ഞാൻ വിദ്യ ..... പാലക്കാട്‌ നിന്നാണ് .... ഇപ്പോൾ ഒരു സ്വകാര്യ ധനകാര്യസ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു എന്താണ് അതിവിടെ പറഞ്ഞത് എന്ന് വെച്ചാൽ

ഓഫീസിലെ ബോറടിയും ടെൻഷനും മാറ്റാൻ മുഖപുസ്തകത്തിൽ തിരഞ്ഞപ്പോൾ എങ്ങനെയോ വന്നുപെട്ടതാണ് "എഴുത്തുപ്പുരയിൽ "... ഞാൻ വന്നിട്ട് ഒരുപാടൊന്നും ആയിട്ടില്ല ഒരു ആറോ ഏഴോ മാസം ആയിക്കാണും ...

പക്ഷെ ഓരോ തവണയും കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഇതിലേക്ക് വരുകയല്ലാതെ ഒരിക്കലും പിന്നോട്ട് പോയിട്ടില്ല ... എന്നെ ആഡ് ചെയ്ത വിനയേട്ടനു നന്ദി പറഞ്ഞു കടപ്പാട് തീർക്കുന്നില്ല...

വിനയേട്ടാ മറന്നില്ലാലോ ഞാൻ ആദ്യം വന്ന സമയത്ത് നമ്മൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടായ ചാറ്റ് ???? പക്ഷെ പിന്നീട് പലപ്പോഴും തോന്നി ഇതുപോലെ നിലവാരം എനിക്ക് എങ്ങും തോന്നിയില്ല ,,,

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആവും ഞാൻ മറ്റെങ്ങും എഴുതാറുമില്ല...എന്നുവെച്ചു ഞാൻ വലിയ എഴുത്തുകാരിയോന്നുമല്ല ട്ടോ ,,എനിക്ക് തോന്നുന്നത് എഴുതും... ചിലപ്പോൾ ഇഷ്ട്ടപ്പെടും നിങ്ങൾക്ക് ,,,ചിലപ്പോൾ പറ്റിയെന്നു വരില്ല ,,

എന്റെ എഴുത്തിനെയോ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വിഷയങ്ങളെയോ കുറിച്ച് എന്തേലും അഭിപ്രായം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയാം ....

ഒഴിവു സമയത്ത് വെറുതെ എഴുത്തുപ്പുരയും നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്നത് മാത്രം അല്ലാതെ ഓർത്ത്‌ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു വെട്ടി തിരുത്തി ഒന്നും ഇല്ല .... അങ്ങനെ ഉള്ളവരോട് എനിക്ക് ബഹുമാനം ആണ് ശരിക്കും ,,

എനിക്ക് എന്റെ വീട്ടുകാർ ഞാൻ എഴുതുന്നത്‌ വായിക്കുന്നത് ഇഷ്ട്ടമല്ല അപ്പോൾ അവിടുന്ന് എഴുതില്ല ,,പിന്നെ ഓഫീസിലെ ആൾക്കാരും വായിക്കുന്നത് ഇഷ്ട്ടമല്ല അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ എഴുതി പകുതിയിൽ വെച്ച് പോകുന്നതാണ് അധികവും ,,, മുക്കാലും ഭാഗം ടൈപ്പ് ചെയ്തു അവസാനം അഞ്ചു മണി ആവുമ്പോൾ വെറുതെ പോകും ,,,

പലരും പറയാറുണ്ട്‌ "തുടക്കത്തിൽ പതുക്കെയും അവസാനം ആവുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിർത്തിയ പോലെയും തോന്നുന്നു എന്ന്

" അതിനു കാരണം ഇത് തന്നെ ... ഞാൻ എഴുതും ആരെങ്കിലും വരും ,,

പിന്നെയും എഴുതും ആരെങ്കിലും വരും

പിന്നെയും എഴുതും ആരെങ്കിലും വരും അതാണ്‌ കാര്യം ,,,,,

എനിക്കിഷ്ട്ടം വായിക്കാനാണ് സ്വയം എഴുതുന്നതിലും ... വലിയ കഥകാരന്മാരെയൊന്നും പറയുന്നില്ല അവരെക്കാളും മികച്ച രചനകൾ ഞാനിവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ,,,

തുടക്കക്കാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും വലിയവരെ ബഹുമാനിക്കാനും പഠിച്ചത് ഇവിടത്തെ രീതികൾ കണ്ടിട്ടാണ് .. (പഞ്ചായത്ത് ലൈബ്രറിയിൽ നേരെ ആള് വരാത്തതും എനിക്ക് പോകാനുള്ള വിഷമവും കാരണം വായന നിർത്തിയിട്ട് കുറെ ആയി )

മിക്കവാറും എല്ലാ പോസ്റ്റും ഞാൻ വായിക്കാറുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അഭിപ്രായം പറയാൻ കഴിയാതെ പോയ വിഷമവും ഉണ്ട് ,,, ചിലപ്പോൾ തോന്നും ഇത്രേ നന്നായി എഴുതുന്ന ആളുകൾ ഉണ്ടോ എന്ന് ...

ചിലപ്പോൾ അതിലും ബഹുമാനം തോന്നുന്നത് എല്ലാവരുടെ പോസ്റ്റിലും അഭിപ്രായം പറയുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ ആണ് ..അവരല്ലേ ഈ ഗ്രൂപ്പ്‌ ന്റെ ശക്തി ,,, (ആ അവർ നമ്മളൊക്കെ തന്നെ ആണ് എന്നത് മറക്കുന്നില്ല )...

പിന്നെ പറയുകയാണെങ്കിൽ എല്ലാരെയും പറയണം ഇവിടെ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട് ,,, എന്നെ പറ്റിച്ച ചിലരും ഉണ്ട് ,,എന്നോട് തർക്കിച്ച ഇപ്പോഴും അംഗീകരിക്കാത്ത ചിലരും ഉണ്ട് എനിക്ക് ആരോടും വിരോധം ഒന്നുമില്ല ട്ടോ ...

പിന്നെ എന്നും ഞാൻ ഇടുന്ന പോസ്റ്റ്‌ കണ്ടു ഒരു ലൈക് ,കമന്റ്‌ ചെയ്യാതെ ഇൻബോക്സിൽ വന്നു അഭിപ്രായം പറയുന്ന ചിലരും ഉണ്ട് ,,, നന്നായി വിമർശിക്കും ചിലർ ചിലപ്പോൾ അത്രെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും ,,,

പിന്നെ ചിലർ ഉണ്ട് ഞാൻ കൊടുക്കുന്ന കമന്റ്സ് ഇഷ്ട്ടപെടുന്നവർ... പിന്നെ ഞാൻ എഴുതുന്നത്‌ വായിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ നന്ദി ,,,അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട നമുക്കുള്ളിൽ എന്ത് നന്ദി എന്ത് കടപ്പാട് അല്ലെ ...

പിന്നെ എനിക്ക് മോശമായി തോന്നിയ ഒന്നേ ഉള്ളൂ അത് പേർസണൽ ചാറ്റ് പോസ്റ്റിൽ ചെയ്യുന്നതും കടപ്പാട് വെക്കാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വന്തം പേരിൽ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നതും ,,,

എഴുതാൻ ഉള്ള കഴിവ് എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാവണം എന്നില്ല ,,പക്ഷെ നമുക്കറിയുന്ന പോലെ എഴുതി നോക്കാം ,,തെറ്റുമ്പോൾ ശരിയാക്കിത്തരാൻ ഇവിടെ ഒരുപാട് പേരില്ലേ ,,,,?????

ആദ്യം നന്ദി നിങ്ങൾ പറയേണ്ടത് നിങ്ങളോടൊക്കെ ത്തന്നെ ആണ് കാരണം ഓരോ അക്ഷരവും ആണ് ഇവിടത്തെ വിജയി ,,, (പിന്നെ വിനയേട്ടാ നിങ്ങടെ കഷ്ട്ടപ്പാട് മറക്കുന്നില്ല മൊയലാളി)

നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വിദ്യ ജി സി സി

(പിന്നെ എല്ലാരുടെയും ആദ്യ സംശയം "ഈ ജി സി സി എന്താ ?"

ഒന്നുമല്ല എന്റെ കോളേജ് ആണ് ,,, എന്നെ ഞാനാക്കിയ എന്റെ
കലാലയത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്ക്

എന്റെ ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്‌ .......

ബഹുമാനപ്പെട്ട ഗണപതി ഭഗവാനെ ....

ഇന്നലെയും മിനിഞാന്നുമായി നിനക്കെന്തൊരു പവർ ആയിരുന്നു ... ഈ രണ്ടു ദിവസവും നീ എന്നെ ഒരുപാട് സന്തോഷിപ്പിച്ചു ഒപ്പം വലിയൊരു പണി :"പനി" ന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നു ,,,

നിന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി ഓഫീസിനു മുന്നില് ഞാൻ കാത്തുനിന്നു .... പിന്നെ വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്കു പോകുമ്പോഴും കാണാൻ നിന്ന് മഴ പെയ്യുന്നവരെയും നിന്ന് ...

നിനക്ക് സുഖമല്ലേ അവരൊക്കെ ഷീറ്റ് ഇട്ടു നിന്നെ മൂടി വെച്ച് ..ഞങ്ങളോ ?? പാവം മഴയും കൊണ്ട് വന്നു ...

തിരക്കിലും കൂട്ടത്തിലും പെട്ട് ആദ്യം "തുമ്മലിൽ തുടങ്ങി ജലദൊഷത്തിലെക്കു മാറി തലവേദനയായി ,,,അവസാനം തലചുറ്റി വീണു ,,,ബോതം വരുമ്പോൾ പനി പിടിക്കാൻ ആയപോലെ ...

എന്നിട്ടും തോറ്റുകൊടുക്കാതെ ചുക്കുകാപ്പിയും കഴിച്ചു ,ആവി പിടിച്ചു കിടന്നു ,,,

എങ്ങനെയൊക്കെയോ മാറി വരുമ്പോൾ ഇന്നലെ നീയെന്നെ ശരിക്കും പറ്റിച്ചു ... എല്ലാ വിഘ്നങ്ങളും മാറാൻ വേണ്ടി എല്ലാവരും കൂടി നിന്നെ എത്രെ വണ്ടികളിൽ ആണ് കൊണ്ട് പോയത് ,,, കാണാൻ നല്ല രസമായിരുന്നു എന്നത് മറന്നിട്ടല്ല ,,,

ഞങ്ങളെ പറ്റിച്ചു ബസ്‌ നേരത്തെ പോയപ്പോഴേ സംശയിക്കെണ്ടാതായിരുന്നു ,, ബസ്സിൽ തിരക്ക് വരുന്നതിനു മുൻപ് സീറ്റ് കിട്ടിയത് എന്തോ ഭാഗ്യം ,,

ആകെ തലവേദന ,,പനി വരുന്നപോലെ ഒക്കെ ആയിരുന്നു ... നിന്ന് തിരിയാൻ സ്ഥലമില്ലാത്ത അത്രേ ആളുണ്ടായിരുന്നു ബസ്സിൽ പോരാത്തതിന് അത്രേ കാലം ഇല്ലാത്ത ഇടിയും മഴയും കൂട്ടത്തിൽ മിന്നലും ...

വഴിയിൽ നിന്നെ കാണാൻ നിന്നവർ ഞങ്ങളുടെ ദയനീയത കണ്ടു ചിരിക്കുന്നു ,,അവർക്ക് പറയാൻ ...ചിരിക്കാൻ എന്തേലും ആയല്ലോ ....അതിലും സങ്കടമില്ല ...ഞങ്ങളുടെ മുഖത്തുനോക്കി ലഡ്ഡു തിന്നുന്നു ...(എന്റെ വീട് അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് സംയമനം പാലിച്ചു )

ഷട്ടർ താഴ്ത്തിയിട്ടു കുറച്ചു നീങ്ങിയ ബസ്സിലെ സീറ്റിൽ തല താഴ്ത്തിവെച്ചു കണ്ണടച്ചാതെ ഉള്ളൂ ...ബസ്‌ നിന്നു... ആദ്യം വിചാരിച്ചു പത്തു മിനുട്ട് കൊണ്ട് തീരും എന്ന് ,,പിന്നെ തോന്നി അര മണിക്കൂർ ആവുമെന്നു ,,

പിന്നെ കരുതി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞാൽ തീരും എന്ന് ,,, പിന്നെ അത് കൂടി കൂടി രണ്ടര മണിക്കൂർ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നില്ലേ ...?????

ഇതാണോ വിഘ്നങ്ങൾ തീർക്കുന്ന ആൾ തന്നെ വിഘ്നം ആയതു ... ഒരു ആവശ്യവും ഇല്ലാതെ,,, ശര്ധിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ ഷട്ടർ തുറന്നു വെച്ചതാണ് ആകെ നനഞ്ഞു ,,ഇടി പൊട്ടിയപ്പോൾ പേടിച്ചു പിന്നെയും താഴ്ത്തി ,,,

ആകെ പനി ,,, തണുക്കുന്നു ,,ചൂടുന്നു ,,എന്റെ ദൈവമേ ...!!

എന്റെ കാര്യം നീ മറന്നേക്കു ,,എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല ,,

പക്ഷെ ഒരുപാട് ദൂരം യാത്ര ചെയ്യേണ്ടവരെ ഒന്ന് നോക്കിക്കേ ? അവർക്ക് എത്രെ ബുദ്ധിമുട്ടായിക്കാനും?

പിന്നെ വിശന്നു കരഞ്ഞ ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നീ ഓർത്തോ?? ഒരു വയസ്സുണ്ടാകുമോ അവർക്ക് ?????

അതും വേണ്ട തിക്കിത്തിരക്കി അതിൽ കുത്തി നിറച്ചു ശ്വാസം പോലും കിട്ടാതെ നിന്ന എത്രെ പേരുണ്ടായിരുന്നു ???? ഈ ഒരു ബസ്സിൽ ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ മറ്റു ബസ്സുകളിൽ എങ്ങനെ ആയിരിക്കും ?

ഒന്നും വേണ്ട അത്യാവശ്യമായി പോകുകയായിരുന്ന ആംബുലൻസ് പോലും വൈകിചില്ലേ ?????

ആഘോഷങ്ങൾ ഞങ്ങള്ക്കിഷ്ട്ടമാണ് ..കൂടെ നിന്നു ആർപ്പ് വിളിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെയല്ല ,,, പക്ഷെ ജീവിത പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ ഞങ്ങളെ അതിൽ നിന്നൊക്കെ പിന് വലിപ്പിക്കുന്നു ,,,

ഇത്രെയും വലിയ റോഡ്‌ മുഴുവൻ നിരന്നു പോകുമ്പോൾ ഈ നടത്തിപ്പുകാർ എങ്കിലും ഓർക്കേണ്ടതല്ലേ സാധാരണക്കാരുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് ????

രാഷ്ട്രീയവും മതപരവും ആയി ഇതുപോലെ ഗതാഗതം സ്തംബിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു കൂടെ ഇവിടെ അതുകാരണം കഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന ഒരുപാടുപേർ ഉണ്ടെന്നു ,,,

ഈ പാതിരാ വരെ ബസ്സിൽ സ്ത്രീകള് സുരക്ഷിതരായിരിക്കും അത് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു പോകുന്ന വഴിയിലോ ?

എന്നെ വിളിക്കാൻ ആളുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ ആാ സൌകര്യം ഇല്ലാത്തവരുടെ കാര്യം നീ ഓർത്തോ വിനായക ???

ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും പോലീസുകാർ എങ്കിലും ഒന്ന് സ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ...ഇത്രേ പേര് കഷ്ട്ടപെടില്ലായിരുന്നു .... ഇത്രെയും വലിയ റോഡിൽ വഴിയോതുക്കി തരാതെ മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ ദ്രോഹിക്കനായിരുന്നോ ?????

വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിക്ക് ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയത് എട്ടരയ്ക്ക് അതും നല്ല പനി കൊണ്ട് ,,പോയതും വീണതാ കട്ടിലിൽ കുറെ നേരം എന്റെ ഫോണും വീട്ടുകാരും വിളിച്ചപ്പോൾ എണീച്ചു അപ്പോഴേക്കും ഒരു രോഗി ആയില്ലേ ഞാൻ ???

ഇതുപോലെ മുഴുവൻ മഴയും കൊണ്ട എത്രെ പേര് ഉണ്ടാകും ...

എന്റെ ദൈവമേ തണുക്കുന്നു ,,,

പുതച്ചാൽ ചൂടാണ് ...

പുതപ്പു മാറ്റിയാൽ വീണ്ടും തണുക്കുന്നു ,,,

കിടക്കാൻ ഇഷ്ട്ടമല്ല ,,

എണീച്ചാൽ തലചുറ്റും...

വിശപ്പുണ്ട് ഒന്നും കഴിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ,,,

വല്ലാത്ത കൈപ്പാണ്...

ആശുപത്രി ഇഷ്ട്ടമെയല്ലായിരുന്നു ,,

ഇപ്പോൾ കുറച്ചു മുൻപ് അങ്ങോട്ടും പോകേണ്ടി വന്നു ....

വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണടയുന്നു... ഈ പനി ..അയ്യോ ..ഒന്ന് വേഗം പോയാൽ മതി ...

നിന്നോടായതുകൊണ്ട് പരാതി പറയാം ഈ ഓരോരുത്തരുടെ പ്രകടന ജാഥയും അടിയും ഇടിയും കഴിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടും പിന്നെ മിന്നൽ പണിമുടക്കും ആരോട് പറയും ,,,,

ഈ കാര്യത്തിൽ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടാക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ

ഞാൻ

വിദ്യ ജി സി സി

ഇതാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് ഞാൻ

എനിക്ക് എല്ലാരെയും ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്നുവെച്ച്

ഏതുനേരവും പഞ്ചാരയടിച്ചോണ്ടിരിക്കാൻ 
എനിക്കാവില്ല ..അപ്പോൾ പറഞ്ഞേക്കണം

"ഹൃദയമില്ല " "സ്നേഹമില്ല " മനസ്സ് കല്ലാണ്


എന്നൊക്കെ ,,,,എനിക്ക് തോന്നിയാൽ മിണ്ടും

തുമ്മിയാൽ തെറിക്കുന്ന മൂക്കാണെങ്കിൽ അങ്ങ്
പോകട്ടെ എന്ന് വെച്ചേക്കണം...!!!!!

പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട് എന്നെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവർ
കരയുമ്പോൾ ഞാൻ ചിരിക്കില്ല ഒരിക്കലും

നല്ല വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ
എനിക്കറിയില്ല പലപ്പോഴും ...

മധുര വാക്കുകൾ മാത്രം പറയാനും എനിക്കാവില്ല
കാരണം ഞാൻ യാതാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു

ഇനിയും ആരും പരാതിയും പരിഭവവും
കൊണ്ട് വന്നേക്കരുത് ഞാൻ

ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണ് ,,,

എന്നെ മനസ്സില്ലാക്കി ഇന്നും കൂടെ നില്ക്കുന്ന
സുഹൃത്തുക്കള്ക്ക് .....നന്ദിയല്ല ...

ഒരിക്കൽ പോലും ഉമ്മ കൊടുത്ത് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത
അമ്മയോട് ഒരു വാക്ക്

"ഞാൻ ഉണ്ടാകും എന്നും "

എന്നും പിണങ്ങി പിണങ്ങി ഇടപഴകുന്ന സഹോദരങ്ങളോട്

"എനിക്കറിയില്ല എങ്ങനെയാ ഞാൻ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത് "?

സ്നേഹം ഇല്ലെന്ന് പറയരുത് ....

പക്ഷെ വിലകൂടിയ സമ്മാനങ്ങളിലോ ...

ആരെങ്കിലും മൊത്തത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഗ്രീറ്റിങ്ങ് കാർഡ്‌
കളിലോ സ്നേഹം ഉണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല

ഞാൻ ....

ഞാൻ ....

ഞാനുണ്ടാകും എന്നും

മുഖം മൂടിയില്ലാതെ എന്നും ,,,,,

വിദ്യ

ഇപ്പോൾ പൊതുവെ ബസ്സിൽ തിരക്കാണ് ,, ആദ്യം എനിക്കത്രേ മനസ്സിലായില്ല ,,പിന്നെയാണ് തിരിഞ്ഞത് ,,, സംഭവം ഒന്നുമില്ല ഓണാഘോഷം എല്ലായിടത്തും പൊടി പൊടിക്കയാണ്...

നേരത്തെ പോകുന്ന ബസ്സിൽ തിരക്കുണ്ടാവില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ വരുകയാണ് .... സാരീയിൽ ചുളിവു വരരുത് ..കയ്യിലെ നെയിൽ പോളിഷ് പോകരുത് ,,,മുല്ലപ്പൂവു ചതയരുത് ....അങ്ങനെ കുറെ ,,,പക്ഷെ ഈ പെർഫും ന്റെയും ലിപ്സ്റ്റിക് ന്റെയും മനം ആണ് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്

സത്യം പറയട്ടെ ആര് കണ്ടാലും നോക്കി നിന്നുപോകും ...ഓരോരുത്തരെ കണ്ടാൽ

എന്റെ കൂടെ എന്നും ബസ്സിൽ ഉണ്ടാവുന്ന ചേച്ചിമാരുണ്ട്‌ ,..ഒരു അനിയനും ... അവൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്താണ് എന്നും നില്ക്കുക ...അവൻ പറയും

"ചേച്ചി അവളെ കണ്ടോ ഇവളെ കണ്ടോ ... ഈ മലയാളി പെണ്‍കുട്ടികൾ എന്നാൽ ഇങ്ങനെ വേണം സാരീ ഉടുത്തു ,മുല്ലപൂവ് വെച്ച് ,,ചന്ദനം തൊട്ട്....

അവന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ അതുപോലെയുള്ള "മലയാളി പെണ്‍കുട്ടികളാണ് ,,"അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങളെ ഒക്കെ എന്നും കളിയാക്കും ,,,ഞങ്ങൾ മോഡേണ്‍ ആയതു കൊണ്ടല്ലാട്ടോ ..ഈ രണ്ടു കൂട്ടത്തിലും പെടാത്തതുകൊണ്ട് ....

അവൻ പറയുന്നത് " ഈ കണ്ണെഴുതി ഒരു പൊട്ടു തൊട്ട് വരണം എന്നാണ്

രാവിലെ ബസ്‌ സ്റൊപ്പിലോട്ടു എന്നും ഓടിയാണ് വരുന്നത് ,,അതിനിടയിൽ വാലിട്ടു കണ്ണേഴുതാനും പൊട്ടുകുത്താനും നേരമില്ല എന്നതാണ് സത്യം ..

പിന്നെ മിക്കവാറും ആരുടേയും മുഖത്തു പൌഡർ എന്ന അലങ്കാരം കൂടി ഉണ്ടാവില്ല ,,,, പിന്നെ ഫൌണ്ടേഷൻ ഇട്ടു ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താനും അറിയില്ല പലർക്കും....

ഒരു സ്റ്റിക്കെർ പൊട്ട് ..ചിലപ്പോൾ ആ ഒന്ന് ഒരാഴ്ച വരെ എത്താറുണ്ട് ,,,പിന്നെ നീട്ടി ഒരു കുറി .... ചിലർക്ക് അതും ഇല്ല ...മുസ്ലിം കൂട്ടുകാരി ഉണ്ട് കൂടെ അവൾക്കു തട്ടം മാത്രം അലങ്കാരം

പിന്നെ അടുത്തത്‌ "നീട്ടി വളർത്തിയ മുടി " ആണ്

എന്ത് പറയാനാണ് വരണം വരണം എന്ന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും എന്തോ മുടി വളരുന്നില്ല ,,,പിന്നെ കൃത്യമായി കാച്ചിയ എണ്ണയും ധാത്രിയും ഒന്നും ഇവിടെ ആർക്കും ഇല്ല ,,, കറി വെക്കാനും തലയിൽ തേക്കാനും ഒക്കെ ഒന്ന് തന്നെ ..

ചിലപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ ഈ വെളിച്ചെണ്ണ വാങ്ങിയ കവർ കൊണ്ട് വന്നു തലയിൽ തേച്ചിട്ട് പോകും "വേസ്റ്റ് "ആക്കരുതല്ലോ ...പിന്നെ രാവിലെ നേരത്തെ മിക്കവരും കുളിക്കാറുള്ളതുകൊണ്ട് നേരെ തല തുടയ്ക്കാതെ കെട്ടികൂട്ടി വെക്കുന്ന താരാൻ കയറിയ മുടി എങ്ങനെ വരും നീളം ....

പിന്നെ അടുത്തത്‌ കമ്മലും മാലയും വളയും

പിന്നെ ഈ രണ്ടു രണ്ടര പവൻ എങ്കിലും വേണം നല്ലൊരു ജിമിക്കി വാങ്ങാൻ അതിനു വഴിയുണ്ടെങ്കിൽ ഈ നാലോ അന്ജോ ആയിരത്തിനു പണിക്കു വരുമോ ആരെങ്കിലും എന്ന് അവർ ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്ത് പറയും ???

കുപ്പിവളയും മാലയും ഇട്ടാൽ കളിയാക്കുന്നു എല്ലാരും എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം മെറ്റൽ വള ആക്കിയവരാണ് കൂടെ ...ഞാനും ട്ടോ ...

അതും കഴിഞ്ഞാൽ വസ്ത്രം ആണ് ഒന്നുകിൽ പട്ടുപാവാട ,ധാവണി ,മുണ്ടും നേര്യതും

നിങ്ങൾ തന്നെ പറയൂ ഇവിടെ കടയിൽ നൂറു രൂപ മുതൽ ചുരിദാർ തുണി കിട്ടും ,,,, 

പിന്നെ തുന്നാൻ ഒക്കെ കൂടി മുന്നൂറു രൂപ ആകും ,,,ഒരു പട്ടുപാവാട വാങ്ങണമെങ്കിൽ ആയിരത്തിന്റെ അടുത്താവും ,,

സെറ്റ് സാരീയും മുണ്ടും നേര്യതും ,,ധാവണിയും ഒക്കെ നല്ല വിലയാണ് ...ഇവിടെ തുണിക്കടയിലും പാത്രക്കടയിലും ഒക്കെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് എതാണ് നല്ലത് ...

അതും പോട്ടെ പിന്നെ ഇപ്പോൾ പുതിയ ഒരു ശീലം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്

നാട്ടിൻ പുറത്തെ പെണ്‍കുട്ടികൾക്ക് മുഖക്കുരു ഉണ്ടാകും എന്ന് ,,,, അല്ലാ എന്ന് അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ഞങ്ങൾ കുറെ ബുദ്ധിമുട്ടി

"പൊതുവെ മുഖക്കുരു കൂടുതലായി വരുന്നത് "കൊഴുപ്പുള്ള ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടും ,പിന്നെ സൌന്ദര്യവർദക വസ്ത്തുക്കളുടെ ഉപയോഗഫലവും... ഇതിനു രണ്ടിനും ഇവിടെ സാധ്യത കുറവാണ് ,,

പിന്നെ നല്ല മഞ്ഞൾ ഒക്കെ തേക്കുന്ന ഇവർക്ക് എങ്ങനെ വരാൻ ആണ് ? പിന്നെ വരും കറുത്ത പാടും വിളർച്ചയും "അത് ക്ഷീണം കൊണ്ടാണ് "

പിന്നെ ഞങ്ങൾ എല്ലാരെയും നോക്കി നില്ക്കുമെങ്കിലും "അങ്ങനെ ഒന്നും ഞങ്ങള്ക്ക് പറ്റുന്നില്ലാലോ എന്നതില വിഷമവും ഉണ്ട് ....

പിന്നെ ഓണത്തിനു ഒരു ദിവസം അവധി ,,,അതാണ്‌ കണക്ക്... ഈ ഓണത്തിരക്കിൽ എല്ലുമുറിയും വൈകുന്നേരം ആവുംബോഴെകും

... അപ്പോഴേക്കും ബസ്‌ എത്തിക്കാണും സ്റ്റാൻഡിൽ ,,,പിന്നെ പണി ....വീടെത്തിയാലും പണി .... എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ നിവര്ത്തിക്കാണിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അവരും മോഹിച്ചു കാണും ...പക്ഷെ ,,,,

വീട്ടുകാർക്ക് കൊടുക്കാൻ സ്നേഹം മാത്രമേ ഉള്ളൂ പലരുടെയും വീട്ടിൽ..പിന്നെ കുറെ പരിഭവങ്ങളും .....ആരോടെന്നില്ലാതെ ....

അങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് കുറെ ജീവിതങ്ങൾ..... മലയാളി പെണ്‍കുട്ടി എന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് ഒരിക്കലും അംഗീീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത പെണ്‍കുട്ടികൾ ,,,, വേഷം കെട്ടലുകൾ ഇല്ലാത്ത ചിലർ.....

വിദ്യ ജി സി സി

ഏല്ലാരും നല്ലവരാണത്രെ ..

വളർത്തിയ കണക്ക് പറഞ്ഞു വീട്ടുകാർ നല്ലവരായി
തിരികെ വളർത്താൻ അവതില്ലാലോ !

പഠിപ്പിച്ച കണക്ക് പറഞ്ഞു അധ്യാപകരും നല്ലവരായി 
അവർ പഠിക്കാത്ത പാഠം കുറവത്രേ!

കൂടെ നടന്ന തഴമ്പ് കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും
കൂട്ടുകാരും നല്ലവരാണ് ... കൈ നീട്ടും മുൻപേ
എഴുന്നെൽപ്പിക്കുന്നവർ ...!

വെറുതെ കളഞ്ഞ സമയം പറഞ്ഞു കാമുകനും
നല്ലവനായി ... ഇല്ലാത്ത ഇഷ്ട്ടം നഷ്ട്ടമത്രെ..
കഷ്ട്ടം !

സാഹചര്യം കൊണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു "പ്രതി "യും നല്ലവനായി
കണ്ണീരിന്റെ കണക്കിൽ "വാദിയും" നല്ലവനായി
ശിക്ഷ നൽകാൻ സാക്ഷിയില്ലെന്നു ജട്ജും -
വിധിച്ചു വീണ്ടും നല്ലവനായി ....

കയ്യിട്ടുവാരിയ കാശുകൊണ്ട് കാറ്റ് കടക്കാതെ ഖജനാവിന്റെ
"ഓട്ട " അടച്ചെന്നു പറഞ്ഞു ഭരിക്കുന്നവരും നല്ലവരായി ...!
വീണ്ടും കയ്യിൽ മഷി തേച്ചു അലർജി മാത്രം-
വന്നെന്നു "നല്ലവരായ നാട്ടുകാരും "!

എഴുതി എഴുതി എഴുത്തുകാരും നല്ലവരായി -
തെറ്റെങ്കിലും ശരിയാവുമത്രേ വായനയിൽ "സത്യം "!
എഴുത്തുകൾക്ക് അംഗീകാരം നല്കിയ പാർട്ടിക്കത്രെ
വോട്ടെന്നു എഴുത്തുകാരി :"അവരത്രെ നല്ലവർ "!

ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ അനങ്ങാതെ നിന്നു
"ജനമൈത്രി അത്രേ പോലീസുകാർ :നല്ലവർ അവരും "!
വേഗത്തിലോടിയ കാറിന്റെ സൈഡ് ലെ
ഹെൽമെറ്റ്‌ വെക്കാത്ത തലമാത്രം പഥ്യം !

നീളം കൂടിയ നോട്ടിന് കടാക്ഷം നീട്ടി നൽകി
ദൈവവും ആയി നല്ലവൻ... പ്രസാദത്തിന്റെ
കനം കൂട്ടി പൂജാരി "അതിലേറെ നല്ലവൻ "!

കിട്ടിയതൊട്ടും തികഞ്ഞില്ലെയെങ്കിലും കുഞ്ഞിന്റെ
കാതിലെ പൊന്നൂരി "ഷാപ്പിൽ " കൊടുത്തയാളും-
നല്ലവൻ -"കടം പറയാറില്ലെന്നു "!

വീട്ടിലെ സ്വത്തിന്റെ കണക്കെടുപ്പും ബന്ധുത്വങ്ങളും
എന്നും ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്‌- "തീർത്ത് നൽകാത്ത "ടാർജെറ്റ്‌ "
കൊണ്ടെന്നു "ഹെഡ് ഓഫീസുകാർ "-നല്ലവർ അവരും !

അമ്മ തന്ന മിട്ടായിൻ നീളമിന്നു ഒട്ടെ കുറഞ്ഞല്ലോ-
ഇനി സ്കൂൾ വിശേഷങ്ങൾ എങ്ങനെ പറയുമെന്ന്
കുട്ടി -അവർ നല്ലവരല്ലേ ...!

എന്തിനുമോളെ പറയാതെ പോയെന്നു-
യാത്രാമൊഴി കേൾക്കാത്തവർ "നല്ലവർ "!

അടച്ചു പൂട്ടിയ ഇരുംബഴിക്കുള്ളിൽ യാതനയുടെ കണ്ണീരും
ഏകാന്തതയുടെ എരിവും നിറഞ്ഞ പ്രസംഗം കേട്ട് -
നാട്ടുകാരും പറഞ്ഞു "-ആയിരങ്ങൾ പൊലിഞ്ഞെങ്കിലും
ഈ ജീവൻ "നല്ലവൻ "..!

കൊഞ്ചൽ ഒതുങ്ങാത്തതെങ്കിലും "പെണ്ണല്ലേ" എന്ന്
കണ്ടിട്ട് പോയവർ...തീറ്റി വളർത്തിയ പൈകിടാവിനെ
കടിച്ചുപറിക്കാൻ കൊടുത്ത പോറ്റിയ കൈകളും
"നല്ലതത്രേ ''!

വിശന്നോട്ടിയ വയറുനോക്കി എറിഞ്ഞോടിച്ചവർ
നല്ലവർ മനുഷ്യ സ്നേഹികൾ "പട്ടിയെ കൊല്ലരുത് "!
വായിൽ വെക്കും മുന്നേ ഒരുരുള നീക്കിവെക്കുന്ന
കുഞ്ഞിനെ മാന്തിപ്പറിച്ചപ്പോഴും പറഞ്ഞു -
"കൊല്ലരുത് "

നീട്ടി നിന്ന കരങ്ങളെ ആട്ടിയോടിച്ച സമൂഹമേ
നീ തന്നെ "നല്ലത് "!

വിദ്യ ജി സി സി

(മുഴുവനായി പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്താൽ വ്യക്തിപരമായോ രാഷ്ട്രീയപരമായോ മതപരമായോ ഉള്ള വിമർശനം ആകുമെന്നതിനാൽ മുഴുമിപ്പിക്കാത്തതിൽ ക്ഷമിക്കുക )

"സ്വന്തം ഫോട്ടോ ഗ്രൂപ്പിൽ ഇട്ടാൽ പ്രശ്നമാണോ എന്നറിയില്ല , പക്ഷെ ഇത്തവണത്തേക്കു ക്ഷമിച്ചേ മതിയാകൂ ... ഇടയ്ക്കിടെ വന്നും പോയും കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പാവം എന്റെ ആഗ്രഹമാണ് അഡ്മിൻസ് " .




---------------------------------------------------------

 "ഭാരവാഹികൾ ആരും തിരുവോണത്തിന് അമ്പലത്തിൽ പോകരുത് .. ഏഴുമണിക്ക് ശേഷം കുളത്തിൽ പോകരുത് "


എന്തെ വായിച്ചതും  ഒരു സംശയം ??? ഇത് ഞങ്ങടെ നാട്ടിലെ ഓണാഘോഷ ചർച്ചകളിലെ കാലങ്ങളായി എടുത്ത്  വരുന്ന ആദ്യ തീരുമാനമാണ്


ഞങ്ങളുടെ ചർച്ചയിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തിനോക്കുന്നോ  ?????:-


" കഴിഞ്ഞ വർഷം രാമുഏട്ടന്റെ ചെയർ പൊട്ടിച്ചതിനു എന്റെ കാശ് പോയതാണ് , ഇനി ആര് പൊട്ടടിക്കുന്നോ അവര് തന്നെ കൊടുക്കണം "


"അതെ എല്ലാവരും വെള്ളം കോരാൻ വന്നേക്കണം ഒരുമാതിരി മറ്റേ സ്വഭാവം കാണിച്ച ഞങ്ങള് മിണ്ടാതിരിക്കും "


"ഡി ഈ പെണ്ണുങ്ങളാണ്  വെള്ളം കോരുന്നത് ..... ഞങ്ങളല്ല ..... അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങള് വഴുക്കുമരത്തിന് ഉള്ളത് ശരിയാക്ക്... പിന്നെ "ഉറിയടിക്കും"...


"ഡി കയറു കെട്ടുമ്പോൾ തുണിയിടാൻ "അയ" കെട്ടിയതുപോലെ അല്ല , ഈ പോസ്റ്റിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രേട്ടന്റെ പുളിയിൽ തന്നെ കെട്ടണം ...പറ്റുമോ ..? എന്ന ഞങ്ങള് വെള്ളം കോരാം "

"ഡാ ചന്ദ്രേട്ടന്റെ പുളിയിലേക്കു കെട്ടണ്ട വല്ല വണ്ടികളും വന്നാൽ പണിയാകും കുഞ്ഞുചാച്ചന്റെ തേക്കിൽ കെട്ടാം .."

"വണ്ടികൾ വന്നാൽ വഴിമാറിപ്പോട്ടെ .... തേക്കിൽ കെട്ടിയാൽ തൊടിയിലേക്കു ഇറങ്ങേണ്ടിവരും ...അതുവേണ്ട അവരുടെ പയറ് നമ്മള് ചവുട്ടിക്കേടുവരുത്തുന്നു എന്ന് എപ്പഴും പറയുന്നുണ്ട് "

"ഓ ...!"

"എന്നാൽ ടാങ്ക് കൊണ്ട് വെക്കണം രാവിലെ തന്നെ നിറച്ചു വെക്കും ...പരിപാടി സമയത്ത് ഓടാൻ വയ്യ .."


"ഡാ അപ്പൂസേ പൊതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞില്ലേ ...അപ്പപ്പോ തന്നെ സൈഡിൽ എഴുത് ഏതാന്നു ....കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെപ്പോലെ അളുംപ് കളിക്കാൻ നിക്കണ്ട .."


"സുന്ദരിക്ക് പൊട്ടുതൊടലിനു  ആപ്പകൂപ്പ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഫോട്ടോ വേണ്ട......കൊടുവായൂര് പോകുമ്പോൾ നല്ലത് വാങ്ങിക്കണം ..."


"സുന്ദരൻ വേണം.....ഞങ്ങൾക്ക്  പൊട്ടു തൊടണം "


"പോടീ പോടീ ഇതേ ആണ്‍ പിള്ളാർക്ക് മാത്രം... നിങ്ങൾക്ക് കൂടി  പുളിങ്കുരു പെറുക്കൽ വെക്കാം പോരെ  "?




"പുളിങ്കുരു നു പകരം മുട്ടായി ആക്കിയാലോ ...ഈ പുളിക്കുരു ബോറാണ് '


"ഒരു മുട്ടായിക്കു 50 പൈസ  വേണം കാശ് ഉള്ളവർ വാങ്ങിക്കോ ......ഒരു പത്തോ അഞ്ഞൂറോ മതി"


"വേണ്ട പുളിങ്കുരു ആണ് നല്ലത് തിന്നാലും പല്ല് കേടുവരില്ല ''


"അതല്ല ഈ അമ്മമാർക്ക് ബലൂൺ പൊട്ടിക്കൽ വെച്ചാലോ ...അവരെക്കൊണ്ടു പൊട്ടിക്കാനുമാവില്ല ..നമുക്ക് സമ്മാനവും കൊടുക്കണ്ട ..സമയവും പോകും ..."


"ഈ കുടുംബക്കാർ ടീം ൽ വന്നാൽ ശരിയാകില്ല ...പൂക്കളത്തിനു
അല്ലെങ്കിൽ വീടുകൾ മതിയോ ?''


''അങ്ങനിപ്പോ വേണ്ട ...നിന്റെ അടുത്തു കാശ് ഉള്ളതും കൊണ്ട് പൂ വാങ്ങും പിന്നെ ബാക്കി നമ്മടെ  നാട്ടുകാരല്ലേ   എല്ലാരും കൂതറ പോലെ ഇടും ...........അല്ലടാ മാവേലി വെക്കുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും പൂവിടുമോ ''


''ഐഡിയ നല്ല മാവേലിക്ക് സമ്മാനം കൊടുത്താലോ


നിന്റെ കയ്യിൽ കാശ് കൂടുതൽ ആണെങ്കിൽ ഇങ്ങു താ ''


''ഉറി അടിക്ക് ആയിരം  രൂപ പഴയപോലെ തന്നെ മതി......നമ്മടെ ഭാരവാഹികൾക്ക് തന്നെ ഫസ്റ്റ് കിട്ടണം .......അതുവരെയും ഫൈനൽ ...''


( നിങ്ങളെന്താ ആലോചിക്കുന്നത് ? ഇവര് നടത്തി ഇവര് തന്നെ സമ്മാനം വാങ്ങിക്കുമോ എന്നാണോ ?   ഈ ആയിരം പുറത്തു പറയുന്നതല്ലേ ... പരിപാടിക്ക് കനം കിട്ടാൻ വേണ്ടി ..

ജയിച്ചവന്റെ പോക്കറ്റിലെ കാശ് എടുത്ത് അവനു തന്നെ കവറിൽ ഇട്ടു കൊടുക്കും ആയിരം കിട്ടിയവനെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി  നാട്ടുകാർ വായും പൊളിച്ചു നിക്കും... ഞങ്ങളെത്ര ഓണം നടത്തിയതാ .... )''


''പവമാമന്റെ വീട്ടിലെ ഒരു  സ്പീക്കർ ,കുഞ്ഞുചാച്ചന്റെ വീട്ടിലെ ഒന്ന് .... അവിടെത്തനെൻ  മൈക്കും അവടെ ഉണ്ട്..... ...പിന്നെ ശരവണന്റെ രണ്ടു സ്പീക്കെർ ......കോഴി നിന്റെ ഡി വി ഡി.....വൈശു മെമ്മറി കാർഡ് ട്ടാ ........നിന്റെ  ഊള പാട്ടുകൾ വേണ്ട ...''



''ഇനി ഓണം (അല്ല.... ഞങ്ങളുടെ ഇത്രയും നാളത്തെ കർമ്മഫലം   )''
-------------------------------------------------

"നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരായി പറ ,,,എല്ലാം കൂടെ പറഞ്ഞാ എങ്ങനെയാ ..."


'അമ്മുചേച്ചി  ലെമണ്‍ സ്പൂണ്‍ കിരണ്‍ ,മ്യൂസിക്‌ ചെയർ വൈശാഖ് ...."


'ഡി ബക്കറ്റ് എടുത്താ ...'


"നിക്കട പിള്ളാരെ ഒരു മിനുട്ട് ഓരോന്നായി പറ ..എന്തെടി ....  ബക്കെറ്റോ...? അയ്യോ ഇല്ല ട്ടാ "


"കുട്ടിയപ്പു ഇങ്ങോട്ട് വാ വസന്തമേമന്റെ  ഒരു ബക്കറ്റ് ,നിന്റെ വീട്ടില് രണ്ടെണ്ണം ..........കുട്ടൂസേട്ടന്റെ രണ്ട്............വേഗം പോയി എടുത്തിട്ട് വാ'


"ഡി സൊത്തൂ പായസം വെക്കുന്നവടെ ആരാ........?"


"പ്രസന്നചെച്ചി ഓ .കെ.......അതിന്റെ കാര്യം ഒക്കെ നോക്കട്ടെ "


"ചെയർ ... ബിജു ഏട്ടന്റെ അവിടെന്നു  രണ്ടെണ്ണം ,വിഷ്ണു ന്റെ രണ്ട് ....പിന്നെ ഞങ്ങടെ  രണ്ട് ......ദേവിച്ചേച്ചിന്റെ നാല് ... രാമു ഏട്ടന്റെ നല്ലതാണെങ്കിൽ രണ്ട്...പത്തു പന്ത്രണ്ടെണ്ണം മതി ....."


"ഡാ ചന്തു നമ്മണ്ടെ വീട്ടിൽ  പോയി അമ്മ കാണാണ്ട് രണ്ട്  ചെയറും ഒരു  സ്പൂണും എടുത്തിട്ടു വാ "


"ഇനി രണ്ടെണ്ണം ........തങ്കു നിന്റെ വീട്ടിന്നു എടുക്കടി ........വേഗം പോ ..."


ഇനി രണ്ടെണ്ണം ബിന്ദുചേച്ചിന്റെ വീട്ടിലുണ്ടോ നോക്കീട്ടു വാ "


" ഡാ ബോൾ പാസ്സിങ്ങിനു ബോള് കിട്ടിയില്ല ....ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും ...? " പുളിങ്കുരു പെറുക്കലിന് വിരിക്കാൻ മഴക്കടലാസ് എടുത്തുവെച്ചോ ..?

"രണ്ട് ബെഞ്ചും രണ്ട് ടേബിളും മറക്കണ്ട ട്ടാ  ഗിരിയേട്ടാ "


'വാവേട്ട ടേബിൾ തരില്ല പറഞ്ഞു ചന്ദ്രികചേച്ചിന്റെ മുത്തപ്പൻ...അവരുടെ വീട്ടിൽ  വിരുന്നുകാരുണ്ട് ന്നു "


"ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ് പറഞ്ഞ ?" (വിരുന്നുകാർക്ക് പായിട്ടിരുന്നൂടെ ..ചെയറുതന്നെ വേണം എന്നുണ്ടോ )


"ആഹ ..."


"അവടെ ഇല്ലെങ്കിൽ രെമ്യ ചേച്ചിന്റെ  അവടെന്നു എടുത്തൂടെഡാ  ...ഇതൊക്കെ പറയണ?"

"ദേ ഓട്ടത്തിന് പിടിക്കാനുള്ള  കയറെവിടെ  ..... വർണ്ണക്കടലാസ് ഒട്ടിക്കാൻ വാങ്ങിയ ചൂടിയും കൊണ്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം ലെ .." 

"ഡാ ഈ പിള്ളാരെ ആരെയും സ്റ്റേജിൽ കയറ്റരുത് ... കോഴി മറ്റേ വെള്ളം കുടിക്ക് കുപ്പി കൊണ്ട് വാ ....."


"ഡി  മാവ് കൊണ്ട് വരും അപ്പൂസ് ആരെങ്കിലും ഒരാള്  കയ്യിൽ ആക്കിയാൽ മതി ........വർണ്ണക്കടലാസ് ഒന്നും പിള്ളാരുടെ  കയ്യിൽ കൊടുക്കരുത് "


"ഡി സൊത്തൂ അടിച്ചു വാരടി സമയം ആയി ..."


"ഇതൊക്കെ ആര് ഒട്ടിക്കും..? മാളു കുഞ്ഞു രണ്ടുപേരും കൂടി  കുട്ടിയപ്പൂന്റെ ഉമ്മറം അടിക്ക് ...,ഞാൻ ദേ വന്നു ..."


"ഹാ പിന്നെ അടിച്ചുവാരുമ്പോൾ കല്ലുണ്ടെങ്കിൽ പെറുക്കിക്കളയാൻ മറക്കണ്ട "


"ഈ കപ്പയ്ക്ക വാങ്ങാൻ പോയവര്  വന്നില്ലേ ........? ഡാ അവൻ ഫോണ്‍ കൊണ്ട് പോയിട്ടുണ്ടാ ..... ഒരു പാക്കെറ്റ് ബലൂണ്‍ വാങ്ങാൻ പറ........."


"വഴുക്കുമരത്തിന്റെ തോല് ചെത്തിയില്ല .........കൃഷ്ണേട്ട ...."


"അല്ലടാ ഈ സി പി ഇത്രെയേ ഉള്ളൂ ..........അപ്പോൾ ബി എസ്  സെക്കന്റ്‌ ഓട്ടത്തിന് കൊടുക്കാം  "


"( ഷോട്ട് ഫോം കേട്ട് സംശയിക്കണ്ട ട്ടോ...  സി പി - ചെറിയ പ്ലേറ്റ് ,ബി എസ് - ബോക്സ്‌ , വി .  പി വലിയ പ്ലേറ്റ് , എസ് . പി - സ്റ്റീൽ പ്ലേറ്റ് , കെ . ജി  - കുപ്പി ഗ്ലാസ് .......  ഇനിയും ഉണ്ട് കുറെ....  തെറ്റാതിരിക്കാനും മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാവാതിരിക്കാനും പൊതിഞ്ഞതിൽ നിന്ന് സാധനം മാറാതിരിക്കാൻ സൈഡിൽ എഴുതിവെക്കാനും  ഉള്ള ഞങ്ങടെ പണിയാണ് ...ബാക്കിയുള്ള സമ്മാനത്തിന്റെ ഷോട്ട് നിങ്ങൾ ഊഹിച്ചോ  )"


"എത്രെ നോക്ക് .........അല്ല ആരുടെ അടുത്തെങ്കിലും പുതിയെ നോട്ട് ,പെൻ,എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ കൊണ്ട് വാ ........തികയില്ല ട്ടാ ഈ പ്രൈസ് "


"പിന്നെ ഉച്ചക്ക് വീട്ടില് ഞാൻ പോകും......... പിന്നാലെ ആരെങ്കിലും അഞ്ചു മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞതും  വരണം എന്നെ അത്യാവശ്യം ആയി  വിളിക്കുന്നൂ  പറയണം"


 (കമ്മറ്റിക്കാർ ഉണ്ണാൻ പോകുമ്പോൾ ഏല്പ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്ന സ്ഥിരം വാക്ക്.... തിരുവോണ സദ്യയെ വെച്ചും നിറ പുത്തരിയെ വെച്ചും ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയം ഓണാഘോഷപരിപാടികൾ തന്നെയാണ് .... ഓരോ ഓണവും ഞങ്ങളുടെ സിരകളിൽ ....ജീവനിൽ ...ജീവിതത്തിൽ ....എനിക്കങ്ങനെ സാഹിത്യം ഒന്നും വശമില്ല എവിടെയൊക്കെയൊക്കെയോ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നു .... )"

ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായോ എന്തുകൊണ്ടാണ് രാവിലെ അമ്പലത്തിലും കുളത്തിലും പോയി നേരം കളയരുതെന്നു പറഞ്ഞതെന്ന് ...അത്രയ്ക്കുണ്ട് ഞങ്ങൾക്കന്നു പണി ...

---------------------------------------

"ദെ ഇതൊക്കെ ആണ് ഞങ്ങടെ ഓണം ..............ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ തകർത്ത് ആഘോഷിക്കും ..........നിങ്ങൾ ഒക്കെ വന്നോളൂ ട്ടോ......നമ്മള് വീട്ടില് കാണില്ല ക്ലബ്ബിൽ ഉണ്ടാകും ...ക്ഷണിച്ചില്ല പറയരുത്  ""


"വലിയ ആത്മാർത്ഥതയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ഇക്കാര്യത്തിൽ .... ടി വി യിലെ തകർപ്പൻ ഓണാഘോഷമോ ... മുറ്റത്തിടുന്ന ഇടിവെട്ട് പൂക്കളമോ ....ഓണക്കോടിയുടെ ഗന്ധമോ ...  സദ്യയുടെ മണമോ ...പുന്നെല്ലരിചോറോ .....അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയുള്ള യാത്രയോ ...വിരുന്നുപോക്കോ വരവോ ....വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചൊരു ആഘോഷമോ അല്ല ഞങ്ങൾക്ക് ഓണം ....


ദേ ഇതാണ് ...കാലങ്ങളായി നാട്ടിലെ യുവാക്കളാൽ കൈമാറി വന്ന ആഘോഷ ഉത്തരവാദിത്വത്തെ ഏറ്റെടുത്ത് സ്വന്തം സമയവും പണവും അധ്വാനവും എന്തിനു ഇടയ്ക്കൊക്കെ വരുന്ന പ്രശ്നക്കാരുടെ വായിലിരിക്കുന്നതും .... ഓരോ സാധനങ്ങൾ  ആർപ്പുവിളിക്കിടയിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വീട്ടുകാരുടെ തെറിവിളിയും ....നല്ല ദിവസമായിട്ടും വീട്ടിൽ കാണാത്തതിന് വീട്ടുകാരുടെ മുറവിളിയും ....സ്വന്തം വീട്ടുകാരെ കാണുമ്പോൾ മുങ്ങിനടപ്പും ....

അവസാനം എല്ലാം കെട്ടടങ്ങും വരെയും ഓടിനടന്നു .... സമ്മാനവിതരണവും കഴിഞ്ഞു ...സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നതും തിരികെ വീടുകളിൽ എത്തിച്ചു ....അവശേഷിക്കുന്ന ലെമൺ സ്പൂണിന്റെ നാരങ്ങാ കൊണ്ട് കൈപ്പക്കത്തീറ്റയ്ക്കു വാങ്ങിയ  പഞ്ചസാരയും ചേർത്തു ഒരു നാടിന്റെ മുഴുവൻ കയ്യിലെ വിയർപ്പും അഴുക്കും കലർന്ന കുടത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ കലക്കി അവിടെയും സമാധാനമില്ലാതെ തട്ടിപ്പറിച്ചു കഴിച്ചു ....ചിലപ്പോൾ കുടത്തെ പൊട്ടിച്ചും ജാതി -മത -ലിംഗ ഭേദമില്ലാതെ വായിൽ വെച്ച് എച്ചിലാക്കിത്തന്നെ കഴിച്ച ശേഷം

അനുഭവങ്ങളും ,പ്രശ്നങ്ങളും ഇടയിലുണ്ടായ പിണക്കങ്ങളും പറഞ്ഞു തീർത്ത് അടുത്തവർഷം ഗംഭീരമാക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളുമായി മിന്നാമിന്നികൾ വഴികാട്ടുന്ന ...തവളകളും ചീവീടുകളും പാട്ടുമൂളുന്ന ഇടവഴികളിലൂടെ ചെളിയും മണ്ണും പുരണ്ട ഓണക്കോടിയോടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറി വയറു നിറയെ ചീത്തകേട്ടിട്ടും വയറുനിറച്ചു വിളമ്പിയത് കഴിക്കുമ്പോഴേക്കും കണ്ണുകളെ ഉറക്കം തോൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കും ...

ആരവങ്ങളും ആർപ്പുവിളികളും പൊന്നോണപ്പാട്ടുകളുമായി നാട്ടുകാരുടെ ശബ്ദങ്ങളുടെ മാറ്റൊലി അപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിട്ടുണ്ടാവില്ല .... നാളെ ഉണരുമ്പോൾ കയ്യോ കാലോ ശരീരമോ അല്പമെങ്കിലും വേദനിക്കുന്നു പറയാതെ ഒരു ഭാരവാഹിയും എഴുന്നേൽക്കില്ല ... അപ്പോഴും ഒരുനാടിനെ മുഴുവൻ ക്ലബ് മുറ്റത്ത് കൊണ്ടുവന്ന സംതൃപ്തിമാത്രം ... ....!



"ദെ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ചർച്ചയിൽ ആണ് ട്ടോ...........ഉത്രാടം വരെയും ചർച്ച ചെയ്യും ....എന്നിട്ട് എടിപിടീന്നു ഒരോണമാണ്.... അതിന്റെ സുഖമൊന്നു വേറെ തന്നെയാണ് ..അതുകൊണ്ടല്ലേ ഓണം ഞങ്ങൾക്കിത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതായത്"


"പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകൾ ...... "ഇവിടെ തുമ്പിയുണ്ട് ....മുക്കുറ്റിയും തുമ്പയും താമരയും കാക്കപ്പൂവും കാശിത്തുമ്പയും  ഉണ്ട് .....പിന്നെ ഞങ്ങളും

ഇത്രേ എച്ചിത്തരം കാണിക്കരുത് .... എന്നും കെട്ടിയൊരുങ്ങി പോകുന്നുണ്ടല്ലോ ഒരു നല്ല ഫോണ്‍ വാങ്ങാൻ ഉള്ള വഴിയില്ലേ ...

ഈ കാണുന്നവർക്കെല്ലാം നമ്മടെ ഫോണിനെ കുറ്റം പറയണം ,,, വായില്ലാത്ത ആ പാവം എന്ത് പിഴച്ചു ...ഹും ,,,, അങ്ങനിപ്പോ പുതിയത് വാങ്ങി ഞാൻ ഇതിനെ അനാഥ ആക്കില്ല ....

എന്റെ കൂടെ ഇപ്പോൾ രണ്ടു വർഷമാവാൻ ആയി ആള് കൂടിയിട്ട്.... എന്റെ ആങ്ങള എനിക്ക് പുതിയ ഫോണ്‍ വാങ്ങിയ അസൂയയിൽ അവന്റെ ഈ ഒരുമാസം പഴക്കം ഉള്ള ഫോണ്‍ എനിക്ക് തന്നിട്ട് എന്റെ പുതിയത് കൊണ്ടുപോയി ....

അതിനിടയ്ക്ക് അവൻ എത്രെ ഫോണ്‍ മാറ്റി ,,വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും എത്രെ ഫോണ്‍ മാറ്റി ,,,
എത്രെ മോഡൽകൾ വന്നു അങ്ങാടിയിൽ .... ടു ജി മാത്രം കിട്ടുന്ന ചെറിയ മെമ്മറിയുള്ള ഈ ഫോണിനു അല്ലെങ്കിലും ആവശ്യക്കാർ കുറവാണ്

പക്ഷെ നമ്മള് ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല ,,, ചെറിയ ആളാണെങ്കിലും വലിയ ചിലവാണ്‌ പുള്ളിക്ക് ... റീചാർജ് ചെയ്തു ഞാൻ പെരുവഴി ആവാനായി ,,,, അതും പോട്ടെ ചില സമയത്ത് പ്രേതെകിച്ചു മഴ പെയ്താൽ ആള്ക്ക് സൂക്കെടാണ് ... കൊറേ നേരം ബാറ്ററിക്ക് എന്തേലും കൊടുത്താലേ പതിയെ കണ്ണ് മിഴിക്കൂ ,,മടിയൻ...

അപ്പോഴേക്കും ഓടി വരും നമ്മടെ പിള്ളാരുടെ മിസ്സ്‌ കാൾ "ഗണായകായ ഗണനായാകായ ധീമഹി :"( നിന്റെ ഈ പാട്ടൊന്നു മാറ്റുമോ എന്ന് ഇത് വെച്ചപ്പോൾ മുതൽ ഇനി ചോദിക്കാത്തവർ കുറവാണ് ,,,,മെസ്സേജ് ആണെങ്കിൽ "പലവട്ടം പൂക്കാലം "... നല്ല ശബ്ദത്തിൽ ഇരുന്നോട്ടെ ,,,അല്ലെ ")

പിന്നെ നാടും വീടും ഓഫീസും നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും കൂട്ടുകാരും ഒക്കെ ഉണ്ട് ചിത്രമായി ,,,പിന്നെ കുറെ മലയാളം പാട്ടുകളും (നീ എന്താ ഓൾഡ്‌ ആണോ എന്ന് ചോദിക്കും പലരും ,,,നമുക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടതല്ലേ നമുക്ക് കേൾകാൻ പറ്റൂ )

പിന്നെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ നമ്മടെ കലാവിരുത് "ഇത് എന്റെ വക ഫോണ്‍ ....by , ഞാൻ " എന്ന് എഴുതി വെച്ചിട്ടുള്ളത്‌ കാണുന്നവർക്ക് വിഷമം ഉണ്ടെങ്കിലും ആരും എടുക്കില്ല എന്ന വിശ്വാസമുണ്ട്‌

എത്രെ തവണ മഴയിൽ കുളിച്ചു ,,,, വാഷ്‌ ബേസിനിൽ കൊണ്ടിട്ടു അഭി ...എത്രെ തവണ അവൻ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി തന്നു ...പിന്നെ കുറെ താഴെ വീണും എറിഞ്ഞും ശബ്ദത്തിന് ചെറിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടെങ്കിലും ആൾക്ക് വലിയ കേടൊന്നും ഇല്ല ഇപ്പോഴും സുഖമായിരിക്കുന്നു ...

ആകെ ഉള്ള മൂന്നു സ്വിച്ച് പോയതുകൊണ്ട് ഹെയർ പിൻ ഇപ്പോൾ ഞാൻ കൊണ്ട് നടക്കാറുണ്ട് .... പിന്നെ നോക്കിയ കടക്കാരാൻ പോലും പറഞ്ഞു "ഡിസ്പ്ലേ മാറ്റണം " എന്നിട്ടും മാറ്റേണ്ടി വന്നില്ല ..... അത്രെയും നമ്മടെ കയ്യിലെ കാശിന്റെ അളവ് മനസ്സിലാക്കി കാണും ....

അത്രെയും ആത്മബന്ധം ഉള്ള ഇവനെ ഞാൻ കൊടുക്കില്ല ..കൊടുക്കില്ല ..കൊടുക്കില്ല

ആരും ആ പേര് പറഞ്ഞു വരരുത് ,,,,,

by ,, ഞാനും എന്റെ ഫോണും ...

തുംബപൂവിന്റെ നൈർമല്യവും തൂശനിലയുടെ പച്ചപ്പും പൂക്കളത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും ഒപ്പം പുത്തനുടുപ്പിന്റെ ഗന്ധവുമായ് വീണ്ടുമോരോണക്കാലം കൂടി ,,, 

കാലമെത്രെ മാറിയാലും മലയാളികൾക്കെന്നും ഗ്രഹാതുരത്വമുണർത്തുന്ന വികാരം തന്നെയാണ് പൊന്നോണം ,,,

എന്റെ വരികൾക്ക്‌ സംഗീതവും ശബ്ദവും ചലച്ചിത്രാവിഷ്കാരവും നൽകിയ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക്‌ നന്ദി ,,,, 

OTS Music ന്റെ ഓണം സ്പെഷ്യൽ '''പോന്നോണതുമ്പി ''',,,,, നിങ്ങളുടെ പ്രോത്സാഹനം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു....

https://youtu.be/Al86rlZ6aAM

അയാളോട് എനിക്കെന്തായിരുന്നു ആരാധനയോ..? പ്രണയമോ ...?


ഒരുപക്ഷെ ആരാധനയിൽ നിന്നാവും ആ പ്രണയത്തിന്റെ തുടക്കം ....


പറയാൻ കാത്തു നിന്ന പടികളിൽ പറയാതെ പിന്തിരിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ.... ,


ഒന്ന് കാണാനായി വരാൻ ഇടയില്ലാത്ത വഴികളിലും തിരഞ്ഞിരുന്ന മുഖം ........,


ഇന്നൊന്നു കാണാൻ കഴിയണേ എന്ന് മാത്രം പ്രാർത്ഥിച്ചു വന്നിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ ആയിരുന്നു അന്നധികവും ....


പക്ഷെ ദൂരെനിന്നുള്ള ദർശനത്തിന് അപ്പുറത്ത് ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല ...


അരികിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ മുട്ട് വിറയ്ക്കുന്നതും ശരീരം വിയർത്തൊലിക്കുന്നതും മാത്രം ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു ....


എന്നിട്ടും കടന്നു പോകുമ്പോൾ പിന്തിരിഞ്ഞു കണ്ണിമയനക്കാതെ നോക്കി നിന്നൊരു കാലം...


  എന്നിട്ടൊരു ദിനം എന്റെതല്ലെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ തോന്നിയ വേദന .....സഹിക്കാൻ ആവുന്നതിനും അപ്പുറം ആയിരുന്നു അത് ...


അത്രനാളും കണ്മുന്നിലും മനസ്സിലും വർണ്ണം നിറച്ച പ്രണയമങ്ങനെ എന്റെതല്ലെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ കണ്ണുനീർ തോരാതെ എത്ര നാൾ ...


ഈ ലോകത്തോട്‌ മുഴുവൻ വെറുപ്പായി ...ജീവിതത്തോടു വിരക്തിയായി ഞാൻ തന്നെ ഇല്ലാതായി പോകുന്നുവെന്ന് തോന്നിയ നാളുകൾ......


ഒരുപക്ഷെ ഇതാവും വിരഹം അല്ലെ .....


മനസ്സിലൊരു കടലോളം സ്നേഹം ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ച് പിന്തിരിയുമ്പോൾ .... ഇല്ല വാക്കുകൾ കൊണ്ടൊതുക്കി തീർക്കുവാൻ... മനസ്സിൽ ഒരായിരം ജന്മങ്ങളോളം സ്നേഹിച്ചാലും തീരാത്തത്ര മോഹങ്ങൾ കാത്തുവെച്ചിട്ട് അത് കിട്ടില്ലെന്നറിയുമ്പോൾ തോന്നുന്ന നഷ്ടബോധം ..


എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളാദ്യമായി കണ്ടു മുട്ടിയത്‌ എന്നായിരുന്നു ...?


നനുത്ത ജൂൺ മഴയുടെ ഇലകളിൽ ബാക്കി വെച്ച മഴത്തുള്ളികൾ ഇറ്റു വീഴുന്ന സുഖമുള്ള പ്രഭാതത്തിൽ ......,


അതെ ...,


അന്ന് തന്നെ ആദ്യമായി എന്റെ പ്രിയ കലാലയത്തിന്റെ മുറ്റത്തെത്തുമ്പോൾ...


ഉള്ളിൽ പുതിയ ലോകത്തെത്തിയ ഭയവും പിന്നെയൊരല്പം അത്ഭുതവും ....


മുന്നിൽ കാണുന്നതെല്ലാം കൌതുകത്തോടെ നോക്കി നടന്ന ആ പതിനേഴു വയസ്സുകാരിയുടെ ചിത്രം ഇന്നും തെളിയുന്നുണ്ട് മനസ്സിൽ....


നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ഉതിർന്നു വീണ വാകപ്പൂവും ശിവമല്ലിയും ഗുൽമോഹറും പൂമെത്ത  വിരിച്ച വീഥിയിലൂടെ  ... ഒരു വശത്ത്‌ പുഴയും മറു വശങ്ങൾ പച്ചവിരിച്ച നെല്പ്പാടങ്ങളാലും  ചുറ്റപ്പെട്ട കലാലയം ...


ചരിത്രം കുറിച്ചിട്ട ചുമരുകൾ മറ്റു നവാഗതർക്കെന്നപോലെ  എനിക്കും  സ്വഗതമേകിയിരിക്കാം...!


പഴമയുടെ ഗന്ധം തളം കെട്ടി നിന്നുവോ ദശാബ്ദങ്ങളായി വിദ്യാർഥിസമൂഹത്തിന്റെ  കാല്പാദങ്ങളുടെ ഭാരമേറ്റു തഴമ്പിച്ച പടവുകളിൽ .....?


അഡ്മിഷൻനു വേണ്ടി അക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ ആദ്യമായി ഞാനയാളെ കണ്ടത്


പച്ച ഷർട്ടും വെള്ള മുണ്ടും കയ്യിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച പേപ്പറും .... കുറെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നു........ വരുന്നവരെ കയറ്റിയിരുത്തുന്നു... എല്ലാരോടും സംസാരിക്കുന്നു


ഞാൻ അവിടെ ഒറ്റക്കിരിക്കേണ്ട വിരസത മാറ്റാൻ എന്നോണം നോക്കിയിരുന്നു ആളെ .... അതായിരുന്നില്ല തുടക്കം ...? എന്ത് ഗൌരവമാണ് മുഖത്ത്....ഹോ ....ഒന്ന് ചിരിക്കില്ലേ ഈ മനുഷ്യൻ ....


പിന്നെയും പിന്നെയും നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരനുഭൂതിയായിരുന്നു മനസ്സിൽ .... കണ്ണുകൾ തമ്മിലൊന്നിടഞ്ഞെങ്കിൽ എന്നെത്രെ ആശിച്ചിരുന്നു ഞാനപ്പോൾ ...


പ്രണയം വെറുത്തുനടന്ന പ്ലസ്‌ ടു കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് കോളേജിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും എന്തെ ഈ മാറ്റം പെട്ടെന്നൊരു മാറ്റം ... അതും പ്രഥമദർശനത്തിൽ തന്നെ ...?


പറഞ്ഞാൽ ആര് വിശ്വസിക്കും....?  അല്ലെങ്കിലും ആണുങ്ങൾക്കാണ് ആദ്യ പ്രണയം തോന്നുന്നത് എന്നല്ലേ ...ഇവിടിപ്പോൾ ഞാൻ .... അന്നുവരെ കേട്ട പ്രണയഗാനങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി നിമിഷം ....

സ്വപ്നങ്ങളെ പാതി വഴിക്കു മുറിച്ചു  എന്റെ പേര് വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പോയി ....  അഡ്മിഷൻ ഉറപ്പായതുകൊണ്ട് പേരിനൊരു ഇന്റർവ്യൂ ....അത്രെയേ ഉള്ളൂ .... ഊഴം കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ    ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോഴും അയാൾ തിരക്കിലായിരുന്നു ...


അഡ്മിഷൻ കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരുമ്പോഴും അയാൾ തിരക്കിലായിരുന്നു ...ഒന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി കുറെ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും തലയുയർത്തി നോക്കിയില്ല .... പടവുകൾ ഇറങ്ങി അപരിചമുഖങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വരുമ്പോൾ കാട്ടു ചെണ്ടുമല്ലികൾ ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന വഴിയരികിലൂടെ തിരികെ നടന്നു ...


ഇനിയെന്നും കാണാമല്ലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ വീട്ടിലേക്ക്.. പിന്നീട് ആദ്യഅദ്ധ്യയന ദിനത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ് ...അതിൽ കുറച്ച് അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നും  പറയാം

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും കോളേജിൽ ,,, അപരിചിതമോ പരിചിതമൊ ... എന്താണ് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എനിക്കറിയില്ല ....ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് പരിചിതമാവില്ല , പക്ഷെ ഇനിമുതൽ ഇതെൻറേം കൂടെയാണ് എന്നറിയുമ്പോൾ പരിചിതവുമാണ്


പക്ഷെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ആ കലാലയത്തിന്റെയോരോ ചുവരുകളെയും ...അവയ്ക്കെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു ....!


ഇനി മൂന്നുവർഷം അവിടെയാണ് ,,,പേടിയോടെ കയറി ചെന്നെങ്കിലും അടുത്തിരുന്ന കുട്ടിയോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ തോന്നി ഇനി ഇവളാണ് കൂട്ടെന്നു....


ടീച്ചർ വന്നു ക്ലാസ്സിൽ .........കസേരയിൽ ഇരിക്കും മുന്നേ ഒരുകൂട്ടം കുട്ടികളും........അടുത്തിരുന്ന കുട്ടി പതുക്കെ പറഞ്ഞു സീനിയർ കുട്ടികൾ റാഗ്ഗിംഗ് നു വന്നതാണ് എന്ന്.....പേടിയോടെ അവരെ നോക്കി.... സിനിമകളിലും പത്രങ്ങളിലും കണ്ടും കേട്ടും ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയ രീതികൾ മനസ്സിലോടി വന്നു ...ഒപ്പമൊരു പേടിയും ..!


പെട്ടെന്ന് അവരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് അയാൾ മുന്നോട്ടു വന്നു ......എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിന് വേഗം കൂടിയോ അപ്പോൾ ?...അറിയില്ല ... പക്ഷെ ......കൈ വിയർത്തു നന്നായി


അയാൾ പറയുകയാണ്‌ ........"നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ എന്ത് പ്രശ്നം ഉണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങൾ ഉണ്ട് ആരെയും പേടിക്കണ്ട... നിങ്ങളെ ആരെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചാൽ പറഞ്ഞോളൂ ...എന്നുവെച്ചു പരിചയപ്പെടൽ മുടക്കണമെന്നില്ല...... പി റ്റി എ ഫണ്ട് അഞ്ഞൂറ് രൂപയ്ക്കു മുകളിൽ ആരും കൊടുക്കരുത് ...  " അത് പറയുമ്പോൾ ടീച്ചറെ ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു .



കൂടാതെ അവരുടെ പാർട്ടിയുടെ മെംബെർഷിപ് എടുപ്പിച്ചു എല്ലാവരെയും .... എന്റെ മുഖത്തേക്ക് അയാൾ ഒരിക്കൽ പോലും നോക്കിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നുന്നു...


പിന്നീട് എന്നും ഞാനയാളെ കണ്ടു തുടങ്ങി ....കോളേജിലെ ചെറിയൊരു വല്യ  നേതാവാണ്‌...എന്നും തിരക്കാണ്.........ആരോടെങ്കിലും സംസാരിചോണ്ടിരിക്കും എപ്പോഴും


ഒറ്റയ്ക്ക് കാണാറില്ല ........കാന്റീൻ ന്റെ മുന്നിലെ സിമെന്റ് തറയിൽ എന്നും രാവിലെ ഉണ്ടാകും.......മെയിൻ ബിൽഡിംഗ്ൻറെ മുകളിൽ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കാൻ വേണ്ടി എന്നും പോകുമായിരുന്നു  ....അയാളെ അടുത്തുന്നു കാണാൻ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു ...


പക്ഷെ എന്നും കോളേജിലെ ഓരോ വഴികളിലും അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞു ....കാണുമ്പോൾ പിന്നെ സന്തോഷമാണോ പേടിയാണോ .....?എനിക്കറിയില്ല .......!


കോളേജിലെ എന്ത് കാര്യത്തിനും അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു മുന്നിൽ  നിന്ന് നടത്താൻ ......വൈകിയാണ് അറിഞ്ഞത് ആള് എന്റെ ഡിപർട്ട്മെന്റ് ആണെന്ന് .......അന്ന് ഒരിക്കൽ അവിചാരിതമായി എനിക്ക് അയാളോട് സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നു ...


അതുവരെ ഇല്ലാത്ത എന്തോ സന്തോഷമായിരുന്നു അന്ന് .... സർ നോട് അയാൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ബുക്ക്‌ കൊടുക്കാൻ പോയതായിരുന്നു .......സർ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു....."നിന്നെപ്പോലെത്തന്നെ പുസ്തകങ്ങളെ വല്യ കാര്യമാണ് .."


പിന്നെ കാണുമ്പോൾ അയാൾ തിരക്കിനിടയിലും പുഞ്ചിരിക്കും ....ഒരുപക്ഷെ അദ്ധ്യപകനോടുള്ള ആദരവ് ആകണം.......


എന്നും കാണാനായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു ..... ആയിടയ്ക്കാണ് കോളേജിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വന്നത് ...


പിന്നെ കൺ‌തുറന്നു നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം മുന്നിലൂടെ തിരക്കിട്ട് നടക്കുന്ന അദ്ദേഹമുണ്ടായിരുന്നു


തിരക്ക് പിടിച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രവർത്തനം ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിക്കുന്നത്‌ കണ്ടിട്ടില്ല.....ഉറക്കം കുറവെന്നു മുഖം കണ്ടാലറിയാം .....


എന്താണ് ഇയാൾക്ക് ഇത്ര  വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അറിയില്ല ..... ആളോട് ചോദിക്കാം എന്ന് വെച്ചാൽ ചിരിക്കാൻ പോലും സമയമില്ലാത്ത ആളാണ് ....


അന്നൊരു മീറ്റിംഗ് ആയിരുന്നു മത്സരിക്കുന്നവരെ പരിചയപ്പെടുത്തൽ .....അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്‌ അദ്ദേഹം ഇത്രേ കഷ്ട്ടപെടുന്നു എങ്കിലും മത്സരിക്കുന്നില്ല ....!


മനസ്സില് ഇടം നേടിയ പ്രസ്ഥാനത്തിന് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു അത്ര മാത്രം ....ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ബഹുമാനം തോന്നിപ്പോയി ....


സ്റ്റേജിനു  മുകളിൽ കയറി നിന്ന കൂട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടി മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുന്ന തിരക്കായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിനു ....എനിക്ക് അയാളെ നോക്കി നിക്കലും .... ആയിരക്കണക്കിന് പിള്ളാരുടെ ഇടയിൽ അദ്ദേഹമെന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കാണില്ല .


 ഈ ആവേശം അധികനേരം നീണ്ടു നിന്നില്ല അതിനു മുന്നേ എതിർ കക്ഷികളുമായി അടിപിടി തുടങ്ങി......... അതവിടെ പതിവാണെങ്കിലും എനിക്ക് പുതുമയായിരുന്നു .


കുട്ടികൾ ചിതറിയോടി........ആർക്കൊക്കെയോ ചെറിയ പരിക്കുകളും ... പക്ഷെ അതൊടെ ഒന്നും പ്രശ്നം ഒതുങ്ങിയില്ല,തുടർന്നങ്ങോട്ട്   പോലീസുകാർ അവിടെ സ്ഥിരം സന്ദർശകരായി.....


രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞൊരു വൈകുന്നേരം വീണ്ടും അടിപിടി ഉണ്ടായി.......ബാനറുകൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു ......പിന്നെ ബെഞ്ചും ടെസ്ക്കും..........പോരാത്തതിന് ആശുപത്രിയിൽ കയ്യും കാലും ഒടിഞ്ഞു ചിലരും .....പോലീസ് കൊണ്ട് പോയി ചിലരെ ...


അതിന്റെ കൂടെ അദ്ദേഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു...


കോളേജിൽ മുഴുവൻ പ്രതിഷേധം എങ്ങു തിരിഞ്ഞാലും.....


അദ്ധ്യയനം  നിർത്തി വെച്ചു.....

ലാബുകൾ അടച്ചിട്ടു ...

ക്ലാസ് മുറികളും ...

പ്രിൻസിപ്പൽ പറഞ്ഞാൽ ജയിലിൽ ഉള്ളവരെ വിട്ടയക്കാം എന്ന് പോലീസ് ...!

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിയാതെ തീരുമാനം എടുക്കില്ലെന്ന് പ്രിൻസിപ്പൽ...!

അവസാനം മുകളിൽ നിന്നുള്ള സമ്മർദ്ദം   കൊണ്ടാവാം എല്ലാവരെയും വിട്ടയച്ചു .... പിന്നെ എങ്ങും പ്രതിഷേധവും പ്രചരണവും ഒക്കെ ചേർന്ന് വല്ലാത്ത അന്തരീക്ഷം തന്നെ ആയിരുന്നു....


ഒപ്പം പുറത്തു നിന്ന് ആളുകൾ  വന്നു പ്രശനം ഉണ്ടാക്കുന്നതും പതിവായി., കലാലയത്തിനകത്ത് വിദ്യാർഥികൾ അല്ലാത്തവർക്ക് വിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്താനും കഴിയാത്ത സാഹചര്യമാണ് ...


ഡിസ്റ്റൻസ് വഴി പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളും, പ്രൈവറ്റ് ആയി പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളും പിന്നെ മറ്റു കാര്യങ്ങൾക്കും ഒക്കെയായി എന്നും പുറത്തുള്ളവർക്ക് ആശ്രയിക്കണമായിരുന്നു കോളേജ് നെ.


പക്ഷെ ഈ സൌകര്യം മുതലെടുത്ത്‌ ചിലർ  രാഷ്ട്രീയ കലഹത്തിനുള്ള പടയൊരുക്കം നടത്തിയിരുന്നു എന്നറിയുന്നത് ഏറെ വൈകിയാണ്.


പ്രചാരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അദ്ദേഹം എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ പതിവ് സന്ദർശകൻ ആയിരുന്നെങ്കിലും ആ ചിരിയിൽ കൂടുതൽ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു....


പിന്നീട് തിരക്കായിരിക്കും ആൾക്ക് എപ്പോഴും .....


എന്നെ കാണുമ്പോഴും ചിലപ്പോഴെ ചിരിക്കൂ.......ആരോടെങ്കിലും സംസാരിച്ചു പോകും......

എന്നാലും എനിക്ക് സങ്കടമില്ലാ ട്ടോ , ഈ പെണ്ണുങ്ങളോട് കത്തിവെക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ മാത്രം ....ഇത്തിരി കുശുമ്പാണ് ...

ആ കോലാഹലങ്ങൾക്ക് അവസാനം ,തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ദിവസം.......ഒരു വിധം എല്ലാവരും എത്തിയിരുന്നു ...


മിക്കവാറും പേരും പേടിച്ചാണ് എത്തിയത് ...എപ്പോഴാണ് പൊട്ടിത്തെറി എന്നറിയില്ലാലോ ....വരാതിരിക്കാനുമാവില്ല .


എന്റെ കൂട്ടുകാരിയും ഞാനും അവളുടെ കൂട്ടുകാരനും കൂടി കാന്റീനിൽ കുറെ നേരം ഇരുന്നു........ അവരുടെ ഇടയിൽ കട്ടുറുമ്പ് എന്ന് വിചാരിച്ചു പതുക്കെ എണീച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങി ലൈബ്രറിയിലേക്ക് .....


പെട്ടെന്ന് ആരോ വിളിച്ചപോലെ തോന്നി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം ....


"വോട്ട് ചെയ്തോ ?"


"ഇല്ല"


"എന്തെ സമയം കഴിയാനായി"


"ഫ്രണ്ട് വന്നിട്ട് ചെയ്യാം ..."


"നീ ഇങ്ങു വാ ,,, ഫ്രണ്ട് ഒക്കെ പിന്നെ ചെയ്തോളും ...."


പോകണോ വേണ്ടയോ എന്ന് സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുറകെ നടന്നു ......... ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയ നരച്ച ചുമരുകൾക്കിടയിലൂടെ ........എങ്കിലും ആ നടവഴിക്ക് ഏറെ നിറം തോന്നിയിരുന്നു ...മനസ്സിലെ നിർവൃതിയാൽ ...


എന്തെങ്കിലും പറയണം എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു പക്ഷെ പറഞ്ഞില്ല .....പക്ഷെ അദ്ദേഹം തിരക്കായിരുന്നു ...........ഫോണിലും.......പിന്നെ വഴിയെ പോകുന്നവരോട് വിശേഷം ചോദിച്ചും ....ഞാൻ കൂടെ നടന്നെന്നു മാത്രം ...എങ്കിലും അതുമാത്രം മതിയായിരുന്നെനിക്ക്


വോട്ട് ചെയ്യേണ്ട സ്ഥലമെത്തി കയ്യിൽ ഐ ഡി കാർഡ്‌ അല്ലാതെ ഒന്നും കൊണ്ട് പോകാൻ പാടില്.... എന്റെ കയ്യിലെ ബാഗും,ടവ്വലും അദ്ദേഹം വാങ്ങി..... താഴെ വെക്കാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടെങ്കിലും തുലാമഴ പെയ്തുണ്ടായ  ചെളിയായിരുന്നു ....

ഞാൻ പോകുമ്പോൾ ഒർമിപ്പിക്കാനും മറന്നില്..,


"നമ്മടെ ആരൊക്കെയാണ് എന്ന് അറിയാലോ ലെ ...?"


"ഉം ..."


"എന്നാൽ പൊയ്ക്കോ ...."


"തിരികെ വരുന്നവരെ അദ്ദേഹം അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.......ഞാൻ ബാഗ്‌ വാങ്ങി ....... നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞു......" നിൽക്ക് ഞാനും ഉണ്ട് ""

(ആദ്യമായി എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു ... എന്തുപറയണം എന്നറിഞ്ഞില്ല .........പക്ഷെ പതിവുപോലെ കൈ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഞങ്ങൾ നടന്നു ...... അന്നും പിന്നീട് ഇപ്പോഴും ഓർത്തുവെക്കാൻ എനിക്ക് കിട്ടിയ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമുള്ള നേരം അത് മാത്രമാണ് ")


"എന്താ പേര്"


"വിദ്യ"


"ഫസ്റ്റ് ഇയർ ഫിലോസഫി അല്ലെ ....? ഞാൻ ഫൈനൽ ഇയർ ... നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ........പരിചയപെടണം എന്ന് വിചാരിക്കാറുണ്ട് ...പക്ഷെ",


"തിരക്കല്ലെ .."?


"ചെറുതായിട്ട് ..."


"നല്ല ചെറുതാണ്........ഞാൻ കാണാറുണ്ടല്ലോ......ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരിക്കില്ലേ ..."?


"അങ്ങനൊന്നുമില്ല ...ഓരോ തിരക്കെ ,,,,"


"ഈ വർഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു അല്ലെ .."?


"അയ്യേ നമ്മൾ അങ്ങനെ പെട്ടെന്നൊന്നും പോകില്ല സപ്പ്ളി കുറെ ഉണ്ട് ..."


"എങ്ങനെ ഇല്ലാതിരിക്കും .." പെട്ടെന്ന് എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു,നൂല്


പൊട്ടിച്ചു ആകാശം മുഴുവൻ സ്വതന്ത്രമായി പറക്കുന്ന പട്ടത്തിന്റെ മനസ്സായിരുന്നു എനിക്കപ്പോൾ ....ആദ്യമായി സഖാവിനോടൊത്തു നടക്കുന്ന ...സംസാരിക്കുന്ന സന്തോഷം ..


( പക്ഷെ ഒരുപാട് കാലം പരിചയമുള്ള ആളെ പോലെ ആണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത് )


"ഹും ...... എന്ത് പറയാനാണ് പാർട്ടി യിൽ ഒക്കെ പോയാൽ ഇങ്ങനെയാണ് ... നമ്മുടെ കാര്യത്തിന് നേരം കിട്ടില്ല .."


(സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇതിന്റെ പകുതി ആത്മാർഥത നമ്മുടെ നേതാക്കൾ കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്നോ നാട് നന്നായേനെ )..അദ്ദേഹം തുടർന്നു.


"വീട്ടില് ആരൊക്കെ ഉണ്ട്"?


"അമ്മ ,അച്ഛൻ ,രണ്ടു അനിയന്മാർ"
"അവിടയോ"?


"ഞാൻ...അമ്മ...അച്ഛൻ ..അനിയത്തി "


"അച്ഛൻ എന്ത് ചെയ്യുന്നു"?


"ഇപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല ...ആള്ക്ക് വയ്യ ,,,കുറെ ആയി"


"അമ്മയോ'?


"അമ്മ ഹൌസ് വൈഫ്‌',അനിയത്തി പ്ലസ് വൺ



പെട്ടെന്ന് ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ആണ് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത് ,പിന്നെ തോന്നി വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന്


"അപ്പോൾ പൈസയോക്കെയോ"?



അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം മൌനമായി ,അൽപനേരം എന്നെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു

"എന്നോട് ഇതുവരെ ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ല ഇത് ... വൈകുന്നേരം ഞാൻ ഒരു കമ്പനിയിൽ ജോലിക്ക് പോകുന്നുണ്ട് ...രാവിലെ പഠിത്തം...."


"ഉറക്കം ഇല്ലെന്നു പറയാം അല്ലെ ...?"


"അങ്ങനൊന്നുമില്ല .... വീട്ടിലെ ചെലവു നോക്കണ്ടേ കുട്ടി... പിന്നെ നമ്മുടെ ഭാവിയും"


"ഭാവിയെ ഓർക്കുന്നെങ്കിൽ  എന്താ ഇത്ര  സപ്പ്ളി ഒക്കെ ..."? എനിക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ മനസ്സ് തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ സന്തോഷം തോന്നി ,ഒപ്പം ആ മനസ്സിനോട് ആരാധനയും ...


ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല ..... സഖാവ് മിണ്ടാതിരിക്കും എന്ന് അപ്പോഴാണ്‌ അറിഞ്ഞത് ഞാൻ ...,എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം ഉണ്ടാകും ആളുടെ അടുത്ത്...ഇതിനുമാത്രം  ...... ഞാൻ തെറ്റായി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ തോന്നി ആദ്യം ....


"അതൊക്കെ സംഭവിച്ചു നമുക്ക് പാർട്ടി അല്ലെ വലുത് ...നമ്മൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിൽ എന്തോ ഒരു സന്തോഷം ...."


"അപ്പോൾ നാളെ നല്ല നിലയിൽ എത്തുമല്ലേ ... നേതാവാകും അല്ലെ ...."?


"അതെനിക്കറിയില്ല ....പക്ഷെ പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി മരണം വരെയും പ്രവർത്തിക്കും...ഇവിടത്തെ സാധാരണക്കാരായ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക എന്റെ കടമയാണ് "


"എന്നിട്ടെന്തു നേടി നിങ്ങൾ ?  ഇവിടെ കുറെപെരുടെ പഠിത്തം മുടങ്ങിയതോ ...അതോ നാശനഷ്ട്ടങ്ങളോ ?... അതുമല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളൊക്കെ ജയിലിൽ കിടന്നതോ"

(അദ്ദേഹത്തോട് പേടിയോടെ ആണെങ്കിലും ചോദിച്ചു ഞാൻ ...പ്രായത്തിന്റെ പക്വതയില്ലായ്മ ആയിരിക്കും )


അദ്ദേഹത്തിനു അപ്പോഴും ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ...


പക്ഷെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു എന്റെ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരം .... "അത് കൊണ്ടാവും അദ്ദേഹത്തിനോട് ബഹുമാനം കൂടിയതും . കുറച്ച് നേരത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു


"നിന്നെ കുറച്ചു മുൻപേ പരിചയപ്പെടണമായിരുന്നു . "


"അതെന്താ "?


"അല്ല എന്നെ ആദ്യമായ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ ചോദ്യം ചെയ്യണേ "


അപ്പോഴേക്കും ആരോ അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചു ....വീണ്ടും കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം പോകുമ്പോൾ ഓർമിപ്പിച്ചു


"ഇവിടെ ഇരിക്കാൻ നല്ല സുഖമാണ് പ്രതേകിച്ചു ... ഈ ശിവമല്ലി പൂക്കൾ.........."


എനിക്കും ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്നും അദ്ദേഹത്തെ കാണുമ്പോൾ കാന്റീൻ നു മുന്നിൽ ഈ ശിവമല്ലി പൂക്കളും വീണു കിടക്കുമായിരുന്നല്ലോ ....

ഇനിയും അതുപോലെയുള്ള പരിചയം പുതുക്കൽ പ്രതീക്ഷിച്ച എനിക്ക് തെറ്റി അന്ന് വൈകുന്നേരം എല്ലാം മാറി മറിഞ്ഞു ...


തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞുള്ള വാക്കേറ്റത്തിൽ ആർക്കൊക്കെയോ പരിക്കേറ്റു ആശുപത്രിയിലായി ....


പുറത്തു നിന്നു വന്ന രാഷ്ട്രീയ ക്കാരാണ് കാരണം എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ....


അദ്ദേഹം ഉൾപ്പെടെ എതിർ പാർട്ടിയിലെ ചിലരും കൂടി ജയിലിലായി ....


ആർക്കൊക്കെയോ കുത്തേറ്റു ....


പിന്നീട് കലാലയം എനിക്ക് വിചനമായ ഒരിടം പോലെ തോന്നിച്ചു ....


കുറെ ദിവസം പോലീസുകാർ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പിന്നെ അവരും പോയി ....


വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിനു ശേഷമുള്ള ശാന്തത എന്ന് വേണേൽ പറയാം ....


അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭാവത്തിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു ...


എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും നടന്നിരുന്നു ....


ക്ലാസ്സുകൾ അവസാനിക്കാറായിരുന്നു.... ഇനി വിരഹത്തിന്റെ മാർച്ച് ... അദ്ദേഹം മാത്രം വന്നില്ല ... കോളേജ് ഡേ കഴിഞ്ഞു ....പരീക്ഷകൾ തുടങ്ങാറായി ....


എനിക്ക് മാത്രം എന്തോ വിഷമം പോലെ... ഇതാണ് ലോകം ,,,... "എന്തൊക്കെ നല്ലത് ചെയ്താലും പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരും മറക്കും അത്" .... ഓർത്ത്‌ വേദനിക്കുന്നത് പ്രിയപ്പെട്ട ചിലർ മാത്രവും ....


ഒരു ദിവസം മുഖപുസ്തകം നോക്കി , പരിചയ മുഖങ്ങളെ തിരയുമ്പോൾ  അറിയാതെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു  അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേജ്....



അവിടെ കോളേജ് മുറ്റത്തെ ശിവമല്ലിപൂക്കൾ ആയിരുന്നു കൂടുതലും ......പിന്നെ വിപ്ലവത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ പേജിൽ ഇടയിൽ നിന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തി എന്റെ കളഞ്ഞുപോയ തൂവാലയുടെ ചിത്രവും ........


" ഞാനിഷ്ട്ടപ്പെട്ട കൂട്ട്........


"പറയാനാവാതെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച പ്രിയപ്പെട്ട പ്രണയമേ ...
ഒരിക്കലും കാത്തിരിക്കാൻ പറയാൻ എനിക്കാവില്ല കാരണം
വിപ്ലവകാരിക്ക് വലുത് സ്വന്തം ജീവിതമല്ല ...."

എങ്കിലും മോഹിച്ചു പോകാറുണ്ട് സഖി
അകലെനിന്നുമെന്നെ തേടുന്ന മിഴികളിലെന്നും
ഞാൻ നിറയുവാൻ ....

നിന്റെയാ കുഞ്ഞുമുഖമെന്നു കണ്ടിരിക്കാൻ
നിന്റെ പുഞ്ചിരി എനിക്കായ് മാത്രം മാറ്റി വെക്കുവാൻ
നിന്റെ കൈപിടിച്ചീ ശിവമല്ലിയുടെ തണലിലിരിക്കാൻ
തീരാ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും നിന്റെയാ കൊച്ചു
പരിഭവം തീർക്കുവാൻ ....

അറിയാതെ പോകുമോ നീയെന്നെ .........
ഹൃദയത്തിലുറച്ചുപോയ ചുവപ്പിനൊപ്പം
ചേർത്തു വെക്കെട്ടെ നിന്നെ ഞാൻ ....
നീയെറിയാതെ വിട വാങ്ങട്ടെ നിന്നോട് ..."



അപ്പോൾ അയാളും ....????????

ഇതൊന്നു അറിയാൻ അല്ലെ ഞാൻ ഇത്രേ നാളും കാത്തിരുന്നത് ......എന്നിട്ടിപ്പോൾ ഈ വിധി ആണോ ഞങ്ങൾക്ക്.... സന്തോഷിക്കണോ വിഷമിക്കണോ എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ , ഒപ്പം എനിക്കുവേണ്ടിയൊരാൾ ...ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാൾ ഉണ്ടെന്നുള്ള സന്തോഷവും ..


ചിലപ്പോൾ ഗുൽമോഹറും, വാകയും ,ശിവമല്ലിയും,ഇലന്തിയും  ഉതിർന്നു വീഴുന്ന കലാലയത്തിൽ അതിനൊപ്പം അറിയാതെയും പറയാതെയും ഉതിർന്നു പോകുന്ന സ്നേഹം ഒരുപാടാണല്ല....


പക്ഷെ എനിക്കിപ്പോൾ ബഹുമാനം ആണ് .....ഞങ്ങളുടെ പ്രണയത്തോട്...  ചോരചിന്തി പാതിവഴിയിൽ വീണാലും ഈ വിപ്ലവകാരിയെ ഹൃദയത്തിൽ ചുമന്ന അഭിമാനം ....


പരീക്ഷകൾ തുടങ്ങും...വൈകിയാണ് അറിഞ്ഞത് അദ്ദേഹത്തിന്  പരീക്ഷ എഴുതാനുള്ള അനുമതി ഇല്ലെന്നു .... അതിന്റെ പേരില് കുറെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നും ...


പ്രിൻസിപ്പൽ ന്റെ റിക്വസ്റ്റ് വാങ്ങാൻ അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി കാത്തു നിന്നവരും ഒരുപാടായിരുന്നു .... ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ " ഇവിടെ വന്നു പഠിച്ചു പോയ ഒരാൾക്കും കിട്ടാത്ത ഭാഗ്യം ആണ് അദ്ദേഹത്തിനു എന്ന് അപ്പോൾ തോന്നി .... അവരുടെയെല്ലാം മനസ്സിൽ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള സ്ഥാനം ...

അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഷ്കാമ സേവനത്തിനുള്ള അംഗീകാരം .....


പിറ്റേ ദിവസം പടികൾ കയറിപ്പോകുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് പ്രിൻസിപ്പൽന്റെ മുറി തേടുന്ന വയസ്സായ രണ്ടുപേരെയാണ്  ....

എന്നെക്കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു ...,ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു .... പക്ഷെ മുറി തുറക്കാത്തതുകൊണ്ടും അവർക്ക് അവിടെ പരിജയമില്ലെന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ടും ഞാൻ അവിടെ നില്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. സഖാവാണ് എങ്കിൽ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു .


സംസാരിച്ചപ്പോൾ ആണ് മനസ്സിലായത് ...ആറ്റു നോറ്റു ഉണ്ടായ മകന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി യാചിക്കാൻ വന്നവരാണ് ..........രാഷ്ട്രീയം തലയിൽ കയറി ജയിലിൽ കിടക്കുന്ന ആ മകൻ ആരെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല,


അവർക്ക് ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേലെ .......പഠിക്കാനും മിടുക്കൻ മറ്റു കാര്യത്തിലും ........പക്ഷെ പിന്നീടെപ്പോഴോ അവന്റെ ചിന്ത വിപ്ലവത്തിലെക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കും മാത്രമായി... സഹജീവികളോടുള്ള സ്നേഹവും ആത്മാർത്ഥയും അവന്റെ ജീവനും ജീവിതവും കൊടുത്തും നിറവേറ്റാൻ അവന് മടിയില്ലായിരുന്നു


അവൻ സ്നേഹിച്ചു അക്ഷരങ്ങളെയും ....അതോടൊപ്പം  സഹജീവികളെയും .... മരിക്കുന്നു എങ്കിൽ ധീരനായി മരിക്കണം ....ഭീരുവായി ജീവിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ലത്രേ... അവൻ സഖാവാണ് , സഹജീവികൾക്കുവേണ്ടി ബലിയാടാകേണ്ടവൻ ... അവസാനമൊരു രക്തസാക്ഷി മണ്ഡപത്തിൽ അവസാനിക്കേണ്ടവൻ ...


അവൻ സംസാരിക്കുന്നത് പോലും കുറഞ്ഞു ............വീട്ടിൽ വരാതെയായി .... നേരെ ഭക്ഷണം കഴിക്കില്ല ....ഓരോ ദിവസവും പോലീസുകാർ ചോദിച്ചു വരുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ .... എങ്കിലും ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ട മരുന്നും ,മറ്റു ചെലവുകളും അവൻ കൃത്യമായി എത്തിച്ചു തന്നിരുന്നു


അവനെ ഞങ്ങൾ കുറ്റം പറയില്ല ഒരിക്കലും അവന്റെ പ്രായത്തിലുള്ളവർ കളിച്ചു നടക്കുന്ന സമയത്തും എന്റെ കുട്ടി പണിക്കു പോയി ഞങ്ങളെ നോക്കുമായിരുന്നു ...


അവനെ വലിയ നിലയിൽ കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ അവനു നല്കാൻ ഞങ്ങളുടെ പക്കൽ  ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ....എന്നിട്ടും അവനൊരിക്കലും പരാതി പറഞ്ഞിട്ടില്ല ആരോടും ....പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അവനെ ഓർക്കുമ്പോൾ പേടിയുണ്ട്


പണ്ടത്തെ പോലെ അല്ല വയസ്സായി എനിക്ക് ഇനി അവനാണ് ഞങ്ങള്ക്കെല്ലാം"


അത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...


ആരാധനയോടെ തീർത്ത സ്വപ്‌നങ്ങൾ പൊട്ടിത്തകരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു... ഇതാണോ മകൻ ...ലോകത്തിനു മുന്നിൽ പ്രതിഷേധിക്കുന്ന  യൌവ്വനം....വീട്ടുകാർക്കോ....???????


"അമ്മയ്ക്ക് കണ്ണുനീർ മാത്രം കൊടുത്തവൻ
നന്മയ്ക്കു കണ്ണും കരളും കൊടുത്തവൻ .."

എനിക്കയാളെ ഓർത്ത്‌ അഭിമാനവും സങ്കടവും തോന്നിയ നിമിഷം ...., ആ അച്ഛൻ തുടർന്നു :-


"എന്റെ സഹോദരിയുടെ മോളുണ്ട്‌ അവളെക്കൊണ്ട് അവനെ കെട്ടിച്ചാൽ അവന്റെ പെങ്ങളെ അങ്ങോട്ടും കൊടുക്കാം........സ്ത്രീധനം  കൊടുക്കാതെ നോക്കാലോ .....പക്ഷെ ജയിലിൽ കെടന്ന ചെക്കനെ അവൾക്കു വേണ്ട എന്നാണു പറയുന്നത് ഇപ്പോൾ ..... അവനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പുറത്തിറക്കി പരീക്ഷ എഴുതിപ്പിക്കണം ...."


അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ കണ്ണ് തുടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഒപ്പം .... എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ തളർന്നു പോയ നിമിഷം ... എന്റെ സഖാവ് എനിക്കില്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ .... അല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊരു മാറ്റക്കല്യാണത്തിനോ സ്ത്രീധനത്തിനോ സഖാവ് അടിമപ്പെടില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം എനിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിലായി .


ഇനിയൊരിക്കലും സഖാവിന്റെയിഷ്ട്ടം പോലെ ശിവമല്ലി കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന തണലിൽ കൈപിടിച്ച് നടക്കില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് ...


മനസ്സിലോരുപാട് താലോലിച്ച മുഖം അന്യമാണ് എന്ന വേദനയായിരുന്നു ആദ്യം...


ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാനാകാതെ വിപ്ലവത്തിന് പുറകിൽ പോയ മകൻ ,...അവന്റെ ജീവിതം ഒരു നിലയ്ക്ക് എത്തിക്കാൻ പ്രാർത്ഥനയോടേ  മാതാപിതാക്കൾ....


അവനെ മാത്രം ഓർത്തൊരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെന്നു അവരോടു ഞാൻ  എങ്ങനെ പറയും ... ? എനിക്കും ഇഷ്ട്ടമാണ് സഖാവിനെ എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട്  ഇനിയെന്ന് പറയും ഞാൻ .... ?  അറിയാതെ പോകുമോ  സഖാവേ ഈ പെണ്ണിന്റെ സ്നേഹം ....?


അഥവാ അറിഞ്ഞാലും പോറ്റി വളർത്തിയ വീട്ടുകാരിലും അതിലും വലുതായ  പ്രത്യയ്യശാസ്ത്രങ്ങളുടെ മുന്നിലും പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ ആവാതെ വീണു പോകുമായിരുന്നുവോ സഖാവെ  നമ്മുടെ പ്രണയം...?


പ്രിൻസിപ്പൾ വന്നപ്പോൾ അവർക്കു കാണിച്ചു   കൊടുത്ത് ഞാൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു ...

ഇനിയൊരിക്കലും ആ മാറാലവീണു ചായംമങ്ങിയ  ഇടനാഴികളിൽ അലയടിക്കുന്ന  ശബ്ദം അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ആയിരിക്കില്ല

ഇനിയൊരിക്കലും ആ നരച്ച ചുവരുകൾക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരിക്കില്ല ....


ഇനിയൊരു ഓർമ മാത്രമായി അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോഴും എന്റെ സഖാവെ ഞാനൊരുപാട് പ്രണയിക്കുന്നുണ്ട് ...

സ്വാർത്ഥത ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും നിങ്ങളുടെ ഭാവിയിലേക്കുള്ള പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് മുന്നിൽ ഒന്നുമാവില്ലെന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു .

----------------------------------------------------------------------

ആരവങ്ങളും ആർപ്പുവിളികളും ഇല്ലാത്ത ആറുമാസത്തെ ഇട വേള.... പക തീർക്കാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരിച്ചു വരവ്  പരീക്ഷ എഴുതിയെടുക്കുവാൻ മാത്രം  .....


പെട്ടെന്നാണ് പുറത്തേക്ക് എല്ലാരും ഓടിപ്പോകുന്നതു കണ്ടത് ........എന്തൊരു ബഹളമാണ്.....മുന്നിൽ കണ്ട കുട്ടിയെ തടഞ്ഞു നിർത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു ?


"എന്താണ് ?"


"നമ്മടെ സഖാവിനെ ആരോ ...."


പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ എനിക്കായില്ല


മനസ്സുമുഴുവൻ ആ ചിരിയായിരുന്നു .....


ആറ് മാസത്തെ കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു.................. ഒരു തവണ  കാണാൻ എങ്കിലും...,


ദൂരെനിന്നു ഒരുനോക്കെ കണ്ടുള്ളൂ....

പിന്നെ ഞാൻ തിരികെ നടന്നു ....

പറയാൻ ഒന്നുമില്ല

ഓടിക്കൂടുന്ന കുട്ടികള്ക്ക് മീതെ അപ്പോഴും  ശിവമല്ലി പൂക്കൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു  .......


അദ്ദേഹത്തിനിഷ്ട്ടപെട്ട പൂക്കൾ ............


ഓടിക്കൂടിയ കുട്ടികളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും പുതിയ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ ഉയർന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു .....നാളത്തെ രക്തസാക്ഷികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ   ദീനരോദനം എനിക്കതിൽ നിന്നും കേൾക്കാമായിരുന്നു .....


പിന്നീട് ഞാൻ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ ചുറ്റും കൂടിയ കുട്ടികളും അധ്യാപകരും ....


"സഖാവ് ആശുപത്രിയിലാണ് ......അല്പം പ്രശ്നമാണ് ......" ആരൊക്കെയെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു


കുത്തിയവർ പുറത്തു നിന്നാണ്

(ചതി ..... എന്ന് വേണേൽ പറയാം ... കുട്ടികളെ ചാവേറാക്കി സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവരുടെ ....


ഇതിന്റെ പേരില് ജയിലിൽ കിടന്നു ജീവിതം കളയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടത് ഇതുപോലെ ജീവിതം സേവനത്തിനു മാറ്റി വെച്ചവരും )


ആ ജീവൻ എങ്കിലും ബാക്കി ആയതിൽ ദൈവങ്ങളോട് ഞാൻ നന്ദി പറഞ്ഞു ....

അദ്ദേഹത്തിനു അത് ഇഷ്ട്ടമല്ലെങ്കിലും ...( ആദ്ദേഹം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റും ദൈവം ബൂർഷ്വായും ആണത്രേ )


തിരിച്ചു വരും അദ്ദേഹം ...


ഈ ഗുൽമോഹർ വീണ്ടും പൂക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും കാലത്ത്...


ഈ കലാലയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവനാണ് ....

പ്രതികരണശേഷി നഷ്ട്ടപ്പെടാത്ത യൌവ്വനത്തിന്റെ പ്രതീകം ....!


വിട .....


ഓർമയിലെ ശിവമല്ലി പൂക്കൾക്ക്  ......,


സഖാവെ  നീ വീണ വഴികളിൽ ഇനിയും ഒരുപാട് കാൽപ്പാടുകൾ ഉണ്ടാവും ചരിത്രമെഴുതുവാൻ..........നിന്റെ ആശയങ്ങൾ നെഞ്ചേറ്റിയവർ ....


ഇനിയുമുണ്ടാവും വിടരും മുന്നേ കൊഴിഞ്ഞ പ്രണയത്തിന്റെയും പിന്നെയൊരുകൂട്ടം പ്രതീക്ഷകളുടെയും കണ്ണുനീർ ......ഓരോ സഖാവും  തനിയാവർത്തനമാണ്


*******************************************************************
വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഇരയായി പൊലിയുന്ന ജീവിതങ്ങൾക്ക് സമർപ്പണം

ചിലർ പറയാറുണ്ട് നിന്നെ മനസ്സിലാവുന്നേ ഇല്ലാലോ എന്ന് - ഞാൻ ഒക്സ്ഫോർഡ് ഡിക്ഷനെറി ഒന്നുമല്ല.. 

ഒരുപാട് അർത്ഥങ്ങളുമില്ല എന്‍റെ വാക്കുകളിൽ.. 

എഴുതുന്നത് ഒന്നും, 

അനുവാചകരിൽ എത്തുന്നത് മറ്റൊന്നും ആയത് 

എഴുത്തിന്‍റെ കുഴപ്പമോ,

വായനയുടെ കുഴപ്പമോ??

വിദ്യ ജിസിസി

പ്രണയം
***********


മനസ്സിനിഷ്ടപ്പെട്ട കൂട്ട് തേടുമ്പോഴേല്ലാം മനസ്സിൽ തെളിയുന്ന മുഖമെന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു..

വിദ്യ