്ലാം പോയി അവസാനം ചേർന്നത്‌ ഒരു മരത്തിൽ എങ്കിലും

വേരുകൾ(നമ്മൾ ) തമ്മിൽ വീണ്ടും കലഹിച്ചു

മരം ഒന്നുണങ്ങിയാൽ തീരും എന്നറിയാതെ ....

എന്റെ ജാതി എന്റെ മതം ഞാൻ പറയാം പക്ഷെ എന്റെ തലമുറയുടെ പാരമ്പര്യം

പറയാൻ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ആശക്തയാണ് ....

ഹിന്ദുവും ഇസ്ലാമും ക്രിസ്ത്യനും ഉണ്ടായിട്ട് കാലം കുറച്ചേ ആയുള്ളൂ

അതിനു മുന്പും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇവിടെ മനുഷ്യർ

അവർക്കേത് മതവും ജാതിയും രാഷ്ട്രീയവും ആയിരുന്നു എന്നറിയാമോ ???

ഇല്ല .... മുൻപുള്ളവർ പറഞ്ഞു തന്ന അറിവിന്‌ അപ്പുറം നമുക്കൊന്നും അറിയില്ല

അല്ലെങ്കിൽ മുത്തശ്ശിക്കതകൾക്ക് പിന്നിൽ പോകാതെ പാടെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു

അനുകരിച്ചിരുന്നു നമ്മൾ ...അപ്പോൾ നമുക്ക് ചിന്ത ശേഷി ഉണ്ടായിരുന്നോ

അപ്പോൾ നമുക്ക് "ഞാൻ " എന്തെന്ന് അറിയുമായിരുന്നോ ...

അപ്പോൾ ഏതാണ് ഞാൻ ... ഏതാണ് നീ ....

അധാർ കാർഡിലെ അഡ്രസ്‌ മാത്രമാണോ ...?

കേട്ട് മടുത്തു കുടുംബ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ കണക്ക്....

നായരും നമ്പൂതിരിയും പുലയനും പാണനും എല്ലാം ഒരേ രക്തം തെന്നെ എന്ന് കാണാം തലമുറകൾ പിന്നിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോൾ

(മതത്തിന് ചരിത്രത്തെ പേടിയാണ് - നെപ്പോളിയൻ )

അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനേറെ പറയുന്നു കേട്ട് കഥ എന്തിനു നോക്കണം കുറച്ചു മുൻപ് വരെ

ഏതു നമ്പൂതിരിക്കും ഏതു ജന്മിക്കും "എന്തും ആകാം എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ലേ നമ്മുടെ നാട് ...പിന്നെങ്ങനെ നിങ്ങൾ പറയും ഇതാണ് എന്റെ തലമുറ എന്ന്

പിന്നെന്തിന്റെ പേരില് നിങ്ങൾ സംവരണം ഉണ്ടാക്കുന്നു

പിന്നെന്തിന്റെ പേരില് തമ്മിൽത്തല്ലുന്നു ....

ഞങ്ങൾ ജീവിക്കട്ടെ .....

നശിപ്പിക്കാതിരിക്കുക ...

ഞങ്ങൾ ജീവിക്കട്ടെ ....

വഴി തടയാതിരിക്കുക ....

( ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാം വേസ്റ്റ് തന്നെ ....)

പതിവിനു വിപരീതമായി പരീക്ഷക്കാലം ആയിട്ടും അദ്ധ്യാപകർ ഒന്നുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വെറുതെ ക്ലാസ്സിൽ കൂട്ടുകാരെല്ലാം കൂടി വായടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. 

ഒന്നിൽ തുടങ്ങി ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത വിഷയങ്ങളിൽ അവസാനിക്കുന്ന പതിവ് രീതി തന്നെ ഇവിടെയും . തുടങ്ങിയത് സൌന്ദര്യത്തിൽ ആണ് എങ്കിലും ഇപ്പോൾ ചർച്ച എത്തി നിൽക്കുന്നത് മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹത്തിനു മുന്നിലാണ് . 

ഇത്തവണ എല്ലാവരും പറയാൻ ഒരവസരത്തിനു വേണ്ടി മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി . പറയാൻ ഏറെ ഉണ്ട് എല്ലാവർക്കും ,കാരണം അമ്മയും അച്ഛനും അല്ലെ അവരുടെ ആദ്യ സ്നേഹിതർ .

ചിലർക്ക് മമ്മിയും ,പപ്പയും ,ഡാഡിയും, മമ്മയും ,അമ്മയും ,ഉമ്മയും ,ബാപ്പയും ,അംബയും .ഉമ്മിയും ,അപ്പനും ,അമ്മച്ചിയും ,അപ്പച്ചനും ഒക്കെയായി ആ ബന്ധത്തിന് പര്യായങ്ങളും ഒരുപാടാണ്‌ .

ചിലർ ടേബിളിനു മുകളിലും ,ചിലർ ബെന്ജിലും ഒക്കെയായി ഒരു വിധം വട്ടം കൂടിയുള്ള ആ ഇരിപ്പും വർത്തമാനവും വലിയ സുഖം തന്നെ . പക്ഷെ ചിലർ സംഭാഷണം ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിനു ഒപ്പം എഴുതുന്നുണ്ട് ,വായിക്കുന്നുണ്ട് . ഡെസ്കിൽ വരയ്ക്കുന്നുണ്ട് , അടുത്താളെ ഇടയ്ക്ക് നോണ്ടുന്നുണ്ട് ..പിന്നെ ചിലർ അത് വരെ ഇല്ലാത്ത നോട്ട് എഴുത്തും .

വെറുതെ അധ്യയന വർഷം മുഴുവൻ മടി പിടിചിരുന്നിട്ടു അവസാന നിമിഷമുള്ള എഴുത്ത് കലാലയങ്ങളിലെ പതിവ് കാഴ്ച തന്നെ . ആ ഇരുന്നു എഴുതുന്നില്ലേ അവൾ എന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്‌ ....

എല്ലാ ദിവസവും കൃത്യമായി വരുമെങ്കിലും പുള്ളിക്കാരിക്ക് ക്ലാസ്സിൽ അധ്യാപകർ ഉള്ള സമയത്ത് കയറാൻ വലിയ താല്പര്യമില്ല . ഒരിടത്ത് മിണ്ടാതിരുന്നാൽ ഉറക്കം വരുമത്രേ . ഒന്നും പഠിക്കാതെ വെറുതെ നടന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ വലിയ ഗൌരവത്തിൽ ആണ് .

" എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകം എനിക്കില്ല . ഒരു ദിവസം പോലും അവരെ കാണാതെ ജീവിക്കുവാൻ എനിക്കാവില്ല ." - ഞങ്ങളുടെ നിവു ആണ് ,അവൾ ഒരു മോളായത് കൊണ്ട് തന്നെ അമ്മയും അച്ഛനും വലിയ സ്നേഹമാണ്

" എനിക്കും അങ്ങനെത്തന്നെ . എന്റെ അമ്മയെ കാണാതെ ഞാനിരിക്കും ,പക്ഷെ അച്ഛനില്ലാതെ പറ്റില്ല " - ഞങ്ങളുടെ നേതാവ് പ്രവി

" എന്റെ അച്ഛന് പണിയില്ലാതെ നടന്ന കാലത്ത് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി എത്ര കഷ്ട്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .... അച്ഛന് നല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ഇല്ല ,ചെരുപ്പില്ല ഒന്നുമില്ല എന്നിട്ടും ഞങ്ങളെ എന്ത് നന്നായി നോക്കിയിരുന്നു . അമ്മയുടെ വീട്ടിലെ മാമന്മാർ എന്ത് സഹായം ചെയ്യാൻ വന്നാലും വേണ്ട എന്ന് പറയും എന്നിട്ട് എങ്ങനെയെങ്കിലും കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് അത് ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ട് വരും " അത് പറയുമ്പോൾ ആതിരയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു

" ഈ കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോൾ പറയാൻ എന്താണ് ഉള്ളത് എല്ലാവർക്കും അവരവരുടെ അമ്മമാരും അച്ഛന്മാരും പ്രിയപ്പെട്ടവർ തന്നെ . അവർ നമുക്ക് വേണ്ടി കഷ്ട്ടപ്പെടുമ്പോൾ അവർക്കൊരു സന്തോഷമുണ്ടാവുന്നുണ്ട് . അതുപോലെ ആയിരിക്കും നമ്മുടെ മുത്തശ്ശന്മാർ അവർക്ക് വേണ്ടി കഷ്ട്ടപ്പെട്ടപ്പോളും. നമ്മുടെ മക്കൾ വരുമ്പോൾ നമ്മളും അങ്ങന തന്നെ " എന്ത് കാര്യത്തിനും വ്യക്തമായ അഭിപ്രായം പറയുന്ന ഇന്ദു ആണ് .

ഇതൊക്കെ കേട്ട് ഒന്നും പറയാതെ അവൾ തല താഴ്ത്തി എഴുതുകയായിരുന്നു , പെട്ടെന്ന് എപ്പോഴോ ശ്രേദ്ധിക്കുമ്പോൾ ക്ലാസ്സിലെ എന്നും ചിരിച്ചു നടക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു . സംഭാഷണത്തിനു ഒപ്പം അവളെയും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു പിന്നീട് . സംഭാഷണം അവിടെ മുറുകും തോറും അവളുടെ പേന പുസ്തകത്തിൽ ഉറയ്ക്കാത്ത പോലെയും എവിടെയെത്തി എന്ന് അറിയാതെ പലപ്പോഴും വരികൾ പരതി പോകുന്നത് പോലെയും കണ്ടു .

" അതൊക്കെ ശരിയാണ് പക്ഷെ എന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പോലെ എനിക്കാവാൻ കഴിയില്ല ഒരിക്കലും അവർ അത്രയും ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് " - ആതിര വിട്ടു കൊടുത്തില്ല .

"എടി .... ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ നിനക്കിപ്പോൾ ഒരു കുട്ടിയുണ്ടായി എന്ന് കരുതുക , നീ അതിനെ സ്നേഹിക്കില്ലേ ? ലോകത്തുള്ള എല്ലാത്തിലും വലുത് തന്റെ കുഞ്ഞാണ് എന്ന് തോന്നില്ലേ നിനക്ക് ? ആ കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് മാത്രം അല്ലെ നീ സ്വപ്നം കാണൂ ? അതിന്റെ പഠിത്തം ,വിവാഹം , പേരക്കുട്ടികൾ ....അങ്ങനെ ?" - ഇന്ദു

"അത് ശരി തന്നെ പക്ഷെ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളോട് ഉള്ള സ്നേഹം ആണോ നമ്മുടെ കുട്ടികളാണോ നമുക്ക് വലുത് ? " ആതിര ഒട്ടും വിട്ടു കൊടുക്കുന്ന മട്ടില്ല .

"എടി ... നമ്മുടെ അമ്മയും അച്ഛനും വലുതെന്നെ നമ്മുടെ കുട്ടികളും വലുതെന്നെ . നീ അവരെയൊക്കെ നമ്പർ ഇട്ടു മനസ്സില് നിർത്തിയിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് " - പ്രവി

"ങേ ..! " പെട്ടെന്ന് ആർക്കും ആ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായില്ല എന്നുള്ളതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് ഈ "ങേ .."

"അതല്ല ഒന്നാമത്തെ സ്ഥാനം അമ്മയ്ക്ക് ,രണ്ടാം സ്ഥാനം അച്ഛന് ...അങ്ങനെയങ്ങനെ ....ശരിക്കും പറഞ്ഞാല എനിക്കിതിനോട് യോചിപ്പില്ല ... എല്ലാവർക്കും മനസ്സില് സ്ഥാനം ഉണ്ട് ,ഏതു കൂടുതൽ ഏതു കുറവ് പറയാൻ കഴിയില്ല , "- പ്രവി

"അത് ശരിയാണ് . ചിലപ്പോൾ എന്റെ ഉമ്മയെ കൂടുതൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഉപ്പ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാവണം .ഉപ്പ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉപ്പയെയും ഇഷ്ട്ടമായെനെ ... പക്ഷെ ഉമ്മ പറഞ്ഞു കേട്ട് ഞങ്ങൾക്കറിയാം ഉപ്പയ്ക്ക് ഞങ്ങളെ എത്ര ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്ന് ... ചെറുപ്പത്തിൽ വയ്യാതെ കിടന്നപ്പോൾ രാത്രിയൊന്നും ഉറങ്ങാതെ നോക്കി . പിന്നെ ഉപ്പയുടെ ഉമ്മ ഞങ്ങളെയൊക്കെ വീട്ടില് നിന്ന് ഇറക്കി വിട്ടപ്പോൾ ഉപ്പ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നു . കൊറേ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടാണ് ഞങ്ങളെ വളർത്തിയത്..." പിന്നെ ആഷു പറഞ്ഞില്ല ..അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് പോലെ തോന്നി

"എന്റെ അച്ഛന് ഞങ്ങളെ വലിയ ഇഷ്ട്ടാണ് എന്ത് ചോതിചാലും വാങ്ങിത്തരും ...ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് പറയില്ല ... എന്നും ഞങ്ങളെ വഴക്ക് പറയുന്നതിന് അമ്മയെ ചീത്ത പറയും ..പെണ്കുട്ടികളെ ഇങ്ങനെ വഷലാക്കരുത് എന്ന് അമ്മ പറയുമ്പോൾ ഒക്കെ അവര് അല്ലെ നമുക്കുള്ളൂ ..നമ്മുടെ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ നന്നായി നോക്കണം അവരെ എന്ന് പറയും ...പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങിയോ എന്ന് വന്നു നോക്കിയിട്ടേ ഉറങ്ങാൻ പോവൂ ..."- അമ്മൂസ്

ചർച്ച വീണ്ടും തുടരുകയാണ് ...പക്ഷെ പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത് . ആരും അങ്ങനെയൊന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല

അത്ര നേരം എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തു വലിച്ചു കീറി പെൻ ഒക്കെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അതിലേറെ ദേഷ്യപ്പെട്ടും അവൾ പറഞ്ഞു

" ഒന്ന് നിർത്താമോ...?"

ഞങ്ങളെല്ലാം സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ ടെസ്കിനെ നീക്കിയിട്ട്‌ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആരോടും പറയാതെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി . പുറകെ ഓരോരുത്തരായി പതിയെ ചെന്നെങ്കിലും അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറെ മുന്നിലായിരുന്നു . ഇന്ദു അവളുടെ തൊട്ടു പുറകിൽ അവളോടൊപ്പം എത്താൻ ശ്രെമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,,,,പക്ഷെ അവൾ വേഗത കൂട്ടി കണ്ണുതുടച്ച്‌ സ്റെയർ ഇറങ്ങി ഗ്രൌണ്ട് ന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു പോയി തനിച്ച്....

ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു കുറച്ചൊക്കെ അവൾ മാത്രം എന്നും വീട്ടുകാരെ കുറിച്ച് പറയാത്തതിനെ കുറിച്ച് . പക്ഷെ ഇങ്ങനെ അവളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രം എന്തെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല . പക്ഷെ കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം കാന്റീനിന്റെ സൈഡിൽ ഇന്ദുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .... എന്നും നേരത്തെ വിശക്കുമായിരുന്നിട്ടും അന്ന് ആരും കഴിക്കാതെ കാത്തിരുന്നു അവൾ വരാൻ ... !!!!!!!!

അന്നുമുതലേ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടം ഒരു വീടായി കളിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ ഒറ്റൊറ്റ ആവാനാണ് . 

എന്താ കാര്യം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ കൊറേ വീടുകൾ ആവുമ്പോൾ നമുക്ക് വിരുന്നു പോകാനും പൊങ്ങച്ചം പറയാനും പിന്നെ നമ്മുടെ സ്വകാര്യ സമ്പാദ്യങ്ങൾ പങ്ക് വെക്കാതിരിക്കാനും തമ്മിൽ തമ്മിൽ പ്രശ്നം ഇല്ലാതിരിക്കാനും അതായിരുന്നു .

എങ്കിലും ഞങ്ങളെല്ലാം നല്ല കൂട്ട് തന്നെയാണ് എങ്കിലും കുടുംബമായി കളിക്കുമ്പോൾ (ചോറും കറിയും വെച്ച് ) തമ്മിൽപിരിയുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് എന്നാണു എല്ലാവരുടെയും അഭിപ്രായം .

പക്ഷെ ഞങ്ങടെയൊക്കെ വീടുകള ഒരുമിച്ചല്ലായിരുന്നു അത് കണ്ടായിരിക്കും ഞങ്ങളും പഠിച്ചത് അല്ലെങ്കിൽ കാലങ്ങളായി ചോറും കൂട്ടാനും വെച്ച് കളിയിൽ ഒരു വീട്ടില് അമ്മയും കുട്ടിയും അച്ഛനും അത്യാവശ്യം അച്ഛമ്മയോ അച്ഛച്ചനോ മാത്രം ആയിരുന്നു
പക്ഷെ ഞങ്ങൾ ആറേഴു പേരുണ്ടായിരുന്നു ട്ടോ ..

പിന്നെയും ഏതെങ്കിലും പിള്ളാർ ഇടയ്ക്ക് കളിക്കാൻ വരും സുന്ദരേട്ടന്റെ മകൾ ഷീബയോ ദാക്ഷായണി വലിയമ്മന്റെ മകൾ രെമ്യയോ ..അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും അവര് വരുമ്പോൾ ആദ്യം വിരുന്നുകാരാക്കും പിന്നെ നമ്മുടെ കൂടെ നിൽക്കും എന്ന് കണ്ടാൽ കുറച്ചു കൂടി കളി സ്ഥലത്തിന്റെ ( വിഘ്നേഷ്‌ ന്റെ വീടിന്റെ തൊടി ) വൃത്തിയാക്കി പുതിയ വീടൊരുക്കും
തൊടിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങള് കരുതും പോലെയല്ല ശരിക്കും കാട് എന്ന് തന്നെ പറയാം ..

അതൊക്കെ വെട്ടി ഒതുക്കി വരുമ്പോഴേക്കും ഒരു നേരം ആയിക്കാണും എന്നും ... കോടാലിയും കത്തിയുമൊന്നും ഇല്ലാലൊ കയ്യിൽ ആകെയുള്ളത് ബ്ലേഡ് ആണ്

(വീട്ടിൽ അച്ചാച്ചൻ ഷേവ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു കളയാൻ വെക്കുന്നതിൽ നിന്നും അംബിട്ടൻ അയ്യപ്പൻറെ ബാഗിൽ നിന്നും എടുക്കുന്നതും ഒക്കെയാണ് ഓരോ വീട്ടിലെയും പ്രധാന ആയുധങ്ങൾ തേരിനും കുമ്മാട്ടിക്കും വേലയ്ക്കും പോകുമ്പോൾ വീട്ടുപാത്രങ്ങളുടെ സെറ്റ് വാങ്ങിത്തരാൻ പറഞ്ഞാൽ ആരും കേൾക്കില്ല. അതൊക്കെ കാശുള്ളവര് വാങ്ങുന്നതാത്രേ ..

അതിലും സങ്കടമില്ല ..മറ്റേ ജോണി ഏട്ടന്റെ മകൾ ജിന്സിന്റെ അടുത്തുള്ളത് പോലെ പാടുന്ന പാവയും വേണം എന്നില്ല ..?(അല്ല ഉണ്ട് ,,കിട്ടാത്തകാരണം ഇല്ല പറയുന്നതാ )... പക്ഷെ കണ്ണടയ്ക്കുകയും തുറക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബൊമ്മക്കുട്ടി വാങ്ങിച്ചു തന്നൂടെ അതും ഇല്ല ...ഞങ്ങൾക്കെന്നും പൊട്ടിയ ഓടിന്റെ കഷണങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ കുഞ്ഞുങ്ങളായി ...

പക്ഷെ ഞങ്ങളതിനെ എന്ത് ശ്രദ്ധയോടെയായിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത് ,,താഴെ വീഴാതെ ...കേടായ തുണി കൊണ്ട് തൊട്ടില് കെട്ടി ...ടവ്വൽ കൊണ്ട് ഡ്രസ്സ്‌ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു,,സമയം തെറ്റാതെ ചോറ് കൊടുത്ത് ...അല്ലെങ്കിലും ഈ പൂഴിമൺ ചോറും പൂങ്കുല കറിയും ഒക്കെ കൊടുത്താൽ ചേലുള്ള ബൊമ്മക്കുട്ടി അലങ്കൊലപ്പെടും എന്ന് കിട്ടാത്ത മുന്തിരി പുളിപ്പെന്ന സാമാന്യ തത്വശാസ്ത്രത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു ഞങ്ങൾ ...

ഞങ്ങൾ പുതിയ വീടുകള ഉണ്ടാക്കാനായി ആ തൊടി മുഴുവൻ വൃത്തിയാക്കുമായിരുന്നു .. ചില സമയത്ത് വേനലവധി കഴിയുമ്പോഴേക്ക് അവിടം മുഴുവൻ നിലത്തു കിടന്നും ഉറങ്ങാം എന്ന നിലയിൽ ഞങ്ങളുടേതായ നഗരീകരണം നടത്തും .

പക്ഷെ അതുമാത്രമല്ല ആദ്യം ഞങ്ങളുടെ ഒരാളുടെ വീട്ടിൽ ചാരം കൊണ്ടും ചെമ്മണ്ണ് കൊണ്ടും ചിലപ്പോൾ ചുണ്ണാമ്പ് കൊണ്ടും ഒക്കെ അതിർത്തി വരച്ചിടും ആരും സ്ഥലം കയ്യേറരുതല്ലോ . പിന്നെ പിന്നെ അത് ചെറിയ ശീമക്കൊന്നയുടെ കോലുകൾ വെട്ടി വേലി കെട്ടിത്തുടങ്ങി പിന്നെ വലുതായൊരു "പടി " ഉണ്ടാക്കി ഗേറ്റ് ഒക്കെ വെക്കും ആരും അകത്തേക്ക് വരരുതല്ലോ ....

പിന്നെ ഞങ്ങടെ എല്ലാവരുടെയും ഭർത്താവുമാർ ദുബായിലോ ,അമേരിക്കയിലോ ഒക്കെ ആയിരിക്കും കാരണം ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു പുറത്തു ജോലിക്ക് പോകുന്നവരൊക്കെ വലിയ ആളുകളായിരിക്കും കാശുകാരാവും എന്നൊക്കെ . നമ്മൾ സിനിമയിലൊക്കെ കാണുന്ന പോലെ റിച്ച് ലൈഫ് ആണ് ഞങ്ങളും പിന്തുടർന്നത്‌

ഞങ്ങടെ പിള്ളാരുടെ പിറന്നാളിനോക്കെ കേക്ക് ഒക്കെ മുറിച്ചു എല്ലാവരെയും വിളിച്ച്..പപ്പേർ കഷണങ്ങളും പൂക്കളും ഇലകളും കൊണ്ട് വീടൊരുക്കി പിന്നെ പത്തു പതിനാലു വിഭവങ്ങൾ ചേർത്തോ അല്ലെങ്കിൽ ബിരിയാണിയോ ഒക്കെയായി സദ്യ

വൈകീട്ട് അമ്മയ്ക്ക് ചായ കുടിക്കാൻ കിട്ടുന്ന പഴംപൊരി പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ എത്തി നോക്കാറുണ്ട് ..!!!!!

അത് കഴിച്ചു വീണ്ടും ഞങ്ങൾ പണി തുടങ്ങും .....അല്ല കളി തുടങ്ങും പുതിയ കൂട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടി തൊടി വെട്ടിത്തെളിക്കാനും വേലി കെട്ടാനും .... ഞങ്ങൾക്ക് പുതിയ കൂട്ടുകാർ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പുതിയ വീട് വേണമല്ലോ ..ഇല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനാ ശരിയാവാ..?

പുതിയ വീട് കെട്ടുമ്പോൾ സ്ഥലം വേണ്ടി വരും പിന്നെയും തൊടിയിലെ ചെടികളെ നശിപ്പിച്ചു കളയും... ഞങ്ങൾക്ക് ഓരോ ദിവസവും ഓരോ വർഷം കൂടുമ്പോഴും എന്തോ കൂട്ടുകാർ കൂടികൂടി വന്നു ...തൊടി ചെറുതാവാനും...

ഞങ്ങളെ എങ്ങനെ കുറ്റം പറയും ഞങ്ങൾക്ക് കളിക്കണമല്ലോ... ചെടിക്കൊക്കെ ഞങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല ....ഞങ്ങൾക്ക് കളിക്കണം തണലിലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ പന്തലിട്ടു വീശറി കൊണ്ട് വീശിയകത്തിരിക്കും....!!!!!!!!

സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾക്ക് ശേഷം അയാളോട് ചേർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു 

"നിങ്ങൾക്ക് ഭാര്യ ഉണ്ടല്ലോ എന്നിട്ടും എന്തിനാണ് എന്നെ കാണാൻ വരുന്നത് "

അവളെ ഒന്നുകൂടെ മുറുകെ പുണർന്ന് അയാള് പറഞ്ഞു " നിനക്ക് സർപ്പസൌന്ദര്യമാണ് . അതെന്നെ നിന്നിലേക്ക്‌ അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു "

"അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയെ നിങ്ങൾ ചതിക്കുകയല്ലേ ?"

"അതെ ... പക്ഷെ എന്തോ നിന്നിലേക്ക്‌ ഞാൻ കൂടുതൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു"

"അവൾക്ക് സൌന്ദര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ "?

"അല്ല നീ നാഗത്തെ പോലെ എന്നെ വശീകരിക്കുന്നു "

"അവളെ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ലേ ?"

അയാള് വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു "അവളെപ്പോലെ എനിക്ക് മറ്റാരെയും ഇഷ്ട്ടമല്ല . നിന്റെ സർപ്പസൌന്ദര്യത്തെയും "

"പിന്നെ എന്താണ് അവളെ മറന്നു എന്നെത്തേടി വരുന്നത് " അവൾക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു

" നീ ഇന്ന് എന്നെ വിട്ടുപോകും പക്ഷെ അവളെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചാലും എന്റെ ഓർമയിൽ ജീവിക്കും ... നിന്റെ സൌന്ദര്യത്തിന് എന്നും ആരാധകരുണ്ടാകും എന്നാൽ അവളുടെ സൌന്ദര്യം ഞാൻ മാത്രം അറിയും ".

പിന്നീട് അവളോ ആയാലോ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല സമയമായെന്ന് പറഞ്ഞു പുതപ്പു മാറ്റി വസ്ത്രം മാറി അയാള് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
"നിനക്ക് സർപ്പ സൌന്ദര്യമാണ് ഞാൻ നിന്റെ ആരാധകനും "

അവൾ പ്രേതെകിച്ചു ഭാവ വ്യത്യാസമില്ലാതെ പറഞ്ഞു " ഉം ... ആരാധകർ ഏറെ ഉണ്ടാവും .... "

"അമ്മൂ ...........എവിടെ ..എത്ര നേരമായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു ..." വിനുവിന് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു . പകൽ സമയത്ത് വാതിലും തുറന്നു വെച്ച് ഇവളിതെവിടെ പോയി കിടക്കുകയാണ് ... ബെഡ് റൂമിലെ തൊട്ടിലിൽ ഒന്നരവയസ്സുകാരി മകൾ ശാന്തമായുറങ്ങുന്നുണ്ട്

അയാൾ ഓരോ മുറിയായി പരതി അവളെ എങ്ങും കണ്ടില്ല , കഴിഞ്ഞ രാത്രി ചെറുതായി ഒന്ന് പിണങ്ങിയിരുന്നു ,പക്ഷെ ഇന്ന് രാവിലെ പതിവുപോലെ തന്നെയാണ് പെരുമാറിയത് എന്നിട്ടും അവളെ കാണുന്നില്ല ... അവനു കുറച്ചു പേടിയും കൂടി വന്നു

ഒരാളെയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാലമാണ് അവളിതെവിടെ പോയി ... മുറികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അടുക്കളയിലേക്കും പിന്നീടും വീടിന്റെ പുറകു വശവും എല്ലാം പരിശോധിച്ചു,ഇനി ഉള്ളത് ടെറസിന്റെ മുകളിലാണ്

ആ ചെറിയ വീടിന്റെ വലതു വശത്തുള്ള പടിയുടെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോഴേ അവളുടെ സാരീത്തുമ്പ് കാറ്റിൽ പറക്കുന്നത് അയാൾക്ക്‌ കാണാമായിരുന്നു ...കുറച്ചു വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി ,അവൾ വിളി കേട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു ,താൻ വന്നത് പോലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല ഇന്നലെ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് കൊട്നു വന്ന പുസ്തകം വായിക്കുന്ന തിരക്കാണ്

"എടി ..നിനക്ക് വിളിക്കുന്നതോന്നും കേൾക്കുന്നില്ലേ ....'." അവൻ ആക്രോശിച്ചു .

പുസ്തകത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധയൂന്നിയിരുന്ന അവൾ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഞെട്ടലിൽ തല പൊക്കി അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു

"ഏട്ടനിതെപ്പോൾ വന്നു ...?"

"" നിന്നെ എത്രയായി വിളിക്കുന്നു ... വാതിൽ തുറന്നിട്ടിട്ടാണോഡി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നെ ആരെങ്കിലും കയറി എന്തേലും കൊണ്ട് പോയാൽ ...നിനക്ക് അതൊന്നും അറിയണ്ടാലോ ''

പുസ്തകം അവിടെ വെച്ച് അവൾ എഴുന്നേറ്റു ... " വാതിൽ ചാരിയിരുന്നല്ലോ ...." അവളുടെ മുഖം വാടി

അവൻ പിന്നെയും ബലം പിടിച്ചു അവളെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. കുറച്ചു കൂടി അങ്ങനെ നിന്നാൽ അവൾ കരയും എന്ന് അവനറിയാം ... അല്പം അയഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു

" കഴിക്കാൻ എന്താ ..?"

"കടല കറിയാണ്...നിങ്ങല്പ്പോൾ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു "

"ആഹ ...ശരി എന്തെങ്കിലും എടുക്ക് ..."

അയാളും അവളും പതിയെ താഴെയിറങ്ങി . അവൾ അടുക്കളയില പോയി ഒരു പ്ലേറ്റിൽ ചോറും കറിയും വിളമ്പിയതും ഒരു കയ്യിൽ വെള്ളം നിറച്ച ഗ്ലാസ്സുമായി വന്നു . അവൻ കഴിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ പതിവിനു വിപരീതമായി ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നു . താൻ മുൻപ് വഴക്ക് പറഞ്ഞതിന് ആണെങ്കിലും ഇത്ര നേരം പിണങ്ങില്ല .

അവൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു " ഏതു പുസ്തകമായിരുന്നു ?"

"ഏതുമില്ല "

എടുത്തടിച്ചത്‌ പോലുള്ള മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി ഇന്നലത്തെ പിണക്കം മാറിയിട്ടില്ല .

'ഇന്നലെ ഉറക്കം വന്നതോണ്ടാണ് നീ പറ എന്താ സംശയം ...?"

അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു ..." എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടി നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു കഷ്ട്ടപ്പെടണ്ട "

"എന്നാലും പറ ... പ്ലീസ് ..."

" കാമുകിക്കു സർപ്പസൌന്ദര്യം ആണെന്ന് പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ് ?" അവൾ ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു

ഉത്തരം പറഞ്ഞാൽ പുതിയ കലഹം ഉറപ്പാണ് എന്നവനു അറിയാമായിരുന്നു . അറിയില്ല എന്ന് പറയാനും വയ്യ . മുൻപ് ഇതുപോലെ കാമുകിയുടെ സൌന്ദര്യത്തെ കുറിച്ച് എല്ലാം ചോദിച്ചിട്ട് കുറെ നാൾ മിണ്ടാതെ നടന്ന കഥ അവനു ഓർമ വന്നു .

വീണ്ടും വീണ്ടും കൌതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു എല്ലാം പറയിക്കും നമ്മൾ ഒരാവേശത്തിനു പറയുകയും ചെയ്യും അതവളുടെ കഴിവുതന്നെയാണ് എന്നവനു തോന്നി .

"അത് വേറെ ഒന്നുമില്ല ഈ പാംബില്ലെ പാമ്പ് ...അത് നമ്മളെ പിടിച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് വിടില്ലാലോ അതുപോലെയാണ് കാമുകിയും ..പ്രണയം തലയ്ക്കു കയറിയാൽ ഉള്ള അവസ്ഥ പറയാനില്ലാലോ ..."

"ഓ അപ്പോൾ എനിക്ക് പ്രണയം ഉണ്ടെങ്കിൽ ......"

അവളെ മുഴുമിപ്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവൻ ഇടയ്ക്ക് കയറി .." നമുക്ക് പാലക്കാട്‌ ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാം ..കൊറേ ആയില്ലേ പുറത്തൊക്കെ പോയിട്ട് ...."

"അതല്ലേ ഏട്ടാ ഈ കാമുകി ...." അവളെ പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവൻ ഫോൺ എടുത്തു പുറത്തിറങ്ങി . " ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം നീ റെഡി ആയി നിക്ക് "

മുറ്റത്തെ തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ കഴിഞ്ഞ സൌന്ദര്യപിണക്കത്തിൽ അവൾ സൌന്ദര്യം നിരാകരിച്ചപ്പോൾ പൊട്ടി തകർന്ന കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകളും നെയിൽ പോളിഷ് കുപ്പികളും പൌഡർ ടിന്നും അയാളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...!

മറ്റൊന്നുമില്ലെങ്കിലും പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ മാത്രം ഞാൻ കാത്തിരുന്നിരുന്ന ഒരു ദിവസമാണ് ഫെബ്രുവരി 14 .

മുടങ്ങാതെ മലയാള മനോരമ ,മാതൃഭൂമി പത്രങ്ങളിലെ പ്രണയ സന്ദേശങ്ങൾ വായിക്കാറുണ്ട് ഒപ്പം തന്നെ കുറച്ചു കോപ്പി അടിച്ച് കൂട്ടുകാർക്ക് സന്ദേശം അയക്കും .

പിന്നെ എവിടെ തിരിഞ്ഞന്നു നോക്കിയാലും പ്രണയമയം തന്നെ ... പഠിക്കുന്ന കാലത്തൊക്കെ വലിയ മോഹമായിരുന്നു നമുക്കും ഒരു കാമുകനൊക്കെ ഉണ്ടായെങ്കിൽ എന്ന്

എത്ര എത്ര കത്തുകൾ എഴുതാമായിരുന്നു ... മനസ്സിൽ തോന്നിയ സ്നേഹവും ഭ്രാന്തും പിന്നെ കുറച്ചു മണ്ടത്തരവും അൽപ്പം ഫിലോസോഫിയും

പിന്നെ ആരും കാണാതെ എവിടെയെങ്കിലും നിന്ന് സംസാരിക്കാം ... ആരെങ്കിലും വരുന്നോണ്ടോ എന്ന് എത്തി നോക്കാൻ കൂട്ടുകാരെ കാവൽ നിർത്താം..

കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷവും സങ്കടവും അധികാരത്തോടെ പങ്കു വെക്കാം ...

പിന്നെ വരുന്ന വഴിയിലും ...ക്ലാസ്സിന്റെ മുൻപിലും നിന്ന് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിക്കാം

പിന്നെ എവിടെ പോകുമ്പോഴും ആരും കാണാതെ ഒരു സമ്മാനം വാങ്ങി സൂക്ഷിക്കാം ... പിന്നെ കാണുമ്പോൾ അത് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തിലെ സന്തോഷം കാണാം

ശനിയും ഞായറും ക്ലസ്സില്ലാതെ വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോൾ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്ന അളവെടുക്കാം... പിന്നെ അമ്മയുടെ അച്ഛന്റെയോ ഫോണിൽ നിന്ന് കൂട്ടുകാരിക്ക് എന്നും പറഞ്ഞു മെസ്സേജ് അയക്കാം

പിന്നെ എല്ലാവരും ഉണ്ടാവുമ്പോഴും പതിയെ ആരും കാണാതെ ഫോണിൽ അവനോടു പഞ്ചാരയടിച്ചിരിക്കാം

വീട്ടിൽ ആരെങ്കിലും കാണും മുന്നേ ഇൻബൊക്സ് വൃത്തിയാക്കി നല്ലകുട്ടിയാവാം ...

പറഞ്ഞു വെച്ച് ഒരേ നിറത്തിലുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടിട്ടു വരാം ...

പിന്നെ എന്തെങ്കിലും പരിപാടിയൊക്കെ വരുമ്പോൾ കുറച്ചു കൂടുതൽ മെയ്ക്ക്അപ്പ് ചെയ്യാം

ഓണത്തിനു സാരീ ഉടുത്തോക്കെ വരുമ്പോൾ അവന്റെ മുന്നില് ഷൈൻ ചെയ്യാം അവനെക്കൊണ്ട്‌ മുല്ലപ്പൂവ് വാങ്ങിപ്പിക്കാം

പിന്നെ എന്ത് വിശേഷം വരുമ്പോഴും കൂട്ടി വെച്ച സ്വകാര്യ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്നും അവനു സമ്മാനം വാങ്ങാൻ കൊറേ കടകൾ കയറിയിറങ്ങാം തൃപ്തി വരാതെ ഒരുപാട് സമ്മാനങ്ങൾ തിരയാം ...

പിന്നെ വേനലാവധിക്കലത്ത് അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് ഇടയ്ക്കിടെ കാണാം ..അപരിചിതനായി വീടിനു മുന്നിലൂടെ അവനെ പോകാൻ പറയാം ... കാണുമ്പോൾ ആലുവ മണപ്പുറത്ത് കണ്ട പരിചയം പോലും കാണിക്കണ്ട

പിന്നെ ഒരുമിച്ചു കൊറേ സിനിമ കാണാൻ പോകാം ...എല്ലായിടത്തും കറങ്ങി നടക്കാം

അവനെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണ് നോക്കി നിന്നാൽ അവളെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുവാക്കാം ...

അവന്റെ കൂട്ടുകാരികളോട് ഉള്ളിൽ ദേഷ്യപ്പെട്ടു പുറമേ ചിരിക്കാം ..

എന്നെക്കാൾ സുന്ദരിയാണ് അവളെന്ന് ആരെയെങ്കിലും കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ കുറച്ചു നാൾ കരഞ്ഞും പരിഭവിച്ചും അവനോട് പെണങ്ങി നടക്കാം

ലോകത്തില്ലാത്ത മധുര വാക്കുകൾ മുഴുവൻ അവൻ കണ്ടു പിടിച്ചു വരുമ്പോഴും കാണാത്ത പോലെയിരിക്കാം

പിന്നെ ഒരു കാരണം ഇല്ലാതെ പിണങ്ങണം ....

എന്നും വൈകുന്നേരം ഒരു ഹായ് എങ്കിലും പറഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങണം

പിന്നെ കുറെ സങ്കടപ്പെടുത്തി നീ എന്തോ ചെയ് എന്ന് പറഞ്ഞു പോകുന്നേരം സ്നേഹത്തോടെ മിണ്ടി പോകാം ...

പിന്നെ അവനിഷ്ട്ടമുള്ള പോലെ നീണ്ട മുടി വളർത്താം.... വളരാതെ വരുമ്പോൾ അമ്മയെ കുറ്റം പറയാം ...

പിന്നെ പതിയെ വീട്ടുകാർ അറിയുമ്പോൾ കൂട്ടുകാരുടെ കയ്യിലൂടെ സന്ദേശം കൈമാറാം ... എന്ത് പ്രശ്നം വന്നാലും അവര് നോക്കിക്കോളും ...

പിന്നെ പരസ്പരം കാണാതെ മിണ്ടാതെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം അറിയാം ... എത്രമാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു അവൻ എന്ന് ...

പ്രണയിക്കണം ...പ്രേതെകിച്ച് ഒരുപാട് സ്വപ്നം കാണുന്ന കൌമാര കാലത്ത് നഷ്ട്ടം എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും പ്രണയിക്കണം .... വിട്ടു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ മനസ്സിൽ സുഖമുള്ള വേദനയായി കൊണ്ട് നടക്കണം ...

സത്യം പറയട്ടെ ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ നല്ല സമയം വേസ്റ്റ് തന്നെ ആണ് ട്ടോ ... അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ പറയുകയാണ്‌

മനുഷ്യൻ ആയാൽ സ്നേഹിക്കണം ...മനസ്സ് തുറന്നു മതിവരുവോളം .....

പക്ഷെ എന്തിനും ഏതിനും കൂടെ നിക്കാൻ ചങ്കു പറിച്ചു തരുന്ന കൂട്ടുകാരും വേണം ....!

അവരോടൊത്ത് കുറച്ചു തല്ലുകൊള്ളിത്തരവും താന്തോന്നിത്തരവും ഒക്കെയായി നടക്കണം ...

പിന്നെ വീട്ടുകാരുടെ ഓമനയായി വളരണം ..എത്ര പ്രായം ചെന്നാലും വീട്ടുകാർക്കും അയൽക്കാർക്കും ബന്ധുക്കാർക്കും വെറുതെ വായടിക്കുവാൻ എങ്കിലും വേണം ... നമ്മളെ കാണാതെ ആവുന്ന നേരത്ത് വെറുതെയൊന്നു ഓർത്ത്‌ മിഴി നിറയ്ക്കാൻ എങ്കിലും ...

മറന്നു പോകുകയാണ് എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും .... അറിയാതെ പോകുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോഴും കണ്ടില്ലെന്നു കരുതി പിടിച്ചു വെക്കാതെ വിടുകയല്ലേ നമ്മൾ ....

ഇല്ലെങ്കിൽ അവസാനം ഇങ്ങനെ യാന്ത്രിക ജീവിതം നയിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ ഓർമിക്കാൻ പ്രിയപ്പെട്ടത് ഒന്നുമില്ലാതെ പോകും ...

ഇന്നത്തെ ദിവസം ഏതെന്ന് കാഷ് ബുക്കിലെ തലക്കെട്ട്‌ നോക്കിയോ ടാർജെറ്റ്‌ ഓർമപ്പെടുത്തിയുള്ള മെയിൽ നോക്കിയോ കണ്ടു പിടിക്കണം

ജീവനില്ലാത്ത ദിനങ്ങൾ.... ജീവിതം സ്വയമറിയാതെ നീങ്ങുന്ന നാളുകൾ....

വീട്ടിൽ പണവും നിറവും നോക്കി വരുന്ന വിവാഹലോചനകളും.....

കൂട്ടുകാരും പ്രിയപ്പെട്ടത് എന്ന് പറയാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ വല്ലപ്പോഴും വരുന്ന കമ്പനി മെസ്സേജും അവരുടെ വിളികളും മാത്രമായിപ്പോകും ഫോണിൽ ....

തലതാഴ്ത്തി നടന്നു നടന്നു വഴിയോര കാഴ്ചകൾ കാണതെയാവും

മകരവും മീനവും ചിങ്ങവും മാറി മാറി വന്നാലും മാറാതെ നമ്മുടെ മനസ്സ് രാവിലെ ജോലി വൈകുന്നേരം ഉറക്കം എന്ന ടൈം ടേബിൾ രീതിയിലെത്തും

പിന്നെ ആരുടെയൊക്കെയോ പ്രണയവും സൌഹൃദവും ബന്ധങ്ങളും പുസ്തകത്തിലും നെറ്റിലും ഒക്കെ വായിച്ചു നമുക്ക് നമ്മുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രാത്രികളും കളയാം ....

അവിടെ നമ്മൾ മനുഷ്യരായിരിക്കുമോ ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കറിയുന്നില്ല ജീവിതം മുഴുവൻ ആരുടെയൊക്കെയോ നിയന്ത്രണത്തിൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ജീവിച്ചിട്ട് എന്തിനാണ് ...

ഒരു നിമിഷമെങ്കിൽ ഒരു നിമിഷം നമ്മളായി ജീവിക്കണം .... ആരെയും പേടിക്കേണ്ട എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല .... പക്ഷെ ഈ ജീവിതം ആസ്വദിക്കണം ... നമ്മളായി ജീവിക്കണം ..അവസാനം ഒരുപിടി ചാരമായി അവശേഷിക്കുമ്പോൾ നമുക്കൊന്നുമില്ല സുഖമെന്നും സന്തൊഷമെന്നും പറയുവാൻ

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ജീവിതത്തിനു എന്താണ് ഉറപ്പ് ? ഇന്ന് കണ്ടവരെ നാളെ കാണുന്നില്ല ...

നമ്മുടെ സന്തോഷങ്ങൾ നാളേയ്ക്കു വേണ്ടി വേണ്ടി മാറ്റി വെക്കുമ്പോൾ നാളെ നമ്മൾ എന്തെന്ന് ആവുമെന്നു പോലും അറിയില്ല ...

പ്രിയ കവി പറഞ്ഞത് പോലെ

"ആതിര വരും നേരം ഒരുമിച്ച് കൈകൾ കോർത്ത്‌
എതിരെല്‍ക്കണം നമുക്കിക്കുറി
വരും കൊല്ലമാരെന്നും എന്തെന്നുമാര്‍ക്കറിയാം . . .
എന്ത് , നിന്‍ മിഴിയിണ തുളുമ്പുന്നുവോ സഖീ . . .
ചന്തം നിറക്കുകീ ശിഷ്ട ദിനങ്ങളിൽ"

മനസ്സ് തന്റെ ബോധത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അടച്ചു വെച്ച് ഉറക്കത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്ന സമയത്താവണം സാമാന്യ ബോധം നശിച്ചു ബോധമണ്ഡലത്തെ കാർന്നു തിന്നുന്ന ചിന്തകളുടെ /സ്വപ്നങ്ങളുടെ വരവ് . മറ്റുള്ളവർക്ക് ഭ്രാന്തമെന്ന് തോന്നുന്നതും നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ വ്യാകുലതകളും 

കുറെ നാളായി എന്റെ മനസ്സിനെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം ദൈവം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതായിരുന്നതിനാലും ഒപ്പം ഇന്നലെ ഒരു സുഹുത്തിനോട് ഭക്തിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു തമ്മിൽ ഉടക്കിയതിനാലും ആയിരിക്കണം സ്വപ്നത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ വരവ്

"വിദ്യെ വിദ്യെ ...."

പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ആരെയും കാണുന്നില്ല .. എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും അടഞ്ഞു ...

"വിദ്യെ വിദ്യെ ... എഴുന്നേൽക്ക്.."

ഇത്തവണ എനിക്ക് കണ്ണ് തുറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല കുറെ നേരം ഞാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ കണ്ണ് തുറക്കാൻ ആവുന്നില്ല .... വിഫലമെങ്കിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു , കാരണം എനിക്ക് കാണണമായിരുന്നു എന്നെ ഇത്ര മനോഹരമായി വിളിച്ച ശബ്ദത്തെ . വീണ്ടും ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു തുടങ്ങുന്ന നേരത്ത് ആ വിളി ..ഇത്തവണ ഞാൻ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ മൂളിക്കേട്ടു

"ഉം ..."

"ഇതെന്ത് ഉറക്കമാണ് എഴുന്നേൽക്കൂ..."

"ഉം ..."

"അയ്യേ ഇത്ര വയസായില്ലേ വിദ്യെ ഇങ്ങനെ പോത്തുപോലെ കിടന്നുറങ്ങുകയാണോ "?

"ഇന്നലെ നെറ്റ് കണക്ട് ആവാതെ കുറെ നേരം നോക്കിയിരുന്ന് എപ്പോഴാണ് ഉറങ്ങിപ്പോയത് എന്നറിയില്ല .അല്പം ദേഷ്യവും തോന്നിയിരുന്നു എന്നത്തെയും പതിവ് ഇല്ലാതെ ഉറങ്ങേണ്ടി വന്നതിൽ .പുസ്തക വായനയിൽ നിന്ന് ഫെയ്സ് ബുക്ക്‌ വായന തുടങ്ങി കുറച്ചേ ആയുളൂ എങ്കിലും വല്ലാത്ത ആത്മബന്ധമാണ് ...അതാണ്‌ ട്ടോ എഴുന്നേല്ക്കാൻ കഴിയാത്തത് "

"സാരമില്ല ....നിന്റെ ശീലങ്ങൾ മാറ്റണ്ട .."

അയ്യേ ഞാൻ ഇത്ര മടിച്ചി ആയല്ലോ എന്നതിൽ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നി ,പക്ഷെ എനിക്ക് എഴുന്നേല്ക്കാൻ കഴിയാത്തത് സത്യമാണ് ...ഞാൻ ദൈര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു

"നിങ്ങളാര ..എന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്നെ വിളിക്കുന്നത്‌ ?"

"ഞാൻ ദൈവമാണ് . കുറെ ദിവസമായി നിന്നെയൊന്നു കാണണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു അതാണ് വന്നത് "

"എന്നെയോ ..എന്തിനാ ..?"

"നീ പറയുന്നല്ലോ "ദൈവത്തെ നിനക്ക് വിശ്വാസമില്ല വിശ്വാസമില്ല എന്ന് "

"ഉം... പറയാറുണ്ട്‌ "

"അതെന്താ നിനക്ക് വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തത് ?"

"ഞാൻ വിശ്വാസമില്ല എന്നല്ല ദൈവമേ പറഞ്ഞത് ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തിയിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്‌ പക്ഷെ ഭക്തികടലോന്നും ആവാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല "

"ആവണം എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലാലോ ..."?

"അതെ നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ് നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ കേട്ടിരിക്കാനും വലിയ ഇഷ്ട്ടമാണ് പക്ഷെ എന്നും വന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഒന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല "

"അതെന്തുപറ്റി "?

"പിന്നെ എന്നും നിന്റെ അടുത്തു മാത്രം വന്നിരുന്നാൽ എന്റെ വയറ് നിറയില്ല "

"പക്ഷെ എല്ലാവരും വരുന്നുണ്ടല്ലോ ... എല്ലാവരും പ്രാർഥിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ നിനക്ക് അഹങ്കാരം ആണ് ..."

"അഹങ്കാരം അല്ല ദൈവമേ ഓഫീസിൽ ഒൻപത് മണിക്ക് മുൻപേ എത്തണം . രാവിലെ എണീച്ചതും ഉടുത്തൊരുങ്ങി പോയാൽ പോരാലോ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടു പോകണ്ടേ ? ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ചോറും കറിയും എങ്കിലും കൊണ്ട് പോകണ്ടേ ? ഒന്ന് നോക്കിക്കേ ഒരു ഊണിനു എങ്ങനെ പോയാലും പുറത്ത് നിന്ന് 70 എങ്കിലും ആവും ...."

"ഉം ..."

"നിനക്കെന്താണ് രാവിലെ നേരത്തെ വിളിച്ചു എണീപ്പിക്കാൻ ആള് വരും കുളിപ്പിക്കും ,പുതിയ വസ്ത്രം ഇട്ടു തരും പൂമാല ഇട്ടു തരും പായസം പഴം നെയ്യ് തേങ്ങ ... നിനക്കെന്തിന്റെ കുറവാണ് ...പോരാത്തതിന് വരി നിന്നല്ലേ നിന്റെ പാത്രത്തിൽ കാശിട്ടു പോകുന്നത് ...എനിക്ക് ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കണം ...

നിനക്കറിയോ ഇൻഷുറൻസ് ചെയ്താൽ ടെപോസിറ്റ്‌ എവിടെ ചോദിച്ചു വിളിക്കും ടെപോസിറ്റ്‌ ചെയ്താൽ ഗോൾഡ്‌ ലോൺ കുറവാണല്ലോ എന്ന് അതും എങ്ങനെയെങ്കിലും ചെയ്തു വരുമ്പോഴേക്കും മണി ട്രാൻസ്ഫർ എവിടെ എന്ന് ...ഈ ഒന്ന് ആലോചിക്ക് ഇതൊക്കെ ഞങ്ങൾ എവിടെ പോയി ഉണ്ടാക്കാനാണ് ? അതിനിടയിൽ നിന്നെ ഓർക്കാൻ എനിക്ക് സത്യമായും നേരം കിട്ടാറില്ല .

നിനക്ക് തരുന്ന ഒരു രൂപയിൽ കിട്ടുന്നതിലും സന്തോഷം പുറത്ത് കൈനീട്ടുന്നവർക്കോ അല്ലെങ്കിൽ കടയിൽ നിന്നൊരു മിട്ടായി വാങ്ങി കഴിച്ചാലോ എനിക്കും കിട്ടുന്നു ...ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് "

"ഇതൊക്കെ എല്ലാവർക്കും ഉള്ളതല്ലേ . എന്നിട്ട് അവരാരും എന്നെ നിഷേധിക്കുന്നില്ലാലോ ?"

"എന്റെ പോന്നു ദൈവമേ നിങ്ങൾക്കെന്താ പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ലേ ? നിങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല . നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവും ഉണ്ടാവണം ....പക്ഷെ എനിക്ക് നിങ്ങടെ പിന്നാലെ നടക്കാൻ സൌകര്യം ഇല്ല "

"ശരി എന്താണ് നിന്റെ വിഷമം എന്ന് പറയൂ ..ആ തടസ്സം ഞാൻ മാറ്റി തരാം ,പിന്നെ വിശ്വസിക്കാലോ?"

"എനിക്ക് നിന്നോട് ഇപ്പോൾ ഉള്ള പ്രാർത്ഥന എന്ന് വെച്ചാൽ ഞാൻ മൂന്നു നേരം ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകത്തുള്ള എല്ലാവരും രണ്ടു നേരം എങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഉള്ള വക ഉള്ളവരാവണം ..."

"ങേ ..!'

"എന്താ ദൈവമേ പറ്റില്ലെന്നുണ്ടോ?"

"അതൊക്കെ എങ്ങനെ നടക്കാൻ ആണ് വിദ്യെ ... വേണമെങ്കിൽ എന്റെ അടുത്തു വരികയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് അമ്പലത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ അന്നധാനം ആയി കൊടുക്കാം ഭക്ഷണം . പക്ഷെ എല്ലാവർക്കും എന്നത് സാധ്യമല്ല "

"അങ്ങനെ ആണ് എങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമില്ല... നീ പൊക്കൊ എനിക്കുറങ്ങണം "

"ശരി എല്ലാ ദിവസവും അന്നധാനം കൊടുക്കാം അമ്പലത്തിൽ "

"അത് പറ്റില്ല നീ വലിയ ദൈവമല്ലേ നിനക്ക് അപ്പോൾ എന്തിനാണ് ക്രെഡിറ്റ്‌ അനാഥാലയത്തിൽ കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ ?"

"അതെങ്ങനെയാ വിദ്യെ ..എനിക്ക് വേണ്ടി അല്ലെ നാട്ടുകാർ കാശ് തരുന്നത് ? "

"ഈ കാശൊക്കെ നിനക്കെന്തിനാണ് എന്റെ പോന്നു ദൈവമേ ..കാലം കൊറേ കഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ കളർ ഒന്ന് കുറയുമ്പോൾ ഏതെങ്കിലും തച്ചനെയോ ,കൊത്തു പണിക്കാരനെയോ (ശില്പി ) വിളിച്ചാൽ നിന്നെ മിനുക്കി സുന്ദരമാക്കാൻ കൂലി ഒരുപാടൊന്നും ആവില്ല "

"അപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിൽ (അമ്പലം ) വിലക്ക് കത്തിക്കണ്ടേ ? പൂജാരിക്ക് ശമ്പളം കൊടുക്കണ്ടേ ,പിന്നെ ഉത്സവത്തിന് എന്ത് ചെലവാണ് ....അതും പോരാതെ എന്തൊക്കെ പരിപാടി ഉള്ളതാണ് എന്നറിയാമോ "

"ഓ ...പിന്നെ ...പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നുമല്ലോ നീ വലിയ കുടുംബം മുഴുവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഏറ്റെടുത്തു നോക്കുന്നു എന്ന് . ഞങ്ങള് ഫിനാന്സുകാർ ഓടി നടന്നു പണിയെടുത്തു കാശുണ്ടാക്കുമ്പോൾ നീ ഗവ .ബാങ്ക് പോലെ ഇരുന്നിടത്തിരുന്നു വരുമാനം ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നിട്ട് എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒരുമാതിരി എച്ചി സംസാരവും ...നിനക്ക് ഒരു രണ്ടോ മൂന്നോ ലക്ഷം ടെപോസിറ്റ്‌ ചെയ്തുകൂടെ "?

"അതിന് നിങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തിൽ വന്നു കണ്ടു ബോതിച്ചവരെ അല്ലെ നിങ്ങൾ എടുക്കൂ ..എന്നെ കാണാൻ സാധിക്കില്ലാലോ "

"അത് നേരാണ് തൂണിലും തുരുമ്പിലും ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു എഴുതാനും പറ്റില്ലാലോ ലെ. നീ വല്ല ബിനാമികളുടെ പേരിലും ചെയ്തൂടെ ..? "

"എന്നിട്ട് അവര് മതം മാറിയാൽ ഞാൻ പെട്ടില്ലേ ..."

"ഓ ..അതും ശരിയാണല്ലോ ... നിനക്ക് ആവശ്യം ഇല്ലാത്തത് ആൾക്കാർ തരുന്നു . ഞങ്ങൾക്ക് എത്ര ആവശ്യമുള്ളതും കിട്ടുന്നില്ല "

"അത് ശരിയാണ് . നീ എന്നെ തള്ളി പറയാൻ എന്താണ് കാരണം ?"

"അതുപിന്നെ എവിടെ നോക്കിയാലും നീ തന്നെ ഉള്ളല്ലോ ..ഒക്കെ നിന്റെ ഫാമിലി ആണ് ...പോരാത്തതിന് ദെ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങടെ ഇടയിലുള്ള ആൾക്കാരെ (ആൾ ദൈവങ്ങൾ) കൂടി നീ ഏറ്റെടുക്കുന്നു ..ഇങ്ങനെ പോയാൽ നാടിന്റെ അവസ്ഥ എന്താകും "?

"അതെന്റെ കുറ്റമല്ല ട്ടോ ..നിങ്ങള് അല്ലെ എന്നെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചത് എല്ലായിടത്തും ?"

"അത് നേരാണ് അതാകും മരുതിക്കാവിലെ ഗണപതിക്ക്‌ കറുത്ത നിറവും ,പാലത്തിന്റെ അവിടെത്തെ കുറച്ചു സ്വർണ്ണ നിറം കലർന്നതും... പക്ഷെ കൊടുവായൂരിലെ ശിവൻ ഒട്ടും ഭംഗിയില്ലാലോ ഭീകര മുഖം ..."

"നിക്ക് നിക്ക് അതെന്റെ കുറ്റമല്ല നിങ്ങളല്ലേ എനിക്ക് രൂപം ഉണ്ടാക്കിയത് ..നിങ്ങളല്ലേ എന്നെ കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയത് ..പിന്നെ അപ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണ്ടേ എല്ലായിടത്തും ഒരേ രൂപം ആയിരിക്കണം എന്ന് ..മൊത്തത്തിൽ ഒരേ രൂപം കിട്ടാൻ വല്ല വഴിയും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്ക് ... ഇത് ഓരോരുത്തര് ഓരോ പോലെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് എന്നെ പറയുന്നോ ..."

"അപ്പോൾ സത്യമായും നിന്റെ രൂപം ഏതാണ് "?

"എനിക്കങ്ങനെ രൂപം ഒന്നുമില്ല കുട്ടി ,നിങ്ങള് കല്പ്പിക്കുന്നത് തന്നെ എന്റെ രൂപം കേട്ടിട്ടില്ലേ തൂണിലും തുരുമ്പിലും മണ്ണിലും വിണ്ണിലും ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന്.."

"അങ്ങനെ എല്ലായിടത്തും ചെന്നിരിക്കുന്നത് അത്ര ശരിയല്ല ..ഒരുതരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം ആണ് ദൈവമേ അത് ."

"ങേ ..!"

"അല്ല ... നീ പറഞ്ഞല്ലോ എല്ലായിടത്തും നീ ഉണ്ടെന്ന് പിന്നെ എന്തിനാണ് നിന്നെ കാണാൻ ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ വരുന്നത് ?"

"ഹും ...അത് ശരിയാണ് എന്നാലും ...ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണവും ..പിന്നെ പായസവും ഒക്കെ കിട്ടി സന്തോഷായി എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാലോ ?"

"കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അത് വരെ വരണം എന്നുണ്ടോ കണ്ണടച്ചാൽ ഇരുട്ടല്ലേ അത് എവിടെ നിന്നാലും അങ്ങനെയല്ലേ "?

"കാണിക്ക ഇട്ട് പ്രാർത്ഥിക്കാലോ ?"

" അങ്ങനെ പറയരുത് കൈക്കൂലി തന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാം എന്ന് പറ "

"നീ എന്നെ കുറെ കുറ്റം പറയുന്നുണ്ടല്ലോ കുറെ നേരമായി ഞാൻ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നു "

"കുറ്റമല്ല എന്റെ പോന്നു ദൈവമേ സത്യമല്ലേ ?"

"അതെ എന്നാലും ദൈവത്തെ ബഹുമാനിക്കണ്ടേ ..?"

"എനിക്ക് ബഹുമാനം ഒക്കെ ഉണ്ട് ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഈ നാടൊക്കെ "നല്ല " നിലയിൽ നോക്കുന്ന ആളല്ലേ ...പക്ഷെ എന്നും നിന്നെ കാണാൻ വരാനൊന്നും എനിക്ക് പറ്റില്ല .പ്രേതെകിച്ചു വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ ..പൊതുവെ നീ തിരക്കായിരിക്കും പിന്ന ഓരോ എണ്ണങ്ങൾ ഒരുങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടാൽ കല്യാണത്തിനു വന്നതാ എന്ന് തോന്നും ..എനിക്ക് വയ്യ അതൊന്നും കാണാൻ .."

"നിനക്ക് ഇത്തിരി അസൂയ ഉണ്ടല്ലേ ..."

ഞാൻ ചിരിച്ചു " ഇത്തിരി ഉണ്ട് പെണ്ണല്ലേ ..... പിന്നെ എന്റെ പിറന്നാളിന് ഞാൻ വന്നപ്പോൾ നീ ഇട്ട മാല ഇല്ലേ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു ട്ടോ ...ഡ്രെസ്സും ..."

"ഹ ഹ ..അത് നമ്മടെ ശാന്ത ചേച്ചിടെ മകളുടെ കല്യാണം നടന്നതിന് തന്നതാ . പിന്നെ ഡ്രസ്സ്‌ വാസു ഏട്ടന്റെ വക .. നിന്നെ പോലെ പിശുക്കി അല്ലാലോ അവരൊന്നും .."

"അങ്ങനെ പറയല്ലേ ..പിറന്നാൾ ആയിട്ട് ഞാൻ പോലും എനിക്ക് ഡ്രസ്സ്‌ വാങ്ങിയില്ല പിന്നെയാ നിനക്ക് "

"എന്നാലും നല്ലൊരു ദിവസം ആയിട്ട് കൂടി നീ ഒരു പുഷ്പാഞ്ജലി എങ്കിലും ചെയ്തില്ലാലോ.."

"അതുപിന്നെ ഞാൻ എനിക്ക് വേണ്ടി വഴിപാടു കഴിപ്പിക്കുന്നതിൽ എന്ത് രസമാണ് ദൈവമേ ഉള്ളത് .... പിന്നെ അമ്മ പായസം വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ് അന്ന് വന്നത് "

"എനിക്കറിയാം അല്ലെങ്കിലും നീ ഈ തിന്നുന്ന കാര്യത്തിനല്ലേ എന്റെ അടുത്തു വരൂ ... "

"അങ്ങനെ പറയല്ലേ സത്യമായും എനിക്ക് അവിടെ വന്നിരിക്കാനും നാമജപം കേൾക്കാനും ഇഷ്ട്ടമാണ് ..നട തുറക്കും വരെ വരിയിൽ നിന്നാൽ എന്റെ കാലു കടയും ,,എനിക്ക് വയ്യ ..കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന വല്ല ചെക്കന്മാരും ഉണ്ടെകിൽ സമയമെങ്കിലും പോയേനെ ,,ഇതിപ്പോൾ വേറെ വേറെ വരിയല്ലെ ..."?

"നീ ആള് കൊള്ളാലോ "

"ഞാൻ കാര്യത്തിലാണ് പറഞ്ഞത് നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് തിരക്ക് പിടിച്ചു ഒരു നിമിഷത്തിൽ പറഞ്ഞു പോകാൻ എനിക്കൊന്നുമില്ല .."

ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ?"

"എന്താണ് "?

"നീ വല്ലപ്പോഴും ഒകെക് വായോ ... പരാതി പറയാൻ വരാത്ത ആൾ നീയാണ് ..വല്ലതും മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും ഇരിക്കാലോ കുറച്ചു നേരം "

"പണ്ടത്തെ പോലെ പണിയില്ലാതെ നടക്കുകയല്ല ദൈവമേ ഞാനിപ്പോൾ അലയുകയാണ് ..ഓരോ ടെപോസിറ്റ്‌ ന് വേണ്ടി ..ഇൻഷുറൻസ് ന് വേണ്ടി ...അത് തരുന്നവർ ആണ് എനിക്കിപ്പോൾ ദൈവം ....."

"ഉം .... നമ്മുടെ അന്നദാതാവ് തന്നെ നമ്മുടെ ദൈവം അല്ലെ ?"?

"എനിക്ക് അതാണ്‌ തോന്നുന്നത് ..അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ പട്ടിണിയും പരിവട്ടവുമായി നടക്കുന്നവർ നേരത്തെ കുളിച്ചു റെഡി ആയി വരുമോ ... നിന്നെ നിന്നെ വേണ്ടാതെയല്ല ദൈവമേ ....പക്ഷെ നമ്മുടെ നിലനില്പ്പ് അല്ലെ ആദ്യം നോക്കേണ്ടത് ?"

ഉം "

"നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കണം എന്നോ നീ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നിറവേറ്റി തരണം എന്നോ ഞാൻ പറയുന്നില്ല ..എന്റെ കഴിവിലും എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്‌ ,,നിന്നെ ഏല്പ്പിക്കാനും പഴിക്കാനും നിന്റെ അസ്തിത്വത്തെ ചൊല്ലി വിവാദം ഉണ്ടാക്കാനും ഞാൻ വരുന്നില്ല

പക്ഷെ ഓരോരുത്തരുടെ അവസ്ഥ കാണുമ്പോൾ മനസ്സ് നോവുന്നുണ്ട് പലപ്പോഴും അവർക്ക് വേണ്ടി നിനക്ക് കഴിയുന്നത്‌ നീ ചെയ്യണം ..നിനക്ക് കൊറേ ആളുകള് കാശ് തരും എന്റെ ഒരു പത്തു രൂപ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു നേരത്തെ ബസ്‌ ചാർജ് ആയി ...എന്റെ ചില സഹോദരങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം ആയി അതെ സമയം മറ്റു ചിലർക്ക് സ്ഥലം കൂട്ടി ഒരു പെപ്പെർ കഷണം കൂടി ...ആവശ്യക്കാരനെ വിലയറിയൂ ...

ഞാൻ വരും നിന്നെ കാണാൻ എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കുവാൻ തോന്നുമ്പോൾ ആരുമില്ലാത്ത നേരത്ത് എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ പറയാൻ ..അന്ന് നീ അമ്പലത്തിലോ വീട്ടിലോ എന്നൊന്നും നോക്കില്ല എവിടെ എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ വരും . തീർത്ത് തരണം എന്ന് ഞാൻ പറയില്ല എന്റെ പ്രാർത്ഥന കഴിയുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാവും ..ആ സംത്രിപ്തിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ...."

"ഉം ..അത് കൊള്ളാലോ ....അപ്പോൾ ഞാൻ എന്ന ആളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിന് അല്ല നീ വരുന്നത് ഞാൻ എന്ന കൂട്ട് തേടിയാണ് .."

"അതെ എനിക്ക് സന്തോഷം തരുന്നതാണ് എന്റെ ദൈവം "

"അതെങ്ങനെ ?"

എനിക്ക് വിശക്കുമ്പോൾ ആഹാരം തരുന്ന ജോലിയാണ് എന്റെ ദൈവം ...

എനിക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ഇന്നിങ്ങനെ നടക്കാൻ കഴിയുന്നു എങ്കിൽ അതിനോരുപാട് പേരുടെ ചോര ചിന്തിയ ചരിത്രം ഉണ്ട് അവരാണ് എന്റെ ദൈവം ..

എന്നും എനിക്ക് കൂട്ടായി വന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ആണ് എന്റെ ദൈവം ...

എനിക്കുവേണ്ടി സഹിക്കുകയും ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാതാപിതാക്കളും ,സഹോദരങ്ങളും ,ബന്ധുക്കളും ആണ് എന്റെ ദൈവം ...

ഞാൻ രക്തബന്ധം അല്ലാതെ ഇരുന്നിട്ടും ഞാൻ കാരണം ലാഭം ഇല്ലാതെ ഇരുന്നിട്ടും എനിക്ക് കൂട്ട് നില്ക്കുന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരാണ് എന്റെ ദൈവം ...

എനിക്ക് അക്ഷരം പഠിപ്പിച്ചു തന്നവർ ...എനിക്കു ഭക്ഷണത്തിനായി വിളവുണ്ടാക്കുന്നവർ അവരാണ് എന്റെ ദൈവം

എനിക്ക് നേരെ ഓടിയടുത്ത പട്ടിയെ കല്ലെറിഞ്ഞ വഴിപോക്കനും ,ഞാൻ ബൈക്കിൽ പോകുമ്പോൾ റോഡിൽ വീണ ഷാൾ വിളിച്ചു കാണിച്ചു തരുന്നവരും ബസ്സിൽ ആരെന്നു അറിയില്ലെങ്കിലും വയ്യാതെ ഞാൻ വീണു പോകുമ്പോൾ സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞു തന്നവരും പിന്നെ കാശുകൊടുത്ത് കിട്ടുന്ന ചികിത്സയ്ക്ക് പുറമേ മധുരമായ പുഞ്ചിരി കൂടി സമ്മാനിക്കുന്ന ഡോക്ടർ എനിക്ക് ദൈവമാണ് ...

ഓരോ നിമിഷവും എനിക്ക് ശ്വസിക്കുവാൻ ശുദ്ധവായൂ നൽകുന്ന ഈ പ്രകൃതിയും എന്റെ ദൈവമാണ് ..

എന്നോട് നീ ക്ഷമിക്കണം അതിനെല്ലാം അപ്പുറമേ നിനക്കൊരു സ്ഥാനം കല്പ്പിച്ചു തരുവാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുള്ളൂ ..ഞാനൊരു സാധാരണ മനുഷ്യനാണ് ..എനിക്ക് ജീവിക്കണം ...എന്റെ കൂടെ ഉള്ളവരെല്ലാം ജീവിക്കണം അത് നീ സാധിച്ചു തരൂ അന്ന് ഞാൻ പറയാം അമ്പലത്തിലെ അഴകുള്ള കൽപ്രതിമേ നീയും എന്റെ ദൈവം ആണ് എന്ന് "

"ഇങ്ങനെയും ചിന്തിക്കാം അല്ലെ ?"?

"അതെ ദൈവമേ എന്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നെ അങ്ങനെ ചിന്തിപ്പിക്കാനെ പഠിപ്പിക്കുന്നുള്ളൂ ..."

"അല്ല നേരം അഞ്ചര ആവുന്നു വിദ്യെ ....."

തപ്പിത്തടഞ്ഞു എന്തോ ഉള്വിളിയിൽ എണീച്ചു നോക്കുമ്പോൾ നേരം അഞ്ചര ആവുന്നു . അയ്യോ ഇന്ന് വൈകി ... അല്പം കൂടി വൈകി എങ്കിൽ ആദ്യ ബസ്‌ മിസ്സായേനെ ..അതെ എന്നെ കൃത്യ സമയത്ത് എണീപ്പിച്ച ദൈവം ഇല്ലെന്നു ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും .....!!!!!!

ഇന്നലത്തെ കുട്ടികൾ ആണത്രേ നാളെയുടെ പ്രതീകം 

ഇന്നത്തെ പ്രതീകം അപ്പോൾ യുവാക്കൾ തന്നെ 

ഇന്നത്തെ ലോകം ഇന്നത്തെ നാട് യുവാക്കളുടെ കയ്യിൽ എത്രെ 

സുരക്ഷിതമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞത് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് 

ഈ അവസ്ഥയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടെണ്ടാതാണ്

എന്താണ് ഇന്നത്തെ യുവാക്കൾ ഞാനും കുറെ ചിന്തിച്ചു 
പ്രതികരണ ശേഷി നഷ്ട്ടപ്പെട്ട പതിനെട്ടിനും നാല്പതിനും ഇടയിലുള്ള 

മനുഷ്യരെ അങ്ങനെ നിർവചിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളെല്ലാം കൂടെ 

എന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലും (ചിലപ്പോൾ ) എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ 

വിവാദം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല . നിങ്ങൾ തന്നെ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ എന്താണ് നമ്മുടെ ജീവിതം ?????
രാവിലെ എഴുന്നേറ്റതും ആദ്യം നോക്കുന്നത് ഫോണ്‍ ആണ് പിന്നെ കുറച്ചു നേരം അതിനു മുന്നിൽ അതും തീർന്നാൽ തിരക്കിട്ട് ജോലിക്കും അല്ലെങ്കിൽ പഠിക്കാനും അതുമല്ലെങ്കിൽ കറങ്ങാനും ( അത് കുറച്ചേ ഉള്ളൂ ) പോകുന്നു 

പക്ഷെ അപ്പോഴും കയ്യിൽ ഫോണ്‍ തന്നെ ,ചെവിയിൽ ഇയർ ഫോണ്‍ ... ചുറ്റുമുള്ള പലതും നമ്മൾ അറിയുന്നില്ല 

ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ പോകുന്ന വഴിയിലെ പതിവ് കാഴ്ചകൾ എന്തെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അറിയില്ല .. പതിവ് മുഖങ്ങൾ ഏതെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതും അറിയില്ല . പോകുന്നു വരുന്നു .. 

അടുത്തുള്ളവരെയും എന്തിനു കൂടെ കഴിയുന്നവരെ പോലും അറിയാൻ ശ്രെമിക്കുന്നില്ല എന്നിട്ട് " ഐ ഫീൽ എലോൺ" എന്നും ജീവിത നിരാശയുടെയും ഏകാന്തതയുടെയും മരണത്തിന്റെയും പോസ്റ്റുകളും ... ചില സമയത്ത് കാണുമ്പോൾ കൈ തരിക്കാറുണ്ട്

മഹാന്മാരായ നമ്മുടെ നേതാക്കളെ ദേശിയ പ്രാധാന്യമുള്ള ദിനങ്ങളിൽ മാത്രം ഓർക്കുന്ന നെറ്റിൽ തിരഞ്ഞൊരു പോസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കി എല്ലാം ഒതുക്കുന്ന കാലം ... ജനഗണമന എത്രെ സമയത്തിനുള്ളിൽ പാടണം എന്നോ രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ഏതെന്നോ അറിയാത്ത യുവ തലമുറ ആണ് ഇതെന്ന് കൂടി ചേർക്കട്ടെ

പക്ഷെ അവർക്കറിയാം ലോക വാർത്തകൾ ,ലഭാനഷ്ട്ട കണക്കുകൾ ബിസിനസ്‌ ന്റെ രസതന്ത്രം .. ലേറ്റസ്റ്റ് ഫോണുകൾ മറ്റു സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ...പുത്തൻ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ ..പുതിയ രീതികൾ എന്തോക്കെടോ അറിയാം അവർക്കും 

അറിയാതെ പോയത് ഇവിടെത്തെ മണ്ണും മഹത്ത്വവും മാത്രം ... പണ്ട് എന്റെ പ്രിയ കവി പാടിയത് പോലെ 
"കാടെവിടെ മക്കളെ
മെടെവിടെ മക്കളെ "

എന്ന് പറയുമ്പോൾ "ഫൊരെസ്റ്റ്സ് ഇൻ ഇന്ത്യ " എന്ന് ഗൂഗിളിൽ തിരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കും ...
മനുഷ്യ സ്നേഹത്തിന്റെയും ബന്ധങ്ങളുടെയും വിലയെക്കുറിച്ച് പാടിപ്പടിച്ച ബാല്യങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ നാളത്തെ തലമുറ ജീവിക്കേണ്ടി വന്നത് ...

ഈ മണ്ണിൽ പൊന്നു വിളഞ്ഞൊരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു വിദേശികൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഇടം ഇന്ത്യ ആയതും ഇത് കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ ആണ് ഒപ്പം മഹത്തായ നമ്മുടെ സംസ്കാരവും 

പക്ഷെ നമ്മുടെ പുതു തലമുറയ്ക്ക് എന്തുകൊണ്ട് ഇതൊന്നും അറിയാതെ പോകുന്നു പറഞ്ഞാൽ പഴഞ്ഞൻ ചിന്താഗതി അല്ലെങ്കിൽ മാറിയ കാലം അതല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമോ നമുക്ക് വാദിക്കാൻ ...

അറിയണം ഈ മണ്ണിന്റെ മനസ്സ് അറിയണം ഇവിടെത്തെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം ... നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള സമ്പന്നതയുടെ ത്രിശങ്കു സ്വർഗത്തിനും അപ്പുറത്ത് നമ്മുടെ സഹോദരർ തേങ്ങുന്നതു കാണുന്നുണ്ടോ നിങ്ങൾ ....

കയ്യിലുള്ള ഒരു രൂപ പാവപ്പെട്ടവന് മുന്നിൽ നീട്ടുമ്പോൾ ഒരു കൈ കൊണ്ട് സെല്ഫിയെടുക്കുന്ന കാലമല്ല ഇതെന്ന് പറയാൻ കഴിയുമോ .....
നമ്മുടെ നീതിയും നിയമ വ്യവസ്ഥയെയും കുറ്റപ്പെടുത്തി നമ്മൾ നല്ലവർ ആയി ഒതുങ്ങി കൂടുമ്പോൾ അറിയുന്നുണ്ടോ നിങ്ങൾക്ക് "ഇന്ന് ചരിത്രത്തിൽ ഒന്നും കൂട്ടി ചേർക്കാതെ ഒരുത് തലമുറ കൂടെ പിൻവാങ്ങി " എന്ന് നാളെത്തെ ലോകം നമ്മോടു പറയും ..

  എത്രെ നിങ്ങൾ ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞാലും ഇവുടെത്തെ പ്രമുഖ പാർട്ടിയുടെ "ബ്രാൻഡ്‌ അംബാസിടെന്റെർ" എന്ന വിശേഷണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി പോകുന്ന കാഴ്ച അതി ദയനീയം തന്നെയാണ് .

നെഞ്ചിൽ ഭാരത രക്തവും സംസ്കാരവും പേറുന്നവർക്ക് നാണക്കേട്‌ തന്നെയാണ് അല്ലെങ്കിൽ അവരെല്ലാം തലകുനിക്കുന്നു ... അതിൽ ഒരാളായി ഞാനും .... പിന്നെ പറയുമായിരിക്കും എന്റെ മുന്നിലെ എല്ലാരും നല്ല നിലയിലാണ് എന്ന് ..അത് വെറും പൊള്ളത്തരം മാത്രം കാരണം നമ്മുടെ ജനസംഖ്യ 120 കോടി ആണ് ...

ഞാൻ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല കാരണമീ നൂറ്റിയിരുപതുകൊടിയിൽ ഒന്ന് തന്നെ ആണ് ഞാനും ... ജനിച്ചു വളർന്നു ജീവിച്ചു മരിച്ചു എന്നല്ലാതെ എന്റെ സഹോദരങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല എന്നത് ലജ്ജാവഹം തന്നെയാണ് എന്റെ തല കുനിഞ്ഞു പോവുകയാണ് ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും എന്റെ സ്വപ്നമായ കാമുകന്റെ നോട്ടത്തിനു മുന്നിലല്ല .... എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരുടെ കളിയാക്കലുകൾക്ക് മുന്നിലല്ല .... എന്റെ വീട്ടുകാരുടെ സ്നേഹോപദേശങ്ങൾക്കു മുന്നിലല്ല .... 

ഞാനിവിടെ സന്തോഷമായി കഴിയുമ്പോൾ അവിടെന്റെ സഹോദരങ്ങൾ ഒരു നേരത്തെ വിശപ്പിനായി കൈ നീട്ടുമ്പോൾ ...

എന്റെ സഹോദരിമാരുടെ മാനം തെരുവിൽ ചീന്തിയെറിയപ്പെടുമ്പോൾ .....

എഴുന്നേറ്റു നില്ക്കാൻ പോലും ആവാതെ എന്റെ പിതാമഹർ വൃദ്ധ സദനങ്ങളിൽ ചോദ്യ ചിഹ്നം ആവുമ്പോൾ ...
ജനിതക വൈകല്യവുമായി പിറന്ന സഹോദരങ്ങൾ ആണോ പെണ്ണോ എന്നും തെരുവ് വേശ്യ എന്നും അറിയപ്പെടുമ്പോൾ ...

രാവിന്റെ മറവിൽ കാമം തീർക്കാൻ വിറളി പിടിച്ചോടുന്ന സഹോദരങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ...
കൊടി പിടിച്ചു കൊടി പിടിച്ചു അതിനു മറവിൽ നാണം കേട്ട് ജീവിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നുപുസകങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ..

വെട്ടേറ്റു വീഴുന്ന പാവങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ..

ലഹരിക്ക്‌ പുറകെ പോകുന്ന യുവാക്കളെ കാണുമ്പോൾ ...

തീരാ വ്യാധികളിൽ പെട്ട് കഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന പാവങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ...
അതെ ഞാൻ തോറ്റു പോകുന്നു ... ഇന്നിന്റെ പ്രതീകങ്ങളെ നിങ്ങളെങ്കിലും മാറ്റുമോ ഈ നാണക്കേടുകൾ..........

 ചിന്തിക്കുക ,,,, നാട് നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്തില്ലെന്നു പറയരുത് ..കാരണം നിങ്ങളുടെ നാടിനു വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്

ഡിസംബർ ഓർമപ്പെടുത്തലാണ്...

 ഒരുപാട് നഷ്ട്ടങ്ങളുടെ..

 ഒരിക്കലും നിറവേറ്റാത്ത ശപഥങ്ങളുടെ ...

 പിന്നെ ചെയ്യാൻ ഉറപ്പിച്ച പല കാര്യങ്ങളുടെയും ഒപ്പം ഒരു വർഷത്തെ ആത്മബന്ധമുള്ള ഡയറി യോടും കൂടി ഒരു വിട വാങ്ങൽ ......

പഠിക്കണം പഠിക്കണം എന്ന് വലിയ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും എന്തോ പണ്ട് മുതലേ ഈ ആഗ്രഹം മാത്രേ നടന്നുള്ളൂ .. പഠിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളോട് മാത്രം എനിക്ക് എന്തോ നല്ല വെറുപ്പായിരുന്നു ... 

എങ്കിലും എങ്ങനെയൊക്കെയോ തോല്ക്കാതെ പഠിച്ചു പഠിച്ചു ഡിഗ്രി മൂന്നാം വർഷം എത്തി ... കാലിക്കറ്റ് സർവ്വകലാശാല ആയതുകൊണ്ട് പഠനത്തിലെ ഒഴപ്പ് ഉത്തര കടലാസിൽ നന്നായി നിഴലിച്ചു .'

" പോരാത്തതിന് പതിവ് "വില " കളയാതെ റീ ടെസ്റ്റ്‌ ( സോറി സപ്പ്ളി) എഴുതാൻ കൂടി സമയം തരാതെ വൈകി എത്തിയ രണ്ടാം സെമസ്റ്റെർ റിസൾട്ട്‌ .

എന്റെ പഠനത്തിന്റെ മികവ് കാരണം "മനശാസ്ത്രത്തിൽ " പൊട്ടി ,അതും രണ്ടു പേപ്പർ . എന്ത് ചെയ്യണം എന്നൊരു ഐഡിയ യും ഇല്ല . പിന്നെ എൻ. എസ് .എസ് എന്റെ മാർക്കും തരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് സർവ്വകലാശാല തലയിൽ ഇടിത്തീ ആയി പതിച്ച കാലം .

തോറ്റു എന്നറിഞ്ഞാൽ നാണക്കേടാണ് . പിന്നെ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് പി ജി എന്നൊക്കെ ഏറെ സ്വപ്നം കണ്ടതാണ് ..ഒരു വഴിയും ഇല്ല . അവസാനം ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു ആത്മഹത്യ ചെയ്യാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു , കണ്മുന്നിൽ മാതൃകകൾ ഒരുപാടാണ്‌ ...

എന്നും പത്രത്തിൽ കാണുന്നതാണ് :-

കാമുകാൻ  പോയി കാമുകി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു ,

ഭർത്താവ് ഇല്ലാതെ ഭാര്യ , 

പിന്നെ രാഷ്ട്രീയക്കാർ 

,ജോലിക്കാർ, 

സിനിമാക്കാർ 

എന്തിനേറെ പറയുന്നു പത്താം ക്ലാസ് പൊട്ടിയ പീക്കിരി പിള്ളാർ വരെ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു . 

അങ്ങനെ മനശാത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ "സ്‌ട്രെസ് , ഡിപ്രെഷൻ ഒക്കെ കൂടിയ അവസ്ഥകൾ എല്ലാം കോർത്തിണക്കി നല്ലൊരു കാരണം ഉണ്ടാക്കി .

ഇനി വേണ്ടത് "എങ്ങനെ ചെയ്യണം ?"

കൊറേ ആലോചിച്ചു .. 

റിസൾട്ട്‌ വന്ന ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ക്ലാസ്സിൽ ഇന്ത്യൻ ഫിലോസഫി , എത്തിക്സ് പീരീഡ്‌ ഒക്കെ അധ്യാപകർ വന്നു വൃത്തിയായി ക്ലാസ് എടുത്തു പോയി ആ സമയങ്ങളിൽ ഒക്കെ കുത്തിയിരുന്നു ആലോചിച്ചു , 

കൈ മുറിച്ചാലോ ??????? 

വേണ്ട എന്തായാലും മരിക്കും എന്തിനു വെറുതെ വേദനിക്കുന്നു ... 

മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് തീ കത്തിച്ചാലോ ... ??

എന്റെ ദൈവമേ ...!! ഓർക്കാനേ വയ്യ ... 

ഈസ്സി ആയിരിക്കണം ....വേദന പാടില്ല ....അങ്ങനെ ഒരു മരണമാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ

അവസാനം പോകുമ്പോൾ ബസ്സ്‌ ന്റെയോ ലോറിയുടെയോ ഇടയിൽ ചെന്ന് നില്ക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു .

പതിവില് വിപരീതമായി ഞാൻ സ്റ്റാൻഡിൽ ഇരിക്കാതെ സ്റ്റോപ്പിൽ പോയി നിന്നപ്പോൾ ഓരോരുത്തരായി കാരണം ചോദിച്ചു വരാൻ തുടങ്ങി ..

ഞാൻ എന്തോ വലിയ കാര്യത്തിന് പിണങ്ങി എന്ന് കരുതി ...എന്റെ പാവം കൂട്ടുകാർ . സാധാരണ മിട്ടായി വാങ്ങിയാൽ

 " വേണ്ട പറ വേണ്ട പറ " 

എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് തിന്നുന്ന ചിത്ര പോലും മിട്ടായി മുഴുവനായി നീട്ടി .. ഇങ്ങനെ മരിക്കൽ നടക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ കൂടെ ചെന്നു

ഇനിയുള്ള വഴി വീടിന്റെ അവിടത്തെ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പ്‌ ആണ് ... പക്ഷെ അവിടെയും എന്റെ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിപ്പോയി , ബസ്‌ ഇറങ്ങിയതും അടുത്ത വീട്ടിലെ 
 ചെറിയച്ചൻ ,കൂടെ പോയില്ലെങ്കിൽ സംശയിക്കും , 

ഇനി എന്തായാലും വണ്ടി ഇടിച്ചു മരിക്കൽ നടക്കില്ല .പുതിയ ഐഡിയ ആലോചിച്ചു തീരും മുന്നേ വീടെത്തി .

ഇനി ഒരു വഴി ഉള്ളത് പാമ്പ് കടിച്ച് മരിക്കാം ,.......

 വീടിനു സമീപം മുഴുവൻ കാട് ഉള്ളത് കൊണ്ട് വൈകുന്നേരം പാമ്പുകൾ ഒരുപാട് വരാറുണ്ട് . 

അങ്ങനെ കാടിന് സമീപം ചെന്നു നില്ക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു വരുമ്പോഴാണ് അടുത്തവീട്ടിലെ വലിയച്ചനും ഏട്ടനും കോലുമായി നില്ക്കുന്നു ,എന്താ കാര്യം എന്ന് അന്വഷിച്ചപ്പോൾ മുന്നില് ചത്തു കിടക്കുന്ന ( തല്ലിക്കൊന്ന ) പാമ്പ് കിടക്കുന്നു . 

എനിക്കത് കണ്ടതും ശര്ധിക്കാൻ വന്നു . അയ്യേ ഇത്രേ വൃത്തികെട്ട ജീവി ഒന്നും എന്നെ കടിക്കണ്ട വേറെ വഴി നോക്കാം ...!!!!!

പിന്നെയും ആലോചിച്ചു കൊറേ ആലോചിച്ചു ... 

കാടിന് നടുവിലൂടെ വേണം പോവാൻ വീട്ടിലേക്ക് . എന്തായാലും ഷാൾ ഉണ്ട് തൂങ്ങിച്ചാവാം... 

പണ്ട് ഞങ്ങൾ കുറെ കയറിക്കളിച്ച  വേപ്പ് മരം കുറച്ചുകൂടെ വളർന്ന് നിൽപ്പുണ്ട്. 

എന്തായാലും എനിക്കേറെ സന്തോഷം തന്നതല്ലേ അതിൽ തന്നെ ചാവാം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു . പണ്ട് മുതലേ മരംകേറ്റം നല്ല വശമുള്ളത് കൊണ്ട് വേഗം കേറി . പിന്നെ ആണ് ഓർമ വന്നത് കത്തെഴുതിയിട്ടില്ല .

സാധാരണ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും എഴുതി വെക്കാറുണ്ട് എല്ലാവരും .

കുറെ ഏറെ ചിന്തിച്ചു ഇനി ഇപ്പോൾ പരീക്ഷയ്ക്ക് തോറ്റു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് നാണക്കേടാണ് ഇവിടുത്തുകാരുടെ ഇടയിൽ നല്ലൊരു ഇമേജ് ഉള്ളത് പോകും ... 

പിന്നെ പ്രേമ നൈരാശ്യം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ (പാവം എന്റെ കാമുകൻ ശപിക്കും ..."ഈ പിശാശ് ഇഷ്ട്ടാണ് ന്നു കൂടി പറഞ്ഞില്ല എന്റെ അടുത്തൂന്ന്"). 

ഇനി ഇപ്പോൾ എന്താ കാരണം എഴുതുക . മരത്തിന്റെ മുകളിൽ ഇരുന്നു കാര്യായി ആലോചിക്കുമ്പോൾ താഴെ കൂടെ അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു

എങ്ങനെയേലും മുകളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ എന്നെ കാണും , ഇനി ഇപ്പോൾ എന്താ ചെയ്യുക എന്ന പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തെ അതിജീവിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു , 

അമ്മ കണ്ടാൽ വായിൽ വന്ന നുണ പറയാം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു , എന്റെ നല്ല അമ്മ ആയതോണ്ട് നേരെ നോക്കി നടന്നു ,എന്നെ കണ്ടില്ല . 

ഒന്ന് ചമ്മിപ്പോയി എങ്കിലും എന്റെ പണി വേഗം തീർക്കണം ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇരുട്ടാണ്‌ .

ഇനിയും ഇരുട്ടായാൽ എനിക്ക് പേടിയാണ് അതിനു മുൻപേ മരിക്കണം

കത്തിൽ എഴുതാൻ കാരണവും കിട്ടുന്നില്ല ,

ഒന്നും എഴുതി വക്കാതെ മരിച്ചാൽ നാട്ടുകാർ "പലതും " ഉണ്ടാക്കും എന്ന ബോധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് എല്ലാരും വിശ്വസിക്കുന്ന തരത്തിൽ എഴുതി വെക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വേണം തലപുകഞ്ഞു ആലോചിച്ചു സമയം പോയതല്ലാതെ ഐഡിയ ഒന്നും വന്നില്ല .

 എവിടെ നിന്നോ ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം കൂടി കൂടി വരുന്നുണ്ട് ധനുമാസം ആയതോണ്ടാവും തണുപ്പും ഇരുട്ടും .... 

മൊത്തത്തിൽ എനിക്ക് പെടിയായപ്പോൾ പതിയെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി

വീടെത്തി .... 

സാധാരണയിലും വൈകി വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല അമ്മ , 

കാര്യായി "പദസ്വരം " സീരിയൽ കാണുന്ന തിരക്കാണ് കള്ളി .

 നേരത്തെ വന്നു മാവ് കുഴച്ചു വെച്ച് ഈ സീരിയൽ ഒക്കെ തീർന്ന് എട്ടുമണിക്ക് ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കി തരുന്ന പരിപാടി തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെ നാളായി ... 

എന്തെങ്കിലും ചെന്നു നമ്മൾ പറയാം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ "നിനക്ക് ഉണ്ടാക്കിക്കോ എന്ത് വേണമെങ്കിലും " എന്നൊരു മറുപടിയും .

അവിടെ കാര്യായി പദസ്വരം ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു , പരസ്യം വരുമ്പോൾ രണ്ടു മിനുട്ട് കൊച്ചു ടി വി വെച്ച് ത്രിപ്തനാവാൻ അനിയൻ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ട് . 

പരസ്യം വരുന്ന സമയത്ത് അമ്മ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് തൊലി കളയലും ഉള്ളി മുറിക്കലും ഒക്കെ ആയിരിക്കും

വീണ്ടും ചിന്തകളുടെ പ്രളയം തുടങ്ങി മനസ്സില് 

"ഛെ .. ഈ മരിക്കാൻ പോകുന്നവർ പേടിക്കാൻ പാടില്ല " എന്നിട്ട് ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എത്രെ അവസരം മിസ്സാക്കി . 

ഇനി എനിക്ക് ദൈര്യം ഉണ്ട് ഞാൻ ഒന്നിനെയും പേടിക്കില്ല ,പക്ഷെ കത്തിൽ എഴുതി വക്കാൻ ഒന്നുമില്ല ,

പിന്നെ കഥവശേഷൻ സിനിമയിലെ പോലെ വേണം "ആര്ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലാകരുത്‌ " . വേണ്ട ഞങ്ങടെ നാട്ടുകാർക്ക് "ഇംഗ്ലീഷ് " വായിക്കാൻ അറിയില്ല .

അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മരിച്ചതിനു ശേഷം ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത് . ഇപ്പോൾ തന്നെ മരിച്ചിരിക്കും ഞാൻ .

 ഇപ്പോൾ സമയം ഏഴുമണി ആവുന്നു , വിറകുപുരയുടെ അടുത്തു അന്ന് വാങ്ങിയ എലിവിഷം ഉണ്ട് അത് കഴിച്ചിട്ട് കിണറ്റി ചാടണം , 

എല്ലാം ഉറപ്പിച്ച് വന്നു വിഷം നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നില്ല ,കുറെ തിരഞ്ഞു എവിടെയും കാണുന്നില്ല . അവസാനം അമ്മയെ വിളിച്ചു ,ലാസ്റ്റ് സീൻ ആയതോണ്ട് അമ്മ ശ്രെധിക്കുന്നില്ല.

പിന്നെ എന്റെ വിളിയുടെ ബലം കാരണം ഞാനാണ് രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധത്തിനു കാരണക്കാരി എന്ന നിലയിൽ ചോദിച്ചു

 "എന്താടി "?

"നമ്മൾ അന്ന് വാങ്ങിയ എലിവിഷം എവിടെ "?

"നിന്റെ അപ്പൻ കൊണ്ട് പോയി ,"

"എന്തിനു ?"

"നീ പോയി ചോദിക് ...നിനക്കെന്തിനാ ഇപ്പൊ എലിവിഷം ?" 


"ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഉണ്ട് " (ഇപ്പോൾ എന്ത് കുരുത്തക്കേട്‌ കാണിക്കുമ്പോഴും രക്ഷപ്പെടാൻ ഉള്ള ചെറിയ വഴിയാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ )


രംഗം പന്തിയല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല . ഇനി ഇപ്പോൾ മഞ്ഞരളി ന്റെ കായ ഉണ്ട് അത് കഴിച്ചാൽ മതി ,പക്ഷെ നല്ല കൈപ്പാനു പഞ്ചസാരയോ വെല്ലമോ വേണം . അടുക്കളയിൽ പോയി തിരഞ്ഞു , എവിടെയും കാണുന്നില്ല .

"അമ്മ .."?

അമ്മ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ വിളിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച ദേഷ്യത്തിൽ :-
"എന്താടി കൊറേ നേരമായോല്ലോ ..."?
"പഞ്ചസാര എവിടെ ?

"നിനക്കെന്തിനാ ?'

"അമ്മ അവള് തേങ്ങയും പഞ്ഞസരയും കൂടി തിന്നാനാണ് ട്ടാ " എന്റെ ഫാവം അനിയനാണ് ഏഷണി .

അവനോടുള്ള ദേഷ്യവും കൂടെ ചേർത്തി "എനിക്ക് കാപ്പി ഉണ്ടാക്കാൻ ആണ് തല വേദന "

അമ്മ : "പഞ്ചസാര കഴിഞ്ഞു,അച്ഛൻ വരുമ്പോൾ കൊണ്ട് വരണം "

ഇതിപ്പോൾ നേരത്തെ അറിഞ്ഞെങ്കിൽ സമയം കളയില്ലായിരുന്നു.എന്തായാലും സാരമില്ല മധുരം തന്നെ വേണം എന്നില്ല കൈപ്പു അറിയാതിരിക്കാൻ പുളിപ്പ് ഉള്ളത് കഴിച്ചാലും മതി , 

വീടിനു ഉമ്മറത്ത്  വീണു കിടക്കുന്ന പുളിയും ,മുന്നിലെ മരത്തിനു താഴെ നിന്നും പെറുക്കിയ മഞ്ഞരളി കായയും കൊണ്ട് ഞാൻ നടന്നു കിണർ ലക്ഷ്യമാക്കി .

അമ്മയുടെ പരസ്യം തുടങ്ങിയെന്ന് തോന്നുന്നു ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ മ്യൂസിക്‌ ആണ് പശ്ചാത്തലത്തിൽ ...

ഞാൻ നടന്നു ...

തങ്ക വലിയമ്മയുടെ വീട് ..

ശരണ്യ ചേച്ചിയുടെ വീട് ..

മാധവന് മുത്തപ്പന്റെ വീട് ... 

ഇനി പാടമാണ്..അതിലൂടെ നടന്നാൽ കുളം അതിനും അപ്പുറത്ത് കിണർ ....

എന്റെ ലക്ഷ്യം... 

ഇടയിൽ കൂടെ മലമ്പുഴയുടെ ഒരു കനാലും ഉണ്ട് ..

രണ്ടാം വിളയ്ക്ക് വെള്ളം വന്നത് എനിക്കറിയാം പക്ഷെ പാടത്തിലോട്ടു അത് ആരോ തുറന്നു വിട്ടത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നു . കാലു വെച്ചതും ചളിയും വെള്ളവും ...

കാര്യമാക്കിയില്ല ഞാൻ നടന്നു .ചെരിപ്പിട്ടു നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാവണ്ട എന്ന് കരുതി അതെടുത്തു കയ്യിൽ പിടിച്ചു കിണർ മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു ....

 നാളെ സൂര്യോദയം ഞാൻ കാണില്ല . ... 

മനസ്സിലൊട്ടും പേടി തോന്നിയില്ല ചുറ്റിലും ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം ...

ദൂരെ എങ്ങോ പട്ടികൾ കുരയ്ക്കുന്നു അതിനിടയിലും അകലെ നിന്നും ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ ന്റെ മ്യൂസിക്‌ .......

അതെ ഈ വിചനത.. !!!!

ഈ ഏകാന്തത ആണ് മരണത്തിനു പറ്റിയ സമയം .. !!!!!!!!!!!

ഞാൻ നടന്നു ...അകലെ കിണർ കാണുന്നുണ്ട് ഞാൻ പുളിയിലും മഞ്ഞരളി കായിലും ചെരുപ്പിലും മുറുകെ പിടിച്ചു ,ഒരു ടോർച്ച് കൂടി എടുക്കാതെ വന്നതിൽ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തി നടന്നു . 

അതാ കിണർ കാണുന്നുണ്ട് ... 

ഇനി ഏതാനും നിമിഷം മാത്രം ... 

പെട്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നോ പണ്ട് സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ച കൊക്കപ്പുഴുവിന്റെയും വിരയുടെയും പിന്നെ കുളത്തിലെ അട്ടയുടെയും ഒക്കെ ചിത്രം മനസ്സില് വന്ന് തുടങ്ങി .. 

ദൈവമേ അപ്പോൾ എന്റെ കാലിൽ അത് കയറിയിരിക്കുമോ???

ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയിലെ പാമ്പുകളും കൂടി മാറി മാറി വന്നപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി ...

അയ്യോ ഈ പാടത്തും അതൊക്കെ ഉണ്ടാവും ... 

സർക്കാർ ദാദ സിനിമയിലെ പോലെ എന്റെ മേലെ കടിക്കുമായിരിക്കും ... 

ചിന്തകൾ മരണത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു എത്രെ പെട്ടെന്നാണ് മാറിയത് ...

 സര്വ്വശക്തിയുമെടുത്ത് ഞാൻ നടന്നു ... 

എത്തുന്നില്ല ...

പിന്നെയും നോക്കി എത്തുന്നില്ല .

 ദൂരെ നിന്നും ഒരു മിന്നൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നതായി തോന്നി ...

അത് അടുത്തേക്ക്‌ വരുകയാണ് ...

അയ്യോ ആരോ ടോർച്ച് അടിച്ചു വരുന്നതാണ് ....

ഞാൻ സകല ശക്തിയുമെടുത്ത് അറിയുന്ന ദൈവങ്ങൾക്കൊക്കെ നേർച്ചയിട്ടു നടന്നു എങ്ങനെയൊക്കെയോ പാടം കയറുമ്പോഴേക്കും വന്നു ആകാശഗംഗയും .മണിചിത്രത്താഴും,ഗസലും ,മേഘ സന്ദേശവും എല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ച് .

 കിണറ്റിന്റെ മതിലിൽ ചാരി ഞാൻ നിന്നു.. 

അടുത്തായി നായകൾ ഓടിക്കളിക്കുന്നു .... 

ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം ഉച്ചത്തിലായി ... 

ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ കൊണ്ട് വന്ന മഞ്ഞരളിക്കായയും പുളിയും ഒക്കെ കൊണ്ട് നായയെ എറിഞ്ഞു ....

ഒരു വടിയെടുത്തു തല്ലാം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസം നാട് നന്നാക്കുന്ന ഭാഗമായി ഞങ്ങൾ ഒക്കെ കൂടി എല്ലാ ചെടികളും വെട്ടി കളഞ്ഞിരുന്നു .

 അകലെയുള്ള ടോർച്ച് വെളിച്ചം അടുത്തെത്തിയിരുന്നു ... ആരാണ് ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ... എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ലൈറ്റ് അടിക്കുന്നു ...


"എന്താണ്ടി ഈ നേരെത്തു ഇവിടെ "? അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ ചാച്ചനാണ്‌ ...

"ഏയ് ..ഒന്നുല്ല ...എനിക്കൊറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ പേടിയാവുന്നു ..."

"നീ എവിടുന്നു വന്നു അപ്പോൾ ..."

"കടയിൽ പോയതാണ് ...വൈകി ,,എനിക്ക് പേടിയാണ് പോകാൻ .."

അയാളുടെ കൂടെ പോയി ...എന്നെക്കൊണ്ട് വീട്ടു പടിക്കൽ കൊണ്ട് വിട്ടു .. ഞാൻ അകത്തു കയറിയപ്പോൾ ചെറിയച്ചൻ പോയി ... 

എന്റെ അമ്മ "അമ്മ " സീരിയലിന്റെ " അവസാനവും കണ്ട് തൊലി കളഞ്ഞ ഉരുളക്കിഴങ്ങുമായി വരുന്നു ... ശ്രീധനം തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും തിരികെ പോകേണ്ട ധൃതിയിൽ...... 

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ കയ്യിലെ ചെരുപ്പ് ഉമ്മറത്തിട്ടു അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി ..... ഒരു മരണത്തിന്റെ അവസാനം ................